Practicing with SSLC Malayalam Kerala Padavali Class 10 Notes Pdf Unit 4 Chapter 2 ആലപ്പുഴവെള്ളം Alappuzhavellam Notes Questions and Answers improves language skills.
Alappuzhavellam Class 10 Notes Question Answer
Class 10 Malayalam Alappuzhavellam Notes Question Answer
Class 10 Malayalam Kerala Padavali Unit 4 Chapter 2 Alappuzhavellam Notes Question Answer
പാഠപുസ്തകത്തിലെ ചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും
Question 1.
ആലപ്പുഴ ദേശത്തിന്റെ എന്തെല്ലാം സവിശേഷത കളാണ് കവിതയിൽ ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടെത്തി അവതരിപ്പിക്കുക.
Answer:
അനിത തമ്പിയുടെ ‘ആലപ്പുഴവെള്ളം’ എന്ന കവിതയിൽ ആലപ്പുഴ ദേശത്തിന്റെ നിരവധി സവിശേഷതകൾ ആവിഷ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്: വെള്ളത്തിന്റെ തനിമ: ആലപ്പുഴയിലെ വെള്ള ത്തിന് അതിന്റേതായ പ്രത്യേകതകളുണ്ട്. അത് ‘തൊണ്ടു ചീഞ്ഞ മണമുള്ള’, ‘ഉപ്പുചേർന്ന രുചിയുള്ള കടുംചായ നിറമുള്ള, കലങ്ങിയ ഒന്നാണ്.
ഭൂപ്രകൃതി. കനാലുകൾ, ബോട്ട് ജെട്ടി, കല്ലും ഇരുമ്പുമുളള പാലങ്ങൾ, കുളം, കായൽ, വിരി പായൽ, കുളവാഴപ്പൂക്കൾ എന്നിവ ആലപ്പുഴ യുടെ ഭൂപ്രകൃതിയുടെ ഭാഗമാണ്.
തൊഴിലും ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗന്ധ ങ്ങൾ: ചകിരിയുടെ പൊന്നൊളിയും, ഇരുമ്പി ന്റെ ചുവയും, വിയർപ്പിന്റെ വെക്കയും (ചൂട് ആവി) ആലപ്പുഴയിലെ ജീവിതവുമായി ബന്ധ പ്പെട്ട ഗന്ധങ്ങളും അനുഭവങ്ങളുമാണ്.
നാടിന്റെ രൂപം: കവിതയിൽ ആലപ്പുഴക്കാരി യെ ‘മെടഞ്ഞാല മുടിക്കാരി’ എന്ന് വിശേഷി പ്പിക്കുന്നത് ഒരുപക്ഷേ തെങ്ങുകൾ നിറഞ്ഞ ആലപ്പുഴയുടെ പ്രകൃതിയെ സൂചിപ്പിക്കാനാകാം. കാലാവസ്ഥയുടെ തീവ്രത: ‘ചാകരയ്ക്ക് തുറ പോലെ തുള്ളുന്ന മഴക്കാലം’, ‘ചൊരിമണൽ പഴുത്തു തീ തുപ്പുന്ന മരുക്കാലം’ എന്നിങ്ങനെ യുള്ള കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങളും ആല പുഴയുടെ സവിശേഷതയാണ്.
ജനങ്ങളുടെ അതിജീവനം: കവിഞ്ഞിട്ടും കുറു കിയും കഴിച്ചിലാകുന്ന വെള്ളം’ എന്ന പ്രയോ
ഗം, വെളളപ്പൊക്കത്തെയും ജലക്ഷാമത്തെ യും അതിജീവിച്ച് ജീവിക്കുന്ന ആലപ്പുഴക്കാരു ടെ അവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
മായാത്ത ഓർമ്മകൾ: ‘തേച്ചാലുമുരച്ചാലും പോകാത്ത ചെതുമ്പലായ് പറ്റിച്ചേർന്നിരിക്കു ന്നു വെള്ളത്തിന്റെ വേദന’ എന്നത് ആലപ്പു ഴയിലെ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ, വിശേഷിച്ച് അ വിടുത്തെ വെളളവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ബുദ്ധി മുട്ടുകൾ വ്യക്തികളിൽ മായാത്ത ഓർമ്മകളും വേദനകളുമായി അവശേഷിക്കുന്നു എന്ന് കാ ണിക്കുന്നു.
ഈ സവിശേഷതകളിലൂടെ, ആലപ്പുഴ എന്ന ദേശത്തിന്റെ രൂപവും ഗന്ധവും രുചിയും അവിടുത്തെ ജീവിതത്തിന്റെ താളവും കവി വരച്ചുകാട്ടുന്നു.
Question 2.
‘ഞങ്ങൾക്ക് ജലവും വെള്ളവും ഒന്നല്ലായിരുന്നു. ഇപ്പോഴും അല്ല, അവ ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ട് അനു വലോകങ്ങളാണ്.’
(അനിത തമ്പിയുമായുള്ള അഭിമുഖത്തിൽ നിന്ന് ഈ പ്രസ്താവനയെ സാധൂകരിക്കുന്ന കവി താസന്ദർഭങ്ങൾ ഏതെല്ലാം? അവ വിശകലനം ചെയ്ത് കുറിപ്പ് തയ്യാറാക്കുക.
Answer:
അനിത തമ്പിയുടെ ഈ പ്രസ്താവനയെ സാ ധൂകരിക്കുന്ന നിരവധി സന്ദർഭങ്ങൾ ആലപ്പു വെള്ളം’ എന്ന കവിതയിലുണ്ട്. ‘ജലം’, ‘വെളളം’ എന്നിവ കവിക്ക് രണ്ട് വ്യത്യസ്ത അനു ഭവലോകങ്ങളെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ത് എന്ന് കവിത വ്യക്തമാക്കുന്നു.
‘ജലം’ തെളിനീരിന്റെ ലോകം:
‘ജലം എന്നാലവൾക്കത് വയനാട്ടിൽ നിളനാ ട്ടിൽ മലനാട്ടിൽ തെക്കൻ നാട്ടിൽ വാഴുന്ന തെളിനീര് ഇവിടെ ‘ജലം’ എന്നത് ശുദ്ധവും, നിർമ്മലവും, പ്രകൃതിയുടെ തനിമയുള്ളതു മായ ഒന്നാണ്.
‘വാനിൽനിന്നുമടർന്നത് നിലംതൊടും മുൻ പുള്ളത്. ഇത് ജലത്തിന്റെ പരിശുദ്ധിയെയും മാലിന്യമേശാത്ത അവസ്ഥയെയും കുറിക്കുന്നു. ‘മണമില്ലാത്തത്, മണ്ണിനാഴങ്ങൾ തരുന്നത് നി റമില്ലാത്തത്, ദൂരം, ഉയരങ്ങൾ, കാണ്മത് സമ തലങ്ങളിൽ വാടിക്കിടന്നുപോകാത്തത് ഈ വിശേഷണങ്ങളെല്ലാം ജലത്തിന്റെ ആദർശപര മായ, സാർവ്വലൗകികമായ ഒരു രൂപത്തെയാ ണ് വരച്ചുകാട്ടുന്നത്. ഇത് പൊതുവെ നാം ‘ജലം’ എന്ന വാക്കുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ശുദ്ധ ജല സങ്കൽപ്പമാണ്.
‘വെള്ളം’ (ആലപ്പുഴവെള്ളം) അനുഭവങ്ങളുടെ യും ഓർമ്മകളുടെയും ലോകം:
‘ആലപ്പുഴവെള്ളം’ എന്ന് കവിതയിൽ പലയിട ത്തും ഉപയോഗിക്കുന്നത് ആലപ്പുഴയിലെ തന തായ, സവിശേഷതകളുള്ള വെള്ളത്തെക്കുറി ച്ചാണ്.
‘തൊണ്ടു ചീഞ്ഞ മണമുള്ള ഉപ്പുചേർന്ന രുചി യുള്ള കടും ചായ നിറമുള്ള കല് വെള്ളത്തി ന്റെ മകൾ ഇവിടെ ‘വെള്ളം’ എന്നത് ആലപ്പു ഴയുടെ മണവും രുചിയും നിറവുമുള്ള, അവി ടുത്തെ ജീവിതവുമായി ഇഴുകിച്ചേർന്ന ഒന്നാ ണ്. ഇത് ജലത്തിന്റെ നിർമ്മല സങ്കൽപ്പത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്.
‘കവിഞ്ഞിട്ടും കുറുകിയും കഴിച്ചിലാകുന്ന വെ ളം’ ഇത് ആലപ്പുഴയിലെ വെള്ളപ്പൊക്കത്തെ യും ജലക്ഷാമത്തെയും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജീവിത ദുരിതങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
‘തേച്ചാലുമുരച്ചാലും പോകാത്ത ചെതുമ്പലാ യ് പറ്റിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു വെള്ളത്തിന്റെ വേദ ന്’ ആലപ്പുഴയിലെ വെള്ളവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഠിനമായ അനുഭവങ്ങളും ഓർമ്മകളും വ്യ ക്തിയിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എ ന്ന് ഈ വരികൾ കാണിക്കുന്നു.
‘ചകിരിപ്പൊന്നൊളിയുള്ള ഇരുമ്പിന്റെ ചുവ യുള്ള വിയർപ്പിന്റെ വെക്കയുള്ള ആലപ്പുഴ വെള്ളം’ ഇത് ആലപ്പുഴയിലെ ജീവിതത്തിന്റെ യും തൊഴിലിന്റെയും ഗന്ധങ്ങളും നിറങ്ങളും കലർന്ന വെള്ളത്തെയാണ് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്.
വിശകലനം:
കവിക്ക് ‘ജലം’ എന്നത് ഒരു സാമാന്യ നാമവും, ശുദ്ധവും ആദർശാത്മകവുമായ ഒന്നുമാണ്. എന്നാൽ ‘വെള്ളം’, പ്രത്യേകിച്ച് ആലപ്പുഴവെ ള്ളം’ എന്നത്, തന്റെ ദേശത്തിന്റെയും വ്യക്തി പരമായ അനുഭവങ്ങളുടെയും ഓർമ്മകളുടെ യും വൈകാരിക ബന്ധങ്ങളുടെയും ഭാഗമാ യ സവിശേഷമായ അർത്ഥങ്ങളുള്ള ഒന്നാണ്. അത് മധുരവും കയ്പേറിയതുമായ അനുഭ വങ്ങളുടെ ഒരു ലോകത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കു ന്നു. കവിതയുടെ അവസാനം, ‘ജലമെന്നോ വെള്ളമെന്നോ തിരിയാതെ തിരിയുന്നു’ എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഈ രണ്ട് അനുഭവലോകങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സംഘർഷവും, അവയെ വേർതിരി ക്കാനുള്ള പ്രയാസവുമാണ് കവി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്.
Question 3.
‘തേച്ചാലുറുരച്ചാലും
പോകാത്ത ചെതുമ്പലായ്
പറ്റിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു
വെള്ളത്തിന്റെ വേദന’
‘വെള്ളത്തിന്റെ വേദന’ എന്ന പ്രയോഗം നൽ കുന്ന അർഥസാധ്യതകൾ എന്തെല്ലാം? ചർച്ചചെയ്യുക.
Answer:
‘വെള്ളത്തിന്റെ വേദന’ എന്ന പ്രയോഗം നി രവധി അർത്ഥസാധ്യതകൾ ഉൾക്കൊളളുന്ന, ശക്തമായ ഒരു കാവ്യബിംബമാണ്: വെള്ളത്തിന്റെ ഭൗതികമായ ദുരവസ്ഥ ആല പുഴയിലെ വെള്ളം പലപ്പോഴും കലങ്ങിയതും, കൊണ്ടു ചീഞ്ഞ മണമുള്ളതും, ഉപ്പുരസമുള്ള തും, ഇരുമ്പിന്റെ ചുവയുള്ളതുമാണ്. ഈ മലി നമായ അവസ്ഥയും, അതുപയോഗിക്കുന്ന പാത്രങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന മായാത്ത കറകളും ചെതുമ്പൽ പോലെ) വെള്ളം തന്നെ അനുഭ വിക്കുന്ന ഒരു വേദനയായി’ കവി സങ്കൽപ്പി ക്കുന്നു.
ജനങ്ങളുടെ ജീവിത ദുരിതങ്ങൾ : വെള്ളത്താ ൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു പ്രദേശത്തെ ജനങ്ങൾ അ നുഭവിക്കുന്ന കഷ്ടപ്പാടുകളെയും ഇത് സൂചി പ്പിക്കാം. വെള്ളപ്പൊക്കം, ശുദ്ധജല ദൗർലഭ്യം, തൊഴിൽപരമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ, രോഗങ്ങ ൾ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ദുരിതങ്ങൾ അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ മായാത്ത പാടുകൾ (വേദനകൾ) അവശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ഈ വേദനകൾ വെള വുമായി അഭേദ്യമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പരിസ്ഥിതിയുടെ നിലവിളി. മനുഷ്യന്റെ ഇട പെടലുകൾ മൂലം ജലാശയങ്ങൾ മലിനമാക്ക പ്പെടുമ്പോൾ, അത് പ്രകൃതിക്കുണ്ടാക്കുന്ന ആഘാതത്തെയും വേദനയെയും ഈ പ്ര യോഗം ധ്വനിപ്പിക്കുന്നു. തേച്ചാലും ഉരച്ചാലും പോകാത്ത ഈ ‘ചെതുമ്പലുകൾ’ പരിസ്ഥിതി നാശത്തിന്റെ സ്ഥിരമായ അടയാളങ്ങളായി മാറുന്നു.
ഓർമ്മകളുടെയും അനുഭവങ്ങളുടെയും ഭാരം: കവിയുടെ മനസ്സിൽ ആലപ്പുഴയിലെ വെള്ള വുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഓർമ്മകളും അനുഭവങ്ങ ളും ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. അതി ലെ ദുഷ്കരമായതും വേദന നിറഞ്ഞതുമായ അനുഭവങ്ങൾ, എത്ര ശ്രമിച്ചാലും മായ്ച്ചുകള താൻ പറ്റാത്ത ‘ചെതുമ്പലുകൾ പോലെ, ഒരു വേദനയായി അവശേഷിക്കുന്നു. ഇത് ഗൃഹാ തുരത്വത്തിന്റെ ഭാഗമായ ഒരു വേദന കൂടിയാകാം.
ദേശത്തിന്റെ മുറിവുകൾ: ആലപ്പുഴ എന്ന ദേശ ത്തിന് കാലക്രമേണ സംഭവിച്ച മാറ്റങ്ങൾ, നഷ ങ്ങൾ, മുറിവുകൾ എന്നിവയെല്ലാം ഈ ‘വെള്ള ത്തിന്റെ വേദനയിൽ ഉൾച്ചേർന്നിരിക്കാം.
ഈ പ്രയോഗത്തിലൂടെ, ആലപ്പുഴയിലെ വെ ളളത്തിന്റെ ഭൗതികവും പാരിസ്ഥിതികവും സാ മൂഹികവുമായ തലങ്ങളെയും, അത് വ്യക്തി മനസ്സിലുണ്ടാക്കുന്ന ആഘാതങ്ങളെയും സങ്കീ ർണ്ണമായി ബന്ധിപ്പിക്കാൻ കവിക്ക് സാധിക്കു ന്നു. ഇത് കേവലം ഒരു കാഴ്ചയല്ല, മറിച്ച് ആ ഴത്തിലുള്ള ഒരനുഭവമായി മാറുന്നു.
Question 4.
‘ആലപ്പുഴ നാട്ടുകാരി
മെടഞ്ഞാല മുടിക്കാരി
തൊണ്ടു ചീഞ്ഞ മണമുള്ള
ഉപ്പുചേർന്ന രുചിയുള്ള
കടും ചായ നിറമുള്ള
കലക്ക് വെള്ളത്തിന്റെ മകൻ.’
വ്യക്തിയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ദേശത്തി നുള്ള സ്വാധീനം വരികളിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നു ണ്ടോ? വിശകലനം ചെയ്ത് അഭിപ്രായം സമർ ഥിക്കുക.
Answer:
തീർച്ചയായും ഈ വരികളിൽ വ്യക്തിയെ രൂപ പ്പെടുത്തുന്നതിൽ ദേശത്തിനുള്ള സ്വാധീനം ശക്തമായി പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട്. ആലപ്പുഴ എന്ന ദേശം അവിടുത്തെ ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഈ കവിതയിൽ ആലപ്പുഴക്കാരിയായ കവി യുടെ) സ്വത്വത്തെയും ശാരീരികമായ അടയാ ഉങ്ങളെപ്പോലും എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്ന് ഈ വരികൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
‘ആലപ്പുഴ നാട്ടുകാരി’: അവളുടെ അടിസ്ഥാന പരമായ സ്വത്വം ആ നാടുമായി ബന്ധപ്പെട്ടി രിക്കുന്നു.
‘മെടഞ്ഞോല മുടിക്കാരി’: ആലപ്പുഴയിലെ തെ ങ്ങോലകൾ പോലെ, ഒരുപക്ഷേ അവിടുത്തെ ജീവിതരീതികളുമായി ഇഴുകിച്ചേർന്ന ഒരു രൂപ ഭാവത്തെ ഇത് സൂചിപ്പിക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ, നാ
ടൻ സൗന്ദര്യസങ്കൽപ്പങ്ങളെ ഇത് പ്രതിനിധി കരിക്കുന്നുണ്ടാകാം.
‘കൊണ്ടു ചീഞ്ഞ മണമുള്ള ഉപ്പുചേർന്ന രുചി യുള്ള കടും ചായ നിറമുള്ള കല് വെള്ള ത്തിന്റെ മകൾ. ‘: ഇത് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഭാ ഗമാണ്. ആലപ്പുഴയിലെ വെള്ളത്തിന്റെ തന തായ ഗന്ധം, രുചി, നിറം എന്നിവയെല്ലാം അവളിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. അവൾ ആ ‘കലങ്ങിയ വെളളത്തി ന്റെ മകളാണ് എന്നത് ആ ദേശത്തിന്റെ എല്ലാ നാവിശേഷതകളും പ്രയാസങ്ങളും ഉൾക്കൊ ണ്ടാണ് അവൾ വളർന്നതെന്നും, അത് അവ ളുടെ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്നും വ്യ ക്തമാക്കുന്നു.
ഈ വർണ്ണനയിലൂടെ, ഒരു വ്യക്തിയുടെ സ്വ ത്വം, ശീലങ്ങൾ, ഒരുപക്ഷേ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ പോലും അവൾ ജനിച്ചുവളർന്ന ദേശത്തിന്റെ ഭൗതികവും സാംസ്കാരികവുമായ ചുറ്റുപാ ടുകളാൽ എത്രമാത്രം സ്വാധീനിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് കവി വരച്ചുകാട്ടുന്നു. ദേശം വ്യക്തി യിൽ നിന്ന് വേറിട്ടുനിൽക്കുന്ന ഒന്നല്ല, മറി ച്ച് വ്യക്തിയുടെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ ഭാഗം ത ന്നെയാണെന്ന് ഈ വരികൾ സ്ഥാപിക്കുന്നു.
Question 5.
ജലമെന്നോ വെള്ളമെന്നോ
തിരിയാതെ തിരിയുന്നു
തൊണ്ട ദാഹിക്കുന്നു.
വരികളിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്ന മാനസികാവസ്ഥയി ലേക്ക് കവി എത്തിച്ചേർന്നത് എന്തു കൊണ്ടാ വാം? കവിതയിലെ മറ്റു സന്ദർഭങ്ങൾ കൂടി വിശ കലനം ചെയ്ത് നിരീക്ഷണങ്ങൾ അവതരിപ്പി ക്കുക.
Answer:
കവിതയുടെ അവസാനത്തിലെ ഈ വരികൾ കവിയുടെ സങ്കീർണ്ണമായ മാനസികാവസ്ഥ യെയും, ദേശം, ഓർമ്മ, സ്വത്വം എന്നിവയെ ക്കുറിച്ചുള്ള ആന്തരിക സംഘർഷങ്ങളെയും ഹൃദയസ്പർശിയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ജ ലം’, ‘വെള്ളം’ എന്നീ വാക്കുകൾക്കിടയിലെ വേ ർതിരിവ് നഷ്ടപ്പെടുന്നതും, ഒടുവിൽ തൊണ്ട ദാഹിക്കുന്നതും നിരവധി അർത്ഥതലങ്ങളി ലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു.
മാനസിക സംഘർഷത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ:
‘ജല’വും ‘വെള്ള’വും രണ്ട് അനുഭവലോകങ്ങ: കവിതയുടെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ, ആല പുഴക്കാരിയായ കവിക്ക് ‘ജലം’ എന്ന വാക്കും ‘വെളളം’ എന്ന വാക്കും രണ്ട് വ്യത്യസ്ത അനു ഭവലോകങ്ങളെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ത് എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ജലം: അവൾക്ക് ‘ജലം’ എന്നത് വയനാട്ടിലെ യും നിളനാട്ടിലെയും തെളിനീരാണ്. അത് മണമില്ലാത്തതും നിറമില്ലാത്തതും, വാനിൽ നിന്നുമടർന്ന് നിലം തൊടും മുൻപുള്ളതുമായ ശുദ്ധമായ ഒന്നാണ്. ഇത് ഒരു ആദർശാത്മക മായ, സാർവ്വലൗകികമായ ജലസങ്കൽപ്പമാണ്. വെള്ളം (ആലപ്പുഴവെള്ളം). എന്നാൽ ‘ആലപ്പു
വെള്ളം’ എന്നത് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. അത് കൊണ്ടു ചീഞ്ഞ മണമുള്ള’, ‘ഉപ്പുചേർ ന്ന രുചിയുള്ള’, ‘കടുംചായ നിറമുള്ള’, ‘കല ങ്ങിയ ഒന്നാണ്. അത് അവളുടെ നാടിന്റെ, വ്യക്തിപരമായ അനുഭവങ്ങളുടെ, കഷ്ടപ്പാടു കളുടെ, ഓർമ്മകളുടെ പ്രതീകമാണ്. ‘തേച്ചാ ലുമുരച്ചാലും പോകാത്ത ചെതുമ്പലായ് പ റ്റിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു വെള്ളത്തിന്റെ വേദന’ ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്.
ദേശവുമായുള്ള വൈകാരിക ബന്ധം: കവിക്ക് തന്റെ ജന്മദേശമായ ആലപ്പുഴയോടും അവി ടുത്തെ ‘വെള്ളത്തോടും ആഴത്തിലുള്ള കാരിക ബന്ധമുണ്ട്. പതിറ്റാണ്ടുകൾ കഴിഞ്ഞ് തെക്കൻ നാട്ടിലെ തെളിനീരിൽ (ജലം) ഊറച്ചു ജീവിച്ചിട്ടും, ഓർമ്മയിൽ ആലപ്പുഴവെളളം നി റഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.
ഓർമ്മകളുടെ വേലിയേറ്റം: കവിതയെഴുതു മ്പോൾ ഓർമ്മകൾ പരതുമ്പോൾ, ഈ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ജലസങ്കൽപ്പങ്ങളും അവളുടെ മന സ്സിൽ നിറയുന്നു. ആലപ്പുഴയിലെ വെളളത്തി ന്റെ കയ്പേറിയതും എന്നാൽ പ്രിയപ്പെട്ടതുമാ യ ഓർമ്മകളും, ‘ജലം’ എന്ന വാക്കിന്റെ ശുദ്ധ വും നിർമ്മലവുമായ അർത്ഥവും തമ്മിൽ ഒരു സംഘർഷം ഉണ്ടാകുന്നു.
തിരിച്ചറിവിന്റെ ആശയക്കുഴപ്പം: ഏതാണ് യ ഥാർത്ഥ ജലം? താൻ ഉൾക്കൊളേളണ്ടത് ഏത് അനുഭവത്തെയാണ്? തന്റെ നാടിന്റെ തനത് ‘വെള്ള’ത്തെയാണോ, അതോ സാർവ്വലൗകി കമായ ജലത്തെയാണോ തന്റെ കവിതയിൽ ആവിഷ്കരിക്കേണ്ടത്? ഈ ആശയക്കുഴപ്പമാ ണ് ‘ജലമെന്നോ വെള്ളമെന്നോ തിരിയാതെ തിരിയുന്നു” എന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് അവളെ എത്തിക്കുന്നത്.
ദാഹിക്കുന്ന തൊണ്ട പ്രതീകാത്മകമായ അർ ത്ഥം: ‘കൊണ്ട് ദാഹിക്കുന്നു’ എന്നത് കേവ ലം ശാരീരികമായ ദാഹത്തെ മാത്രമല്ല സൂചി പ്പിക്കുന്നത്.
ആശയ പ്രകാശനത്തിനുളള ദാഹം: തന്റെ അ നുഭവങ്ങളെയും ഓർമ്മകളെയും കൃത്യമായി വാക്കുകളിലാക്കാനുള്ള, തന്റെ സ്വത്വത്തെ ശ രിയായ രീതിയിൽ അവതരിപ്പിക്കാനുളള ദാഹ മായി ഇതിനെ കാണാം.
യഥാർത്ഥമായതിനോടുളള ദാഹം: ഏതാണ് യഥാർത്ഥമായ ജലം, ഏതാണ് തന്റെ യഥാർ ഈ അനുഭവം എന്നറിയാനുളള ദാഹം.
വേരുകളോടുള്ള ദാഹം: ആലപ്പുഴയുടെ തനി മയിലേക്കും, അവിടുത്തെ ‘വെള്ള’ത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അനുഭവങ്ങളിലേക്കുമുള്ള ഒരു തി രിച്ചുപോക്കിനായുളള ആഗ്രഹമായും ഈ ദാ ഹത്തെ വ്യാഖ്യാനിക്കാം.
നിരീക്ഷണം:
ആലപ്പുഴയിലെ തന്റെ നാടിന്റെ കഠിനമായ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വെളളവും, ശുദ്ധവും നിർമ്മലവുമായ ജലവും തമ്മി ലുളള ദ്വന്ദ്വത്തിലാണ് കവി എത്തിച്ചേരുന്നത്. ഈ രണ്ട് സങ്കൽപ്പങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു വ്യക്ത മായ വേർതിരിവ് കണ്ടെത്താൻ കഴിയാതെ വരുമ്പോൾ, അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരുതരം ആശയക്കുഴപ്പവും, തന്റെ അനുഭവങ്ങളെ പൂ ർണ്ണമായി പ്രകാശിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്തതിന്റെ ഒരുതരം ദാഹവും ഉണ്ടാകുന്നു. ഇത്, ഒരു കലാകാരി തന്റെ ദേശത്തെയും സ്വത്വത്തെ യും ഓർമ്മകളെയും ആവിഷ്കരിക്കാൻ ശ്രമി ക്കുമ്പോൾ നേരിടുന്ന ആന്തരിക സംഘർഷ ങ്ങളുടെ ശക്തമായ പ്രതിഫലനമാണ്.
ആലപ്പുഴവെള്ളം Extra Questions and Answers
പരീക്ഷാസാധ്യതാ ചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും
Question 1.
കവിക്ക് ‘ജലം’ എന്ന വാക്ക് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ചകൾ/അനുഭവങ്ങൾ എന്തെല്ലാം?
Answer:
കവിക്ക് ‘ജലം’ എന്ന വാക്ക് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് വയനാട്ടിലും നിളനാട്ടിലും മലനാട്ടിലും തെ
ക്കൻ നാട്ടിലും വാഴുന്ന തെളിനീരാണ്. അത് വാനിൽ നിന്നുമടർന്നതും, നിലം തൊടും മു ൻപുള്ളതും, മണമില്ലാത്തതും, മണ്ണിന്റെ ആഴ ങ്ങൾ നൽകുന്നതും, നിറമില്ലാത്തതും, ദൂരം, ഉയരങ്ങൾ കാണിക്കുന്നതും, സമതല ങ്ങളിൽ വാടിക്കിടന്നുപോകാത്തതുമായ വെള്ളമാണ്.
Question 2.
ആലപ്പുഴ നാട്ടുകാരിയെ കവിതയിൽ എങ്ങനെ യെല്ലാമാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്?
Answer:
ആലപ്പുഴ നാട്ടുകാരിയെ ‘കരിമണ്ണുനിറക്കാരി’, ‘മെടഞ്ഞാല മുടിക്കാരി’, ‘തൊണ്ടുചി ഞ്ഞ മണമുളള ഉപ്പുചേർന്ന രുചിയുള്ള കടും ചായ നിറമുളള കല് വെള്ളത്തിന്റെ മകൾ എന്നിങ്ങനെയാണ് കവിതയിൽ വിശേഷിപ്പി ച്ചിരിക്കുന്നത്.
Question 3.
ആലപ്പുഴയിലെ വെള്ളത്തിന്റെ ഏതൊക്കെ പ്ര ത്യേകതകളാണ് കവിതയിൽ പരാമർശിക്കുന്നത്?
Answer:
ആലപ്പുഴയിലെ വെള്ളം തൊണ്ടു ചീഞ്ഞ മണ മുള’, ‘ഉപ്പുചേർന്ന രുചിയുള്ള’, ‘കടുംപായ നിറമുള്ള’, ‘കലങ്ങിയ ഒന്നാണ്. അത് ‘കവി ഞ്ഞിട്ടും കുറുകിയും കഴിച്ചിലാകുന്ന വെള മാണ്. കൂടാതെ, ‘ചകിരിപ്പൊന്നൊളിയുള്ള’, ‘ഇരുമ്പിന്റെ ചുവയുള്ള’, ‘വിയർപ്പിന്റെ വെ ക്കയുള്ള ഒന്നായും ആലപ്പുഴ വെള്ളത്ത കവി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.
Question 4.
പതിറ്റാണ്ടുകൾ കഴിഞ്ഞു- എന്നിട്ടുമെഴുതു മ്പോൾ ഓർമ്മയിൽ പറയുമ്പോൾ തിരിയാ തെ തിരിയുന്നു. ഈ വരികൾ കവിതയിൽ ഓ അമ്മയുടെയും കാലത്തിന്റെയും പങ്ക് എങ്ങനെ യാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത് വിശദീകരിക്കുക.
Answer:
ഈ വരികൾ ഓർമ്മയുടെയും കാലത്തിന്റെ യും സങ്കീർണ്ണമായ പങ്കാണ് കവിതയിൽ അവ തരിപ്പിക്കുന്നത്. പതിറ്റാണ്ടുകൾ കടന്നുപോ വുകയും കവി ഒരുപക്ഷേ മറ്റൊരിടത്ത് ജീവി തം ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടും ‘തെക്കൻ നീ രിലുറച്ചു’), ആലപ്പുഴയെക്കുറിച്ചും അവിടു ത്തെ വെള്ളത്തെക്കുറിച്ചും എഴുതുമ്പോഴോ ഓർക്കുമ്പോഴോ പഴയ സംശയങ്ങളും ആശ യക്കുഴപ്പങ്ങളും (‘ജലമെന്നോ വെള്ളമെന്നോ വീണ്ടും തിരികെ വരുന്നു (‘തിരിയാതെ തിരി യുന്നു). കാലത്തിന് മായ്ക്കാൻ കഴിയാത്ത ചില അടിസ്ഥാനപരമായ ചോദ്യങ്ങളും വ്യക്തി യുടെയും സ്ഥലത്തിന്റെയും സ്വത്വത്തെക്കു റിച്ചുള്ള അനിശ്ചിതത്വങ്ങളും ഓർമ്മകളിലൂടെ വീണ്ടും സജീവമാകും എന്ന് ഇത് കാണിക്കുന്നു. ഭാഷയും അനുഭവവും തമ്മിലുള്ള ബ ന്ധം കാലം മായ്ക്കുന്നില്ല, മറിച്ച് ഓർമ്മയിലു ടെ അത് വീണ്ടും ഒരു സമസ്യയായി കവിക്ക് മുന്നിലെത്തുന്നു. കാലം കടന്നുപോയെങ്കിലും പരിഹരിക്കപ്പെടാത്ത ഈ ചിന്താക്കുഴപ്പമാണ് അവസാനത്തെ ‘തൊണ്ട ഭ്രാന്തിക്കുന്നു എന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് നയിക്കുന്നത്.
Question 5.
ആലപ്പുഴവെള്ളത്തിന്റെ എന്തെല്ലാം സവിശേഷ തകളാണു് കവിതയിൽ ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കു ന്നത് കണ്ടെത്തി അവതരിപ്പിക്കുക.
Answer:
അനിത തമ്പിയുടെ ‘ആലപ്പുഴവെള്ളം’ എന്ന കവിതയിൽ ആലപ്പുഴയിലെ വെള്ളത്തിന് ജലാശയങ്ങൾക്ക് പല സവിശേഷതകളും നൽ കിയിരിക്കുന്നു:
- അത് കരിമണൽ നീർച്ചാലുകളുമായി ബന്ധ പ്പെട്ടതാണ്.
- അതിന് മെടഞ്ഞ ഓലപ്പീലിയുടെ രൂപഭാവ മുണ്ട് (ഒരുപക്ഷേ തീരത്തെ തെങ്ങുകൾ ഓലപ്പുരകൾ).
- അതിന് തൊണ്ട് പിളർന്നതിന്റെ ചകിരി യുടെ) മണമുണ്ട്.
- അതിന് ഉപ്പു കലർന്ന രുചിയുണ്ട്.
- അതിന് കടും ചായയുടെ നിറമാണ്.
- അത് കലങ്ങിയതും മലിനമായതുമാണ്
- ചിലപ്പോൾ കവിഞ്ഞൊഴുകുകയും ചിലപ്പോൾ വറ്റിക്കുറുകുകയും ചെയ്യുന്ന അസ്ഥിര സ്വ ഭാവമുണ്ട്.
- അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ‘വേദന’ (ദൗർലഭ്യം മലിനീകരണം) മായാത്ത കറപോലെ ജീവി തത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
- അതിൽ പായലും കുളവാഴയും ചകിരിപ്പൊ ന്തും കാണാം.
- അതിന് ഇരുമ്പിന്റെ ചുവയുണ്ട്.
- അതിന് വിയർപ്പിന്റെ ചൂടും പുഴക്കവുമുണ്ട്.
- അത് യാഥാർത്ഥ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട് വെറും ചിത്ര ങ്ങളായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
- അത് മലമുകളിലെ ശുദ്ധമായ ‘ജലത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്.
Question 6.
‘ചാകരയ്ക്ക് തുറപോലെ തുള്ളുന്ന മഴക്കാലം ചൊരിമണൽ പഴുത്തു തീ തുപ്പുന്ന മരുക്കാലം കവിഞ്ഞിട്ടും കുറുകിയും കഴിച്ചിലാകുന്ന വെള്ളം’ ഈ വരികളിലൂടെ ആലപ്പുഴയിലെ ജീവിതത്തിന്റെ ഏത് അവസ്ഥയാണ് കവി വരച്ചുകാട്ടുന്നത്?
Answer:
ഈ വരികളിലൂടെ ആലപ്പുഴയിലെ ജീവിത ത്തിന്റെ തീവ്രമായ കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാന ങ്ങളെയും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജലത്തിന്റെ വിവിധ ഭാവങ്ങളെയും അതിജീവനത്തെയും കവി വരച്ചുകാട്ടുന്നു.
‘ചാകരയ്ക്ക് തുറപോലെ തുള്ളുന്ന മഴക്കാ ലം’: സമൃദ്ധമായ മഴയും ഒരുപക്ഷേ വെള്ള പൊക്കവും നിറഞ്ഞ മഴക്കാലത്തെ ഇതാ ചി പ്പിക്കുന്നു. ചാകര പോലെ ആർത്തിരമ്പുന്ന വെള്ളം ഒരു വശത്ത്.
‘ചൊരിമണൽ പഴുത്തു തീ തുപ്പുന്ന മരുക്കാ ലം’: കഠിനമായ വേനൽക്കാലത്തെയും, അതു മൂലമുണ്ടാകുന്ന വരൾച്ചയെയും, ചുട്ടുപൊ ളുന്ന മണ്ണിനെയും ഇത് കാണിക്കുന്നു.
‘കവിഞ്ഞിട്ടും കുറുകിയും കഴിച്ചിലാകുന്ന വെ ഉളം’: ഈ രണ്ടു തീവ്രമായ അവസ്ഥകളിലും (വെള്ളപ്പൊക്കത്തിലും വരൾച്ചയിലും) വെള്ളം ഒരു ‘കഴിച്ചിൽ’ അഥവാ ബുദ്ധിമുട്ടായിമാറുന്ന അവസ്ഥയെയാണ് ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. വെള്ളം അധികമായാലും കുറഞ്ഞാലും അത് ആലപ്പുഴയിലെ ജീവിതത്തെ ദുഷ്കരമാക്കു ന്നു. ഈ വരികളിലൂടെ പ്രകൃതിയുടെ വിവിധ ഭാവങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടും, ചിലപ്പോൾ കഷ്ടപ്പെട്ടും ജീവിക്കുന്ന ആലപ്പുഴയിലെ ജന ങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു നേർക്കാഴ്ച ന ൽകാൻ കവി ശ്രമിക്കുന്നു.
Question 7.
‘പതിറ്റാണ്ടുകൾ കഴിഞ്ഞു തെക്കൻ നീരിലരു റച്ചു എന്നിട്ടുമെഴുതുമ്പോൾ ഓർമയിൽ പര തുമ്പോൾ ആലപ്പുഴ നിറക്കാരി ആലപ്പുഴ മുടി കാരി ജലമെന്നോ വെള്ളമെന്നോ തിരിയാതെ തിരിയുന്നു.’ ഈ വരികളിൽ തെളിയുന്ന കവി യുടെ മാനസികാവസ്ഥ വിശകലനം ചെയ്യുക.
Answer:
ഈ വരികളിൽ കവിയുടെ ഗൃഹാതുരത്വവും, തന്റെ ജന്മദേശവുമായുള്ള ആഴത്തിലുള്ള വൈ കാരിക ബന്ധവും, സ്വത്വത്തെക്കുറിച്ചുളള ന രിയ ആശയക്കുഴപ്പവും വ്യക്തമായി തെളിയുന്നു. ഗൃഹാതുരത്വം: പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം, മറ്റൊരു നാട്ടിൽ (‘തെക്കൻ നീരിൽ’) ജീവിതം ഉറപ്പിച്ചിട്ടും, എഴുതുമ്പോൾ ഓർമ്മകൾ പര തുമ്പോൾ മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നത് ആലപ്പുഴ യുടെ രൂപവും ഭാവവുമാണ് (ആലപ്പുഴ നി റക്കാരി, ആലപ്പുഴ മുടിക്കാരി). ഇത് ജന്മനാടി നോടുള്ള അടങ്ങാത്ത സ്നേഹത്തെയും ഓ ർമ്മകളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
സ്വത്വത്തിലെ സംഘർഷം: ‘ജലമെന്നോ വെള്ള മെന്നോ തിരിയാതെ തിരിയുന്നു’ എന്ന പ്ര യോഗം, കവിയുടെ മനസ്സിലെ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ജലനാങ്കൽപ്പങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഒരു നേരിയ സംഘർഷത്തെയാണ് കാണിക്കുന്നത്. ‘ജലം’ എന്നത് പൊതുവായ, ശുദ്ധമായ, ഒരുപക്ഷ ആദർശാത്മകമായ ഒന്നിനെ കുറിക്കുമ്പോൾ, ‘വെള്ളം’ (പ്രത്യേകിച്ച് ആലപ്പുഴവെള്ളം) എന്ന ത് തന്റെ നാടിന്റെ തനതായ ഗന്ധവും രുചി യും നിറവുമുള്ള, കയ്പേറിയതും മധുരമുള്ള തുമായ ഓർമ്മകൾ നിറഞ്ഞ ഒരനുഭവമാണ്. ഈ രണ്ട് സങ്കൽപ്പങ്ങൾക്കിടയിൽ ഏതാണ് തന്റെ യഥാർത്ഥ അനുഭൂതിയെ പ്രതിനിധീ കരിക്കുന്നത് എന്നതിലുള്ള ഒരു ആശയക്കുഴ ഷവും, ഒരുപക്ഷേ തന്റെ സ്വത്വത്തിന്റെ ഏത് ഭാഗത്തിനാണ് പ്രാധാന്യം നൽകേണ്ടതെന്ന ചിന്തയും ഈ വരികളിൽ നിഴലിക്കുന്നു.
വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷവും ജന്മനാടിന്റെ ഓർമ്മ കൾ മനസ്സിൽ ശക്തമായി നിലനിൽക്കുന്നതും, ആ ഓർമ്മകൾ ഇപ്പോഴത്തെ ജീവിതവുമായി കൂടിച്ചേരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ മാനസികാവസ്ഥയുമാണ് കവി ഇവിടെ അവ തരിപ്പിക്കുന്നത്.
Question 8.
‘ആലപ്പുഴവെള്ളം’ എന്ന കവിതയിൽ, കവി തന്റെ ദേശത്തെയും അവിടുത്തെ വെള്ളത്തെ യും വ്യക്തിപരമായ അനുഭവങ്ങളുമായും ഓർ മകളുമായും എങ്ങനെയാണ് ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കു ന്നത്? കവിതയിലെ പ്രധാന ബിംബങ്ങളും സവി ശേഷമായ പ്രയോഗങ്ങളും വിശകലനം ചെയ് ത് സമഗ്രമായ ഒരു ഉപന്യാസം തയ്യാറാക്കുക.
Answer:
അമുഖം
അനിത തമ്പിയുടെ ‘ആലപ്പുഴവെള്ളം’ എന്ന കവിത, കേവലം ഒരു ദേശത്തിന്റെ വർണ്ണന എന്നതിലുപരി, കവിയുടെ വ്യക്തിപരമായ ഓ ർമ്മകളും അനുഭവങ്ങളും സ്വത്വബോധവും തന്റെ ജന്മദേശമായ ആലപ്പുഴയുടെ തനതായ ‘വെള്ളവുമായി എങ്ങനെ ഇഴുകിച്ചേർന്നിരി ക്കുന്നു എന്ന് ആവിഷ്കരിക്കുന്ന ഹൃദയസ്പ ർശിയായ ഒരു രചനയാണ്. ആലപ്പുഴയിലെ വെള്ളം, കവിതയിൽ ജീവസ്സുറ്റ ഒരു ബിംബ മായി മാറുകയും, കവിയുടെ ഭൂതകാലത്തെ യും വർത്തമാനകാലത്തെയും ബന്ധിപ്പിക്കു ന്ന ഒരു കണ്ണിയായി വർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആലപ്പുഴവെള്ളം ഒരു തനത് അനുഭവം കവിതയുടെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ, ‘ജലം’ എന്ന സാമാന്യ സങ്കൽപ്പത്തിൽ നിന്ന് ആല പുഴവെള്ളത്തെ കവി വേർതിരിക്കുന്നു.
‘ജലം’ എന്നത് വയനാട്ടിലെയും നിളനാട്ടിലെയും തെളിനീരും, മണമില്ലാത്തതും നിറമില്ലാത്തതു മായ ഒന്നായിരിക്കുമ്പോൾ ‘ആലപ്പുഴവെള്ളം എന്നത് ‘തൊണ്ടു ചീഞ്ഞ മണമുള്ള’, ‘ഉപ്പു ർന്ന രുചിയുള്ള’, ‘കടുംചായ നിറമുള്ള’, ‘കല ങ്ങിയ’ ഒന്നാണ്. ഈ വൈരുദ്ധ്യത്തിലൂടെ, ആലപ്പുഴയിലെ വെള്ളം തനിക്ക് കേവലം ദാഹം ശമിപ്പിക്കാനുള്ള ഒന്നല്ല, മറിച്ച് തന്റെ നാടി ന്റെ ഗന്ധവും രുചിയും നിറവുമുള്ള, തന്റെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളുമായി കെട്ടുപിണഞ്ഞുകി ടക്കുന്ന സവിശേഷമായ ഒന്നാണെന്ന് കവി സ്ഥാപിക്കുന്നു. ‘കലശ് വെള്ളത്തിന്റെ മകൾ എന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ, ആ വെളളത്തിന്റെ എല്ലാ പ്രത്യേകതകളും തന്നിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് കവി വ്യക്ത മാക്കുന്നു.
ഓർമ്മകളും ദേശബിംബങ്ങളും:
ആലപ്പുഴയുടെ ഓർമ്മകൾ കവിതയിൽ നിറ ഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് പ്രധാനമായും അവിടു
ത്തെ ജലസാന്നിധ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ബിംബ ങ്ങളിലൂടെയാണ്. ‘കനാലുകൾ, ബോട്ട് ജെട്ടി, കല്ലിരുമ്പു പാലങ്ങൾ, കുളം, കായൽ, വിരിപ്പാ യൽ, കുളവാഴപ്പൂക്കിരി’ എന്നിവയെല്ലാം ആല പുഴയുടെ തനത് കാഴ്ചകളാണ്. ചകിരിപ്പൊ ന്നൊളിയുള്ള ഇരുമ്പിന്റെ ചുവയുള്ള വിയ ർപ്പിന്റെ വെക്കയുള്ള ആലപ്പുഴവെള്ളം’ എന്ന പ്രയോഗം, ആലപ്പുഴയിലെ കയർ വ്യവസായ ത്തെയും, ജലഗതാഗതത്തെയും, അവിടുത്തെ സാധാരണക്കാരുടെ അധ്വാനത്തെയും ഓർ മിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ബിംബങ്ങളെല്ലാം കവിയു ടെ ഓർമ്മകളിലെ ആലപ്പുഴയെ പുനഃസൃഷ്ടി ക്കുന്നു.
വേദനയും ഗൃഹാതുരത്വവും:
‘തേച്ചാലുമുരച്ചാലും പോകാത്ത ചെതുമ്പലായ് പറ്റിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു വെള്ളത്തിന്റെ വേദന എന്ന ശക്തമായ പ്രയോഗം, ആലപ്പുഴയിലെ വെളളവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദുഷ്കരമായ അനു ഭവങ്ങളെയും, ഒരുപക്ഷേ ആ നാടിന്റെ തന്നെ വേദനകളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ വേദന കൾ മായാത്ത ഓർമ്മകളായി കവിയുടെ മന സ്സിൽ അവശേഷിക്കുന്നു. ‘ഇളകിയും മങ്ങിയും അതിദൂരത്തകലുന്നു പറവകൾ കാണുന്ന പട ങ്ങളായ് മാറുന്നു’ എന്ന വരികളിൽ, ഓർമ്മ കൾ കാലക്രമേണ മങ്ങുകയും അകന്നുപോ വുകയും ചെയ്യുന്നതിലുള്ള നേർത്ത വിഷാദ വും ഗൃഹാതുരത്വവും ദർശിക്കാം.
സ്വത്വവും ആശയക്കുഴപ്പവും:
പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം, മറ്റൊരു നാട്ടിൽ ജീവിക്കുമ്പോഴും, കവിതയെഴുതുമ്പോൾ ഓ ർമ്മകൾ ആലപ്പുഴയിലേക്ക് തിരിയുന്നു. ആല പുഴ നിറക്കാരി ആലപ്പുഴമുടിക്കാരി” എന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന കവി, ‘ജലമെന്നോ വെള്ളമെന്നോതിരിയാതെ തിരിയുന്നു’ എന്ന അവസ്ഥയിലെത്തുന്നു. ഇത് തന്റെ നാടിന്റെ തനതായ അനുഭവങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കു ന്ന വെള്ളവും, സാർവ്വലൗകികമായ ജലവും തമ്മിലുളള ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പിലെ ആശയക്കു ഴപ്പത്തെയും, തന്റെ സ്വത്വത്തെ എങ്ങനെ നിർ വചിക്കണം എന്നതിലുള്ള ആന്തരിക സംഘ ർഷത്തെയും കാണിക്കുന്നു. ‘തൊണ്ട ദാഹി ക്കുന്നു എന്നത് ഈ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ നിന്നുള്ള ആശ്വാസത്തിനായുളള, അല്ലെങ്കിൽ തന്റെ അനുഭവങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി പ്രകാശി പ്പിക്കാനുളള ഒരു ആഗ്രഹമായി വ്യാഖ്യാനിക്കാം.
ഉപസംഹാരം:
‘ആലപ്പുഴവെള്ളം’ എന്ന കവിതയിൽ, ദേശം എന്നത് കേവലം ഒരു ഭൂപ്രദേശം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് വ്യക്തിയുടെ ഓർമ്മകൾ, അനുഭവങ്ങൾ, വികാരങ്ങൾ, സ്വത്വം എന്നിവയെല്ലാം ഉൾ ക്കൊളളുന്ന ഒരു സജീവ ഘടകമാണ്. ആല പുഴയിലെ വെളളം കവിക്ക് തന്റെ ഭൂതകാല ത്തിലേക്കും, സ്വന്തം വേരുകളിലേക്കുമുളള ഒരു ജാലകമാണ്. അതിന്റെ ഗന്ധവും രുചിയും നി റവും വേദനയും എല്ലാം കവിയുടെ വ്യക്തിപ രമായ അനുഭവങ്ങളുമായി അഭേദ്യമായി ബ ന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ ബന്ധത്തിന്റെ തീവ്ര തയും സങ്കീർണ്ണതയുമാണ് കവിതയെ ഹൃദ യസ്പർശിയാക്കുന്നത്.