Students often refer to Kerala Syllabus 10th Standard English Textbook Solutions and Class 10 English Beloved Boles Summary in Malayalam & English Medium before discussing the text in class.
Class 10 English Beloved Boles Summary
Beloved Boles Summary in English
An acquaintance of mine once told me this story.
When I was a student to Moscow I lived alongside a Polish woman, Teresa. She was tall and strong. She had bushy black eyebrows, dark brown hair and a large coarse face. The gleam of her dark eyes, her thick bass voice, and her muscular vigour horrified me. I lived on the upper floor and her room was opposite mine.
I never left my door open when I knew her to be at home. Sometimes I met her on the staircase or in the yard and she would smile at me. Sometimes I saw her drunk with bleary eyes and tousled hair. On such occasions she would speak to me.
“How d’ye do, Mr Student!” she’d say with a stupid laugh. I would have changed my room.
But it was a nice one. The view from the window was wide and it was quiet in the street below. One morning I was lying on my couch, looking for an excuse not to attend my class. The door opened and I heard the voice of Teresa, “Good health to you, Mr. Student!”
I asked her what she wanted. She looked very confused. She said she wanted a favour from me. She wanted to send a letter home. I got up took a sheet and asked her to dictate. She sat on a chair and looked at me with a guilty look. I asked her to whom she wanted to write. She said it was to Boleslav Kashput, in the town on the Warsaw Road.
She started dictating: “My dear Boles … my beloved … my faithful lover… May God protect you. You, heart of gold, why have you not written for such a long time to our sorrowing little dove, Teresa?”
I was about to laugh. She was more than 5 feet tall and she is calling herself a little dove. But I controlled myself. I asked her who this Boles was. She was offended and said it was Boles, her young man. When I showed surprise, she asked me if a girl like her couldn’t have a young man. I said everything was possible. Was he her young man for long?
She said 6 years. I asked her to continue dictating. When I finished writing she thanked me for my services and asked if she could be of any service to me. I said no and she went away.
After a week or two I was sitting at my window in the evening. The weather was bad and I was bored. Teresa came in. She asked me if I was busy. I said no. Then she said she wanted me to write another letter. I asked her if it was to Boles. She said it was from him. When I showed my surprise, she told me it was not for her but for a friend, an acquaintance, of hers. He has a sweetheart like her, another Teresa. She asked me if I would write to that Teresa.
Her face looked troubled. Her fingers were trembling. Then I told her that there were no Boleses or Teresas at all. She had been telling me lies. Don’t come fooling around me any longer. I don’t wish to be your friend or acquaintance or your ‘young man’.
She was terrified. She began to shift from foot to foot. She wanted to say something but couldn’t. I began to think I misjudged. It was evidently something very different. She said ‘Mr. Student’ and suddenly turned quickly towards the door and went out. I remained with an unpleasant feeling. I listened. Her door was flung open violently and then slammed shut. I thought I would go to her and invite her to come back and write everything she wanted. I went to her apartment. She was sitting at the table, leaning on her elbows, with her head in her hands.
When I said “Listen to me”, she jumped from seat and came towards me with flashing eyes. She laid her hands on my shoulders and said, “It is like this. There is no Boles or Teresa. But what is that to you? Is it hard for you to write? There is neither Boles, nor Teresa, only me!”
I asked her pardon. I was surprised. When asked, she said there was no Boles or Teresa. She went back to the table, looked for something, came back to me and said in an offended tone. She then said, “If it was so hard for you to write to Boles, take your letter. Others will write for me.”
She had the letter I had written in her hand. I asked her why she wants others to write for her when I have already written it and she has not sent it. She said there was no such person as Boles. But she wanted him to be there. She is a human creature like the others. No harm was done to anyone by her writing to him.
I wanted to know why she wanted to write to someone who did not exist. She said, “I write to him and he replies to me and I write to him again and this will continue.” Now I understood. I felt miserable and ashamed. Three yards away from me lived a human creature that had nobody in the world to treat her kindly. With no one to love her, she he had invented a friend for herself.
She then said, “You wrote me a letter to Boles. I gave it to someone to read it to me. Ehen they read it to me, I imagined that Boles was there. And I asked you to write me a letter from Boles to Teresa. When they write such a letter for me, and read it to me, I feel quite sure that Boles is there. And life becomes easy for me.” I thought I was a fool.
From then twice a week I wrote a letter to Boles and an answer from Boles to Teresa. She listened to them and wept. In return my service, she began to mend my clothes. Three months later she was thrown into a prison for some reason. Now she must be dead.
My acquaintance looked sad and looked at the sky and concluded: “The more a human creature has tasted the bitter things, the more it hungers after the sweet things of life. We, wrapped in our rags of virtues, regard others through the mist of our self-sufficiency, convinced of our righteousness, we do not understand this. And the whole thing turns out stupidly and cruelly. It is all as old as the hills. So old that it is a shame to speak of it. Very old indeed!”
Beloved Boles Summary in Malayalam
എന്റെ ഒരു പരിചയക്കാരൻ ഒരിക്കൽ ഈ കഥ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ മോസ്കോയിൽ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്നപ്പോൾ തെരേസ എന്ന പോളിഷ് സ്ത്രീയുടെ അടുത്ത് ഞാൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവൾ ഉയരവും കരുത്തും ഉള്ളവളായിരുന്നു. കുറ്റിച്ചെടിപോലെയുള്ള കറുത്ത പുരികങ്ങളും കടും തവിട്ടുനിറത്തിലുള്ള മുടിയും വലിയ പരുക്കൻ മുഖവും അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ഇരുണ്ട കണ്ണുകളുടെ തിളക്കവും ബേയ്സ് ശബ്ദവും പേശികളുടെ ശക്തിയും എന്നെ ഭയപ്പെ ടുത്തി. ഞാൻ മുകളിലത്തെ നിലയിലാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്. അവളുടെ മുറി എന്റെ നേരേ എതിർവശ ത്തായിരുന്നു.
അവൾ വീട്ടിലുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഒരിക്കലും എന്റെ വാതിൽ തുറന്നിട്ടിരു ന്നില്ല. ചിലപ്പോൾ ഞാൻ അവളെ ഗോവണിപ്പടികളിലോ മുറ്റത്തോ ഒക്കെവച്ച് കണ്ടുമുട്ടി. അപ്പോൾ അവൾ എന്നെ നോക്കി. പുഞ്ചിരിക്കും, ചിലപ്പോൾ കറുത്ത കണ്ണുകളും ചീകാത്ത മുടിയുമായി മദ്യപിച്ചിരിക്കുന്ന അവളെ ഞാൻ കാണുമായിരുന്നു. അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ അവൾ എന്നോട് സംസാരിക്കുമായിരുന്നു. “എങ്ങനെയുണ്ട് മിസ്റ്റർ സ്റ്റുഡന്റ് അവൾ ഒരു മണ്ടൻ ചിരിയോടെ പറയും. എനിക്ക് എന്റെ മുറി മാറ്റണമാ യിരുന്നു.
പക്ഷേ അതൊരു നല്ല മുറിയായിരുന്നു. ജനാലയിൽ നിന്നുള്ള കാഴ്ച വിശാലമായിരുന്നു. താഴെയുള്ള തെരുവിൽ എല്ലാം നിശബ്ദമായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം രാവിലെ ഞാൻ എന്റെ സോഫയിൽ കിടന്ന് ക്ലാസ്സിൽ പോകാതിരിക്കാൻ ഒരു ഒഴികഴിവ് തേടുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ആരോ വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ തെരേസയുടെ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു. “നിങ്ങൾ ആരോഗ്യവാനാണോ മിസ്റ്റർ സ്റ്റുഡന്റ് ?” അവൾ ചോദിച്ചു.
അവൾക്ക് എന്താണ് വേണ്ടതെന്ന് ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു. അവൾ വളരെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. എന്നിൽ നിന്ന് ഒരു സഹായം വേണമെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. ഒരാൾക്ക് ഒരു കത്ത് അയയ്ക്കാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് ഒരു ഷീറ്റ് എടുത്ത് അവളോട് പറഞ്ഞു. അവൾ ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്നു കുറ്റബോധത്തോടെ എന്നെ നോക്കി. ആർക്കാണ് എഴുതേണ്ടതെന്ന് ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു. വാർസോ റോഡിലെ പട്ടണത്തിലെ ബോലെ സ്ലാവ് കാഷ് പുട്ടിന് എഴുതണമെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു.
അവൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. “എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ബോലെസ്… എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ….. എന്റെ വിശ്വസ്ത കാമു കൻ… ദൈവം നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. സ്വർണ്ണഹൃദയമേ, നീ ഇത്രകാലം ദുഃഖിതയായ കൊച്ചു പ്രാവായ തെരേസയ്ക്ക് എഴുതാത്തത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?”
ഞാൻ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾക്ക് 5 അടിയിൽ കൂടുതൽ ഉയരമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ സ്വയം ഒരു ചെറിയ പ്രാവ് എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പക്ഷേ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിച്ചു. ഈ ബോലെസ് ആരാ ണെന്ന് ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു. അവൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടു. അത് അവളുടെ ചെറുപ്പക്കാരനായ ബോലെസ് ആണെന്ന് പറഞ്ഞു. ഞാൻ അത്ഭുതം കാണിച്ചപ്പോൾ, അവളെപ്പോലുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിക്ക് ഒരു ചെറു പ്പക്കാരനെ ലഭിക്കില്ലേ എന്ന് അവൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു. എല്ലാം സാധ്യമാണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു. അവൻ വളരെക്കാലമായി അവളുടെ അടുപ്പമുള്ള ചെറുപ്പക്കാരനായിരുന്നോ?
ആറുകൊല്ലമായി എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവളോട് എഴുതാൻ പറയുന്നത് തുടരാൻ ആവശ്യപ്പെ ട്ടു. ഞാൻ എഴുതി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ എന്റെ സേവനങ്ങൾക്ക് നന്ദി പറഞ്ഞു. എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും ഉപകാരം അവൾ ചെയ്യണോ എന്ന് ചോദിച്ചു. ഞാൻ വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞു. അവൾ പോയി.
ഒന്നോ രണ്ടോ ആഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ വൈകുന്നേരം എന്റെ ജനാലയ്ക്കരികിൽ ഇരിക്കുകയായി രുന്നു. കാലാവസ്ഥ മോശമായിരുന്നു. എനിക്ക് ബോറടിച്ചു. തെരേസ പെട്ടെന്ന് അകത്തേക്ക് വന്നു. ഞാൻ തിരക്കിലാണോ എന്ന് അവൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു. ഞാൻ അല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു. പിന്നെ അവൾ പറഞ്ഞു. അവൾക്ക് മറ്റൊരു കത്തെഴുതണമെന്ന്. ഞാൻ അവളോട് അത് ബോലെ സിനാണോ എന്ന് ചോദിച്ചു. അത് അവനിൽ നിന്നാണെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. ഞാൻ എന്റെ അത്ഭുതം കാണിച്ചപ്പോൾ, അത് അവൾക്കു വേണ്ടിയല്ല. മറിച്ച് അവളുടെ ഒരു സുഹൃത്തിന്, ഒരു പരിചയക്കാരന് വേണ്ടിയാണെന്ന് അവൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു. അവന് എന്നെപ്പോലെ ഒരു പ്രണയിനിയുണ്ട്. മറ്റൊരു തെരേസ ആ തെരേസയ്ക്ക് എഴുതാമോ എന്ന് അവൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു.
അവളുടെ മുഖം അസ്വസ്ഥമായി കാണപ്പെട്ടു. അവളുടെ വിരലുകൾ വിറച്ചു. പിന്നെ ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞു. ബൊലേസുകളോ തെരേസകളോ ഇല്ലെന്ന്. അവൾ എന്നോട് കള്ളം പറയുകയായിരുന്നു. ഇനി എന്നെ വഞ്ചിക്കരുത്. നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്തോ പരിചയക്കാരനോ നിങ്ങളുടെ ചെറുപ്പക്കാരനോ ആകാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
അവൾ ഭയന്നുപോയി. അവൾ നിന്നനിൽപ്പിൽ തന്നെ ഒരു കാലിൽ നിന്ന് മറ്റേ കാലിലേക്ക് മാറാൻ തുട ങ്ങി. അവൾക്ക് എന്തോ പറയാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ തെറ്റായി വിധിച്ച തായി എനിക്ക് തോന്നി. അത് വളരെ വ്യത്യസ്തമായ ഒന്നായിരുന്നു. അവൾ “മിസ്റ്റർ സ്റ്റുഡന്റ് ‘ എന്ന് പറഞ്ഞു പെട്ടെന്ന് വാതിലിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു പുറത്തേക്ക് പോയി. എനിക്ക് ഒരു അസുഖകരമായ തോന്നൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവളുടെ വാതിൽ തുറന്ന് ശക്തമായി അടച്ചു. അവളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. അവൾക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം എഴുതാൻ തിരികെ വരാൻ ക്ഷണിക്കണമെന്ന് ഞാൻ കരുതി. ഞാൻ അവളുടെ അപ്പാർട്ട്മെന്റിലേക്ക് പോയി. അവൾ മേശപ്പുറത്ത് കൈമുട്ടുകളിൽ ചാരി, തലയിൽ കൈകൾ വച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
“ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കൂ” എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ സീറ്റിൽ നിന്ന് ചാടി എഴുന്നേറ്റ് മിന്നുന്ന കണ്ണുകളോടെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവൾ എന്റെ തോളിൽ കൈകൾ വച്ചുകൊണ്ട് പറ ഞ്ഞു. “കാര്യങ്ങൾ ഇങ്ങനെയാണ്. ബോലെസോ തെരേസയോ ഇല്ല. പക്ഷേ നിനക്കെന്താണ്? എഴുതാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണോ? അവർ രണ്ടുപേരും ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ അവളോട് ക്ഷമ ചോദിച്ചു. ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെ ട്ടു. ചോദിച്ചപ്പോൾ, ബോലെസും മറ്റൊരു തെരേസയും ഇല്ലെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. അവൾ വീണ്ടും മേശ യുടെ അടുത്തേക്കു എന്തോ പോയി തിരഞ്ഞു. എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. “നിനക്ക് ബോലൈസിന് എഴുതാൻ ഇത് ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിൽ, നിന്റെ കത്ത് ഇതാ എടു ത്തോളു, മറ്റുള്ളർ എനിക്ക് വേണ്ടി എഴുതിക്കൊളളും.
ഞാൻ എഴുതിക്കൊടുത്ത കത്ത് അവളുടെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ നേരത്തെ എഴുതിയ കത്ത് അവൾ അയച്ചിട്ടില്ല. പിന്നെ മറ്റുള്ളവർ അവൾക്ക് വേണ്ടി കത്തുകൾ എഴുതണമെന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിക്കു ന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു. ബോലെസ് എന്നൊരാൾ ഇല്ലെന്ന് അവൾ പറ ഞ്ഞു. പക്ഷേ അങ്ങിനെ ഒരാൾ ഉണ്ടാകണമെന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു. മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ അവൾ ഒരു മനുഷ്യജീവിയാണ്. അവൾ അയാൾക്ക് എഴുതിയതുകൊണ്ട് ആർക്കും ഒരു ദോഷവും സംഭവിച്ചില്ല.
നിലവിലില്ലാത്ത ഒരാൾക്ക് അവൾ എന്തിനാണ് എഴുതാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് അറിയണമായി രുന്നു. അവൾ പറഞ്ഞു. “ഞാൻ അയാൾക്ക് എഴുതുന്നു. അയാൾ എനിക്ക് മറുപടി നൽകുന്നു. ഞാൻ അയാൾക്ക് വീണ്ടും എഴുതുന്നു. ഇത് തുടരും.” ഇപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായി. എനിക്ക് ദയയും ലജ്ജയും തോന്നി. എന്നിൽ നിന്ന് മൂന്ന് യാർഡ് അകലെ ഒരു മനുഷ്യജീവി ജീവിക്കുന്നു. അവളോട് ദയയോടെ പെരുമാറാൻ ലോകത്ത് ആരുമില്ലായിരുന്നു. അവളെ സ്നേഹിക്കാൻ ആരുമില്ലാതായപ്പോൾ അവൾ സ്വയം അവൾക്കായി ഒരു സുഹൃത്തിനെ കണ്ടുപിടിക്കുകയായിരുന്നു.
അപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു, “നീ എനിക്ക് ബോലെസിന് അയക്കാൻ ഒരു കത്തെഴുതിത്തന്നു. അത് ഒരാൾ എന്നെ വായിച്ചു കേൾപ്പിച്ചു. അയാൾ അത് എന്നെ വായിച്ചു കേൾപ്പിച്ചപ്പോൾ, ബോലെസ് അവിടെയു ണ്ടെന്ന് ഞാൻ സങ്കൽപ്പിച്ചു.ബോലെസിൽ നിന്ന് തെരേസയ്ക്ക് ഒരു കത്ത് എഴുതാൻ ഞാൻ നിങ്ങളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവൻ എനിക്ക് അത്തരമൊരു കത്ത് എഴുതി, എന്നെ അത് ഒരാൾ വായിച്ചു കേൾപ്പിക്കു മ്പോൾ ബോലെസ് അവിടെയുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുകിട്ടും. എനിക്ക് ജീവിതം എളുപ്പമാകും.” ഞാൻ ഒരു വിഡ്ഢിയാണെന്ന് ഞാൻ കരുതി.
അന്നുമുതൽ ആഴ്ചയിൽ രണ്ടുതവണ ഞാൻ ബോലൈസിന് ഓരോ കത്തെഴുതി. ബോലെസിൽ നിന്ന് തെരേസയ്ക്ക് ഒരു മറുപടിയും എഴുതി. അവൾ എഴുത്തിലെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുകയും കരയുകയും ചെയ്തു. എന്റെ സേവനത്തിന് പകരമായി. അവൾ എന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ നന്നാക്കാൻ തുടങ്ങി. മൂന്ന് മാസ ത്തിന് ശേഷം അവളെ ഏതോ കാരണത്താൽ ജയിലിലടച്ചു ഇപ്പോൾ അവൾ മരിച്ചിരിക്കണം.
എന്റെ സുഹൃത്ത് ദുഃഖിതനായി ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു. “ഒരു മനുഷ്യൻ എ
ത്തോളം കയ്പേറിയ കാര്യങ്ങൾ രുചിച്ചിട്ടുണ്ടോ അത്രത്തോളം അയാൾ ജീവിതത്തിലെ മധുരമുള്ള കാര്യ ങ്ങൾക്കായി കൊതിക്കുന്നു. നമ്മുടെ സദ്ഗുണങ്ങളുടെ തുണിക്കഷണങ്ങളിൽ പൊതിഞ്ഞ്, നമ്മുടെ സ്വയം പര്യാപ്തതയുടെ മൂടൽമഞ്ഞിലൂടെ മറ്റുള്ളവരെ നോക്കുന്ന നമുക്ക്, നമ്മുടെ നീതിയിൽ ബോധ്യമുണ്ട്. നമുക്ക് മറ്റുള്ളവരെ ശരിക്കു മനസ്സിലാകുന്നില്ല. നമ്മൾ അവരോട് മണ്ടത്തരമായും ക്രൂരമായും മാറുന്നു. ഇതെല്ലാം കുന്നുകൾ പോലെ പഴയതാണ്. അവയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് ലജ്ജാകരമാണ്. അവ വളരെ പഴയതാണ്.!”
Class 10 English Beloved Boles by Maxim Gorky About the Author
Maxim Gorky (1868 – 1936) was a famous Russian writer and political thinker. His actual name was Alexei Maximovich Peshkov, but he wrote under the pen name Maxim Gorky. He is known for his works portraying the struggles of the working class. His novel “Mother” is very popular. His autobiographical books “My Childhood”, “In the World” and “My Universities” are world-famous.
രചയിതാവിനെക്കുറിച്ച്
മാക്സിം ഗോർക്കി (1868 -1936) പ്രശസ്തനായ ഒരു റഷ്യൻ എഴുത്തുകാരനും രാഷ്ട്രിയ ചിന്തകനു മായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പേര് അലക്സി മാക്സിമോവിച്ച് പെഷ്കോവ് എന്നായിരു ന്നു. പക്ഷേ അദ്ദേഹം മാക്സിം ഗോർക്കി എന്ന തൂലികാനാമത്തിലാണ് എഴുതിയത്. തൊഴിലാളി വർഗത്തിന്റെ പോരാട്ടങ്ങളെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന കൃതികളിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ “അമ്മ” എന്ന നോവൽ വളരെ ജനപ്രിയമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മകഥാപര മായ പുസ്തകങ്ങളായ “എന്റെ കുട്ടിക്കാലം”, “ലോകത്തിൽ”, “എന്റെ സർവകലാശാലകൾ” എന്നിവ ലോകപ്രശസ്തമാണ്.
Class 10 English Beloved Boles Vocabulary
Boles – This is to be pronounced as Bo-less, ബോലെസ് എന്നാണ് ഉച്ചരിക്കേണ്ടത്
acquaintance – a person known to you, but not your friend, പരിചയക്കാരൻ
coarse – rough, not smooth, മൃദുവല്ലാത്ത, പരുക്കനായ
gleam – shine, തിളക്കം
bass voice – (Bass to be pronounced as ‘base’ – the lowest adult male singing voice, സംഗീതത്തിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ആൺശബ്ദം
vigour – energy, ഊർജ്ജം
bleary – looking dull and unfocused from sleep or tiredness, ക്ഷീണം കൊണ്ടോ ഉറക്കം കൊണ്ടോ ക്ലിയറല്ലാത്ത കണ്ണ്
tousled – untidy, വൃത്തിയില്ലാത്ത
endured – suffered, സഹിച്ചു
sprawling – spreading out over a large area in an untidy way, അലസമായി കിടക്കുക
couch – settee, sofa, സോഫ, സെറ്റി
resounded – echoed, പ്രതിധ്വനിച്ചു
beseeching – requesting, begging, അപേക്ഷിക്കുന്ന, യാചിക്കുന്ന
timid – with fear, പേടിയുള്ള
gingerly – carefully, സൂക്ഷിച്ച്
fire away – start speaking, വർത്തമാനം തുടങ്ങുക
restraining – controlling, പരിമിതപ്പെടുത്തുക
blundering – making a mistake, തെറ്റുപറ്റുക
humph – used to express slightly scornful doubt or dissatisfaction, പരിഹാസം കാണിക്കുന്ന ഒരു ശബ്ദം
fogged – misty, മൂടലുള്ള
distraught – mad, ഭ്രാന്താകുക
spluttered – made a series of short explosive spitting or choking sounds, നിരന്തരമായി ശബ്ദമുണ്ടാകുക
abruptly – suddenly, പെട്ടെന്ന്
flung – thrown, എറിയുക
resolved – decided, തീരുമാനിച്ചു
leaped – jumped, ചാടി
flabbergasted – surprised, intensely shocked ഷോക്കാകുക
absolutely – completely, തീർത്തും
offended – felt angry, ദേഷ്യപ്പെടുക
fancied – imagined, ചിന്തിച്ചു
blockhead – idiot, fool, മണ്ടൻ
thenceforth – from then, അവിടം മുതൽ
pensively – sadly, ദുഃഖത്തോടെ
righteousness – the quality of being morally right; goodness, നീതി