Students often refer to Kerala Syllabus 10th Standard English Textbook Solutions and Class 10 English Shakuntalam Summary in Malayalam & English Medium before discussing the text in class.
Class 10 English Shakuntalam Summary
Shakuntalam Summary in English
Characters:
King Dushyanta
Charioteer
Shakuntala, foster child of Sage Kanva
Anasuya and Priyamvada (friends of Shakuntala)
Dushyanta and the Deer
King Dushyanta is on a hunting expedition. He is pursuing a deer. He is in a chariot, driven by his charioteer. The king has a bow and arrow in his hand.
The charioteer tells the king that he is chasing a spotted deer. The king wants the deer to stop running. The king tells him that the deer has been making the chase a long one. The deer often looks behind and the king sees that he, the deer, has a beautiful neck. The deer is afraid and his body has shrunk. He is afraid of being hit by the arrow.
The king continues to speak. The path the deer takes is strewn with blades of grass that is half chewed. He jumps so often so sigh, it looks as if he is not running but flying. Even though the king is trying his best, he can’t keep the deer in sight.
The charioteer tells the king that he had been making the horses run slow as the ground was rough. That gave the deer an advantage and he could get a lead. Now they are on level ground and they can easily overtake the deer.
The Warning
A voice behind the scenes announces to the king that the deer belongs to the hermitage and it must not be killed. The charioteer tells the king that two hermits have come to save the deer from the arrow of the king. The king asks the charioteer to stop the chariot. A hermit comes with his pupil and tells the king that the deer belongs to the hermitage.
Why should the deer die like flowers in the fire? How can the gentle life of the deer endure the sharp arrow? Put your arrow back in its quiver. You are given the weapons to deliver the broken hearted and not to kill the innocent.
The king being a gentle person puts the arrow back in its quiver. The hermit is happy and says he has behaved like a king. The king thanks him for his blessing. Now the two hermits speak together: “King, we are on our way to gather firewood. Here on the bank of river Malini, you may see the hermitage of Kanva. Shakuntala is the guardian there. Please enter the hermitage and receive a welcome.” The king wants to know if Kanva is there. The two hermits tell him that Kanva has gone to Somathirtha, asking her daughter to welcome the guests. The king says he will see her and she will see his devotion and report it to her father. He asks the charioteer to drive to the hermitage as its sight will purify them. The king looks out and says anybody can realise that this is the precinct of a pious grove. There are rice grains, beneath the trees dropped from the bills of parrot chicks. There are also pounding stones on which there is almond oil. The trustful deer doesn’t run away as they approach it.
The charioteer fully agrees with the king. The king asks the charioteer to stop the chariot as he does not want to disturb the place. He gets down from the chariot. He looks at himself and says one should wear modest clothes when entering a hermitage. He asks the charioteer to keep the jewels and the bow.
The king walks further and sees the hermitage. He decides to enter.
Shakuntala and the jasmine Vine
A voice behind the scene asks the girls to come that way. King hears the voice. He thinks it is coming from the right of the grove. He walks and looks out. He sees hermit girls with watering pots.
They are coming in this direction to water the young trees there. He draws back into the shade and waits for them. He gazes at them. Shakuntala comes with two friends – Anasuya and Priyamvada. Anasuya tells Shakuntala that her father Kanva cares more for the hermitage trees than her. She adds that Shakuntala is as delicate as a jasmine flower yet he tells her to fill the trenches around the trees.
Shakuntala says she fills the trenches not because her father told her to do it but because she feels the trees are her sisters. Priyamvada says they had watered the plants that flower in the summer. Now they should sprinkle those plants whose flowering time is past. That will be better because then they will not be working for a reward. Shakuntala appreciates the idea. The king says to himself that Shakuntala must be the daughter of Kanva.
Shakuntala looks ahead. She sees the branches of a mango tree moving in the wind. She says to the girls that the mango tree is calling her as if it wants to tell her something. She must go to the tree. She then goes ahead to the tree.
Priyamvada asks her to stop. When Shakuntala asks why, she says there she looks like a vine clinging to the mango tree. Anasuya tells Shakuntala that it is the same jasmine vine that she had named “Light of the Grove”. The vine has chosen the mango tree as her husband! Shakuntala tells Anasuya now she knows why others call her a flatterer.
The king says the flattery is true. Her arms are tender shoots; lips blossoms red and warm. The beautiful youth is beginning to flower in beauty and form. Shakuntala comes near the mango tree on which the jasmine vine is creeping. She says they make a pretty pair. The jasmine shows her youth in her fresh flowers and the mango tree shows his strength in his ripening fruit. She stands looking at them.
Anasuya tells Shakuntala that she has forgotten the spring creeper her father himself tended as he tended her. Shakuntala goes to that creeper and says it is wonderful. She tells Priyamvada that she has something to say to her. Priyamvada asks what it is. Shakuntala tells her that it is out of season, but the spring creeper is covered with buds down to the very root. Both the friends come running to see it.
Looking at it joyfully, Priyamvada says that she has something pleasant to tell Shakuntala. She is to be married soon. Anasuya says that is why Shakuntala waters the spring creeper so lovingly. Shakuntala says she is her sister and that is why she waters her and she tips her watering pot.
The Bee Attacks
Shakuntala says that a bee has left the jasmine vine and she is flying into her face. She appears annoyed at the bee. She asks the girls to save her from the dangerous bee. The two girls tell her they are nobody to save her. She should call King Dushyanta as he is the protector of the grove. (Translated by Arthur W. Ryder)
Shakuntalam Summary in Malayalam
കഥാപാത്രങ്ങൾ:
ദുഷ്യന്ത് രാജാവ്
സാരഥി
ശകുന്തള, കണ്വമുനിയുടെ വളർത്തുപുത്രി
അനസൂയയും പ്രിയംവദയും (ശകുന്തളയുടെ സുഹൃത്തുക്കൾ)
ദുഷ്യന്തനും മാനും
ദുഷ്യന്ത രാജാവ് വേട്ടയാടുകയാണ്. അദ്ദേഹം ഒരു മാനിനെ പിന്തുടരുകയാണ്. അദ്ദേഹം ഒരു രഥത്തിലാ ണ്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാരഥി അത് ഓടിക്കുന്നു. രാജാവിന്റെ കയ്യിൽ വില്ലും അമ്പും ഉണ്ട്.
അദ്ദേഹം ഒരു പുള്ളിമാനിനെ പിന്തുടരുകയാണെന്ന് സാരഥി രാജാവിനോട് പറയുന്നു. മാൻ ഓട്ടം നിർത്ത ണമെന്ന് രാജാവ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മാൻ വളരെ സ്പീഡിലാണ് ഓടുന്നത് എന്ന് രാജാവ് അവനോട് പറ യുന്നു. മാൻ പലപ്പോഴും പുറകിലേക്ക് നോക്കുന്നു, മാനിന് മനോഹരമായ കഴുത്തുള്ളതായി രാജാവ് കാണുന്നു. മാൻ ഭയന്ന് അതിന്റെ ശരീരം ചുരുങ്ങി. അമ്പ് ഏൽക്കുമെന്ന് അത് ഭയപ്പെടുന്നു.
രാജാവ് തുടർന്നു സംസാരിച്ചു. മാൻ കടന്നുപോകുന്ന പാതയിൽ പാതി കടിച്ച് പുല്ലുകൾ ചിതറിക്കിടക്കു ന്നു. മാൻ പലപ്പോഴും ഉയർന്നു ചാടുന്നു. അവൻ ഓടുകയല്ല പറക്കുകയാണെന്ന് തോന്നുന്നു. രാജാവ് പരമാവധി ശ്രമിച്ചിട്ടും മാനിനെ ശരിയായി കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല.
നിലം പരുക്കനായതിനാൽ കുതിരകളെ പതുക്കെ ഓടിക്കുകയാണെന്ന് സാരഥി രാജാവിനോട് പറയു ന്നു. അത് മാനിന് മുൻതൂക്കം നൽകുകയും അത് ലീഡ് നേടുകയും ചെയ്തു. ഇപ്പോൾ അവർ നിരപ്പായ സ്ഥലത്താണ്, അവർക്ക് മാനുകളെ എളുപ്പത്തിൽ മറികടക്കാൻ കഴിയും.
മുന്നറിയിപ്പ്
തിരശ്ശീലയ്ക്ക് പിന്നിലെ ഒരു ശബ്ദം രാജാവിനോട് മാൻ ആശ്രമത്തിൽ പെട്ടതാണെന്നും അതിനെ കൊല്ലാൻ പാടില്ലെന്നും അറിയിക്കുന്നു. രാജാവിന്റെ അസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് മാനിനെ രക്ഷിക്കാൻ രണ്ട് സന്യാസിമാർ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് സാരഥി രാജാവിനോട് പറയുന്നു. രഥം നിർത്താൻ രാജാവ് സാരഥിയോട് ആവശ്യപ്പെടു ന്നു. ഒരു സന്യാസി തന്റെ ശിഷ്യനുമായി വന്ന് മാൻ ആശ്രമത്തിന്റേതാണെന്ന് രാജാവിനോട് പറയുന്നു.
“തീയിൽ പൂക്കൾ കരിയുന്നപോലെ മാൻ എന്തിന് മരിക്കണം? മൂർച്ചയേറിയ അസ്ത്രത്തെ മാനിന്റെ സൗമ്യത എങ്ങനെ സഹിക്കും? നിങ്ങളുടെ അമ്പ് അതിന്റെ ആവനാഴിയിൽ തിരികെ വയ്ക്കുക. ഹൃദയം തകർന്നവരെ വിടുവിക്കാനാണ് നിങ്ങൾക്ക് ആയുധങ്ങൾ നൽകിയിരിക്കുന്നത്. നിരപരാധികളെ കൊല്ലാനല്ല.”
രാജാവ് സൗമ്യനായതിനാൽ അമ്പ് അതിന്റെ ആവനാഴിയിൽ തിരികെ വെക്കുന്നു. സന്യാസി സന്തോഷ വാനാണ്. അദ്ദേഹം ഒരു രാജാവിനെപ്പോലെയാണ് പെരുമാറിയതെന്ന് പറയുന്നു. സന്യാസിയുടെ അനു ഗ്രഹത്തിന് രാജാവ് നന്ദി പറയുന്നു. ഇപ്പോൾ രണ്ട് സന്യാസിമാരും ഒരുമിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു. “രാജാ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചാണ് വിറക് ശേഖരിക്കാൻ പോകുന്നത്. ഇവിടെ മാലിനി നദീതീരത്ത് നിങ്ങൾക്ക് കണ്വമഹർഷിയുടെ ആശ്രമം കാണാം. ശകുന്തളയാണ് അവിടെ കാവൽക്കാരി. ദയവായി ആശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് സ്വാഗതം സ്വീകരിക്കുക. കണ്വമഹർഷി അവിടെ ഉണ്ടോ എന്ന് രാജാവിന് അറിയണം. അതി ഥികളെ സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ മകളോട് ആവശ്യപ്പെട്ട് കണ്വമഹർഷി സോമതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോയതായി രണ്ട് സന്യാസിമാർ പറഞ്ഞു. രാജാവ് അവളെ കാണുമെന്നും അവൾ അവന്റെ ഭക്തി കണ്ട് അത് അവ ളുടെ പിതാവിനെ അറിയിക്കുമെന്നും പറയുന്നു. ആശ്രമത്തിലെ കാഴ്ചകൾ, അവരെ ശുദ്ധീകരിക്കുമെന്ന തിനാൽ ആശ്രമത്തിലേക്ക് ഓടിക്കാൻ അദ്ദേഹം സാരഥിയോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. രാജാവ് പുറത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. ഇത് ഒരു പുണ്യതോട്ടത്തിന്റെ പരിസരമാണെന്ന് ആർക്കും മനസ്സിലാകും. തത്തക്കു ഞ്ഞുങ്ങളുടെ കൊക്കുകളിൽ നിന്ന് കൊഴിഞ്ഞ നെൽമണികൾ മരങ്ങൾക്കു താഴെയുണ്ട്. ബദാം ഓയിൽ പുരണ്ട് കല്ലുകളും അവിടെ ഉണ്ട്. വിശ്വസ്തനായ മാൻ അതിനെ സമീപിക്കുമ്പോൾ പേടിച്ച് ഓടിപ്പോകു ന്നില്ല.
സാരഥി രാജാവിനോട് പൂർണ്ണമായും യോജിക്കുന്നു. ഈ സ്ഥലത്തെ ശല്യപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കാത്തതി നാൽ രഥം നിർത്താൻ രാജാവ് സാരഥിയോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അദ്ദേഹം രഥത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്നു. ആശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ മാന്യമായ വസ്ത്രം ധരിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം തന്നെത്തന്നെ നോക്കി പറയുന്നു. തന്റെ ആഭരണങ്ങളും വില്ലും സൂക്ഷിക്കാൻ അദ്ദേഹം സാരഥിയോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. രാജാവ് മുന്നോട്ട് നടന്ന് ആശ്രമം കാണുന്നു. അദ്ദേഹം അതിൽ പ്രവേശിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു.
ശകുന്തളയും മുല്ലച്ചെടിയും
പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം പെൺകുട്ടികളോട് ആ വഴിക്ക് വരാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. രാജാവ് ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു. അത് തോപ്പിന്റെ വലതുഭാഗത്ത് നിന്നാണ് വരുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതുന്നു. അദ്ദേഹം പുറത്തേക്ക് നോക്കി നടക്കുന്നു. വെള്ളമൊഴിക്കുന്ന പാത്രങ്ങളുമായി സന്യാസി പെൺകുട്ടികളെ അദ്ദേഹം കാണുന്നു. അവിടെയുള്ള ഇളം മരങ്ങൾ നനയ്ക്കാൻ അവർ ഈ ദിശയിൽ വരുന്നു. അദ്ദേഹം തണലി ലേക്ക് തിരികെ വരുകയും അവർക്കായി കാത്തിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അദ്ദേഹം അവരെ നോക്കുന്നു. അനസൂയ, പ്രിയംവദ എന്നീ രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പമാണ് ശകുന്തള വരുന്നത്.
തന്റെ പിതാവ് കണ്വമഹർഷിക്ക് അവളേക്കാൾ കൂടുതൽ കരുതൽ മരങ്ങളോടാണെന്ന് ശകുന്തളയോട് അനസൂയ പറയുന്നു. ശകുന്തള മുല്ലപ്പൂപോലെ മൃദുലയാണെങ്കിലും മരങ്ങൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള കിടങ്ങുകൾ നിറയ്ക്കാൻ അവളുടെ പിതാവ് അവളോട് പറയുന്നുവെന്നും അവൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തു.
അച്ഛൻ തന്നോട് അത് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞതുകൊണ്ടല്ല. മരങ്ങൾ തന്റെ സഹോദരിമാരാണെന്ന് തോന്നിയ തുകൊണ്ടാണ് താൻ കിടങ്ങുകൾ നിറയ്ക്കുന്നതെന്ന് ശകുന്തള പറയുന്നു. വേനലിൽ പൂക്കുന്ന ചെടി കൾക്ക് വെള്ളം നൽകിയിരുന്നതായി പ്രിയംവദ പറയുന്നു. ഇപ്പോൾ അവർ പൂവിടുന്ന സമയം കഴിഞ്ഞ ചെടികൾ തളിക്കണം. അത് മികച്ച ഒരു പ്രവർത്തിയായിരിക്കും, കാരണം അവർ പ്രതിഫലത്തിനായിട്ടല്ല പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ശകുന്തള ഈ ആശയത്തെ അഭിനന്ദിക്കുന്നു. ശകുന്തള കണ്വമഹർഷിയുടെ മകളാ യിരിക്കും എന്ന് രാജാവ് സ്വയം പറയുന്നു.
ശകുന്തള മുന്നിലേക്ക് നോക്കി. ഒരു മാവിന്റെ ശിഖരങ്ങൾ കാറ്റിൽ ചലിക്കുന്നത് അവൾ കാണുന്നു. മാവ് തന്നോട് എന്തോ പറയണമെന്ന മട്ടിലാണ് അവളെ വിളിക്കുന്നതെന്ന് അവൾ പെൺകുട്ടികളോട് പറയു ന്നു. അവൾ മരത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകണം. എന്നിട്ട് അവൾ മരത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകുന്നു.
പ്രിയംവദ അവളോട് നിൽക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ശകുന്തള എന്തിനാണെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവൾ പറ ഞ്ഞു, അവൾ മാവിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു വളിയെപ്പോലെയാണ്. അവൾ “ലൈറ്റ് ഓഫ് ദ് ഗ്രോവ്” എന്ന് പേരിട്ട അതേ മുല്ലയാണ് ഇതെന്നും അനസൂയ ശകുന്തളയോട് പറയുന്നു. മുല്ല തന്റെ ഭർത്താവായി തിരഞ്ഞെടുത്തത് ആ മാവിനെയാണ്. മറ്റുള്ളവർ അനസൂയയെ മുഖസ്തുതിക്കാരി എന്ന് വിളിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് ഇപ്പോൾ തനിക്കറിയാമെന്ന് ശകുന്തള അനസൂയയോട് പറയുന്നു.
അവളുടെ മുഖസ്തുതി സത്യമാണെന്ന് രാജാവ് പറയുന്നു. ശകുന്തളയുടെ കൈകൾ ഇളം തണ്ടുകളാണ്. ചുണ്ടുകൾ പൂക്കൾപോലെ ചുവന്നും ചൂടുള്ളതും ആണ്. സുന്ദരിയും യൗവനവുമുള്ള അവൾ സൗന്ദര്യ ത്തിലും രൂപത്തിലും പൂവിടാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മുല്ലപ്പൂ വള്ളി കയറിയ മാവിന് സമീപം ശകുന്തള വരുന്നു. അവ മനോഹരമായ ഒരു ജോഡി ഉണ്ടാക്കുന്നുവെന്ന് അവൾ പറയുന്നു. മുല്ലപ്പൂ അവളുടെ പുത്തൻ പൂക്കളിൽ അവളുടെ യൗവനം കാണിക്കുന്നു. മാവ് അവന്റെ പഴുക്കുന്ന പഴങ്ങളിൽ അവന്റെ ശക്തി കാണിക്കുന്നു. അവൾ അവയെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു.
അവളുടെ പിതാവ് സ്വന്തം കൈകൊണ്ടു വളർത്തിയിരുന്ന വസന്തകാല വള്ളിച്ചെടിയെ അവൾ മറന്നു പോയെന്ന് അനസൂയ ശകുന്തളയോട് പറയുന്നു. ശകുന്തള ആ വള്ളിച്ചെടിയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് അത് അത്ഭുതകരമാണെന്ന് പറയുന്നു. തനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ടെന്ന് പ്രിയംവദയോട് അവൾ പറഞ്ഞു. അതെന്താണെന്ന് പ്രിയംവദ ചോദിക്കുന്നു. അപ്പോൾ അവൾ പറയുന്നു, ഇത് സീസണല്ലെങ്കിലും സ്പ്രിംഗ് കീപ്പർ വേരുവരെ മുകുളങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവളുടെ സുഹൃത്തുക്കൾ രണ്ടുപേരും അത് കാണാൻ ഓടി വരുന്നു.
അത് സന്തോഷത്തോടെ നോക്കിയിട്ട് പ്രിയംവദ പറഞ്ഞു, അവൾക്ക്, ശകുന്തളയോട് എന്തോ പറയാനു ണ്ടെന്ന്, അവൾ ഉടൻ വിവാഹിതയാകും. അതുകൊണ്ടാണ് ശകുന്തള വള്ളിച്ചെടിയെ സ്നേഹത്തോടെ നനയ്ക്കുന്നതെന്ന് അനസൂയ പറയുന്നു. ശകുന്തള പറയുന്നു. ആ ചെടി അവളുടെ സഹോദരിയാണെന്നും അതുകൊണ്ടാണ് അതിന് അവൾ വെള്ളം നനയ്ക്കുന്നത് എന്നും. അവൾ നനയ്ക്കുന്ന പാത്രത്തിൽ നിന്നും വെള്ളം ചെടിക്കൊഴിക്കുന്നു.
തേനീച്ച ആക്രമിക്കുന്നു
മുല്ലപ്പൂവള്ളി വിട്ട് ഒരു തേനീച്ച തന്റെ മുഖത്തേക്ക് പറക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ശകുന്തള പറയുന്നു. അവൾക്കും തേനീച്ചയോട് ദേഷ്യം തോന്നുന്നു. അപകടകരമായ തേനീച്ചയിൽ നിന്ന് തന്നെ രക്ഷിക്കാൻ അവൾ പെൺകുട്ടികളോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അവളെ രക്ഷിക്കാൻ തങ്ങൾ ആരുമല്ലെന്ന് പെൺകുട്ടികൾ പറയു ന്നു. തോട്ടത്തിന്റെ സംരക്ഷകനായതിനാൽ അവൾ ദുഷ്യന്തൻ രാജാവിനെ വിളിക്കണം.
(വിവർത്തനം ചെയ്തത് ആർതർ ഡബ്ല്യൂ. റൈഡർ)
Class 10 English Shakuntalam by Arthur William Ryder About the Author
We don’t know exactly when Kalidas was born or died. It is believed that he lived between the 4th and 5th century AD during the Gupta Empire. He wrote in classical Sanskrit. He is ancient India’s greatest poet and playwright. His well known works are: “Kumamarasambhava”, “Raghuvamsa” “Abhijnana Shakuntalam” and “Meghadoota”.
രചയിതാവിനെക്കുറിച്ച്
കാളിദാസൻ എപ്പോഴാണ് ജനിച്ചതെന്നോ മരിച്ചതെന്നോ കൃത്യമായി അറി യില്ല. എ.ഡി. നാലു, അഞ്ചു നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിൽ ഗുപ്ത സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കാലത്ത് അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു. ക്ലാസിക്കൽ സംസ്ക തത്തിലാണ് അദ്ദേഹം എഴുതിയത്. പുരാതന ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ കവിയും നാടകകൃത്തുമാണ് അദ്ദേഹം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അറിയപ്പെടുന്ന കൃതി കൾ ഇവയാണ്. “കുമാരസംഭവം”, “രഘുവംശം”, “അഭിജ്ഞാന ശാകുന്തളം, “മേഘദൂത”
Arthur William Ryder (1877 – 1938) was a professor of Sanskrit in the University of California, Berkeley. He is best known for translating several Sanskrit books into English, notably “Abhijnana Shakuntalam”, “Meghadoota”, “The Bhagwat Gita” and “The Panchatantra”.
ആർതർ വില്യം റൈഡർ (1877-1938) ബെർക്കിയിലെ കാലിഫോർണിയ സർവകലാശാലയിൽ സംസ്കൃതം പ്രൊഫസറായിരുന്നു. “അഭിജ്ഞാന ശാകുന്തളം”, “മേഘദൂത്” “ദ് ഭഗവത് ഗീത”, “പഞ്ച തന്ത്രം” എന്നിങ്ങനെ നിരവധി സംസ്കൃത പുസ്തകങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്തതി നാണ് അദ്ദേഹം കൂടുതൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.
Class 10 English Shakuntalam Vocabulary
sage – sanyasi, teacher, സന്യാസി
pursuing – following, പിൻതുടരുക
shafts – arrows, അമ്പുകൾ
shrinks – reduces in size, ചുരുങ്ങുക
strewed – scatter, spread, ചിതറിക്കിടക്കുക
leaps – jumps, ചാടുക
hermitage – a place where a hermit lives, ashram, ആശ്രമം
tender – smooth, soft, മൃദുവായ
expire – die, മരിക്കുക, കാലഹരണപ്പെടുക
blossoms – flowers, പൂക്കൾ
endure – suffer, സഹിക്കുക
quiver – a case for arrows, ആവനാഴി
Malini – a river, ഒരു നദി
precinct – the area within the walls of a place, ചുറ്റുപാട്
grove – a fruit garden, പഴത്തോട്ടം
pounding stone – a stone for powdering things, ഇടിക്കാനുള്ള കല്ലുകൾ
dismount – alight, come down, ഇറങ്ങുക
garments – dresses, clothes, വസ്ത്രങ്ങൾ
gazing – looking, നോക്കുക
delicate – fine, beautiful, ഭംഗിയുള്ള
trenches – long, narrow ditches, കിടങ്ങുകൾ
bidding – asking, ചെയ്യാൻ പറയുക
vine – creeping plant, പടർന്നു കയറുന്ന വള്ളി
clinging – holding, മുറുകെ പിടിക്കുക
flatterer – one who praises others without proper reason, മുഖസ്തുതിക്കാരി
bewitching – attracting, ആകർഷിക്കുന്ന
approaches – comes near, അടുത്തു വരുക
tended – took care of, പരിചരിക്കുക
dreadful – fearful, പേടിപ്പിക്കുന്ന