During exam preparation, Malayalam Kerala Padavali Class 8 Question Paper Pdf Set 4 guide students properly.
Malayalam Kerala Padavali Class 8 Model Question Paper Set 4
Time : 1 1/2 hrs.
Max Score: 40
നിർദേശങ്ങൾ:
- ആദ്യത്തെ 15 മിനിറ്റ് സമാശ്വാസസമയമാണ്. ചോദ്യങ്ങൾ വായിക്കാനും ഉത്തരങ്ങൾ ക്രമപ്പെടുത്താനും ഈ സമയം വിനിയോഗിക്കണം.
- ചോദ്യങ്ങളും നിർദേശങ്ങളും ശ്രദ്ധാപൂർവം വായിച്ച് എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കും ഉത്തരം എഴുതണം. A അല്ലെ ങ്കിൽ B എന്ന തരത്തിലുള്ള ചോദ്യങ്ങളിൽ, ഏതെങ്കിലും ഒരു ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരമെഴുതിയാൽ മതി.
- ഉത്തരമെഴുതുമ്പോൾ സ്കോർ, സമയം എന്നിവ പരിഗണിക്കണം.
1 മുതൽ 4 വരെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ശരിയുത്തരം തിരഞ്ഞെടുത്തെഴുതുക. (1 സ്കോർ വീതം) (4 × 1 = 4)
Question 1.
ചേതനയുടെ ആരാച്ചാരായ ദൗത്യം തുടങ്ങുന്നത് ഏത് കുറ്റവാളിയെ തൂക്കിലേറ്റിയതോടെയാണ്?
A) യതീന്ദ്രനാഥ് ബാനർജി
B) അജ്മൽ കസബിനെ
C) സത്വന്ത് സിംഗ്,
D) ബൽവിന്ദ് സിങ്
Answer:
A) യതീന്ദ്രനാഥ് ബാനർജി
Question 2.
ഗോത്ര ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ‘വെളിയെ’ എന്ന കവിതയുടെ പ്രതിപാദ്യ വിഷയം എന്ത്?
A) സാമൂഹികമായ വേർതിരിവിനോടുള്ള പ്രതിരോധം
B) ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ ഘട്ടവും പുറത്ത് നടക്കേണ്ടതായിട്ടുള്ള സ്ഥിതി
C) ഗോത്രവർഗ്ഗ സംസ്കാര മേന്മ
D) ഭാഷയുടെ പ്രയോഗ രീതി
I) A & B ശരി
II) A & C ശരി
III) B & C ശരി
IV) C & D ശരി
Answer:
I) A & B ശരി
Question 3.
“കളിവിളക്കിൻ തിരിനാളം’ എന്ന അനുഭവക്കുറിപ്പ് ആരുടെ ജീവിതാനുഭവമാണ്
A) യേശുദാസിന്റെ
B) കലാമണ്ഡലം രാമൻകുട്ടി നായരുടെ
C) ഭാസ്കരൻ മാഷിന്റെ
D) ജെസ്സിക്കയുടെ
Answer:
കലാമണ്ഡലം രാമൻകുട്ടി നായരുടെ
Question 4.
ശരിയായ പദച്ചേരുവ കണ്ടെത്തി എഴുതുക
A) തൊണ്ടയിടറി – തൊണ്ട, യിടറി
B) ഒരവസരത്തിൽ – ഒരു, അവസരത്തിൽ
C) ഓണാഘോഷം – ഓണ, ആഘോഷം
D) വട്ടക്കണ്ണുകൾ – വട്ട, ക്കണ്ണുകൾ
Answer:
B) ഒരവസരത്തിൽ – ഒരു, അവസരത്തിൽ
5 മുതൽ 7 വരെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മൂന്നോ നാലോ വാക്യത്തിൽ ഉത്തരമെഴുതുക. (3 സ്കോർ വീതം) (3 × 3 = 9)
Question 5.
“എന്റെ അമ്മയുടെ തലോടലും ശാസനയും ആണ് എന്റെ ഭാഷ ഈ വരിയിൽ കാണുന്ന ഭാവം വിശദീകരിക്കുക.
Answer:
കവി ഭാഷയെ അമ്മയുടെ സ്നേഹവും ശാസനയുമായി സമാനിപ്പിക്കുന്നു. അതിലൂടെ ഭാഷയുടെ ആത്മബന്ധവും ശാന്തിയും കരുത്തും പ്രകടമാകുന്നു. അമ്മയോടുള്ള ആത്മബന്ധം ഏതൊരാൾക്കും മറ്റൊന്നിനോടും ഉണ്ടാവുകയില്ലല്ലോ അതേപ്രകാരം ഭാഷയോടുള്ള ആത്മബന്ധത്തെ പ്രകടിപ്പിക്കാനാണ് അമ്മയുടെ തലോടലും ശാസനയും എന്റെ ഭാഷയാണെന്ന് കവി പറയുന്നത്.
Question 6.
“ഞങ്ങൾ ഗൃദ്ധാമല്ലിക്കുമാർക്കു പേടിയെന്താണ് അറിയില്ല’ – ഈ വാചകം എന്ത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു?
Answer:
ഈ വാചകം ചേതനയുടെ ആത്മവിശ്വാസം, ധൈര്യം, തൻമയത്വം എന്നിവ വ്യക്തമാക്കുന്നു. പിതാവ് ചെയ്ത ജോലി തന്നെ ഏറ്റെടുക്കാൻ അവർക്ക് ഭയം ഇല്ലെന്നതും, പഴമയുടെ പാരമ്പര്യം അവർ തള്ളിക്കളയാതെയാണ് മുന്നോട്ട് പോവുന്നത് എന്നതുമാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം.
Question 7.
A)”കുറെ കടം കൊണ്ടുപോയി, ബാക്കി റോഡുവികസനം വിഴുങ്ങി’ എന്ന വരിയിൽ സൂചിതമാകുന്നത് എന്ത്?
Answer:
സെബാസ്റ്റ്യൻ എഴുതിയ കൃഷി എന്ന കവിതയിലെ കൃഷിഭൂമിയുടെ നഷ്ടം ആണ് ഈ വരികൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. തന്റെ കഠിനപ്രയത്നഫലമായി മണ്ണിൽ പൊന്നു വിളയിക്കുന്ന കർഷകനിലൂടെ മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായ കൃഷിയെയും കർഷകനെയും ആദരവോടെ കവിത മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുന്നു. കർഷകന്റെ കൃഷിഭൂമി തന്റെ കടബാധ്യത മൂലം നഷ്ടപ്പെടുകയും ബാക്കി ഭൂമി വികസന പദ്ധതികളാൽ പിടിച്ചെടുക്കപെടുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാലും കൈവശമുള്ള ചെറിയ നിലത്ത് അയാൾ സ്വയം വിളയിച്ച് അതിൽ നിന്നും ആഹാരം ആർജ്ജിക്കുന്ന ആ കർഷകന്റെ കൃഷിയോടുള്ള പ്രതിബദ്ധത കവിതയിൽ കാണാം.
അല്ലെങ്കിൽ
(B) അച്ഛനും താനുമായിച്ഛയിലങ്ങനെ…’ എന്ന വരിയിൽ കാണുന്ന സ്നേഹബന്ധത്തെ വിശദീകരിക്കുക. -(ബാലലീല – ചെറുശ്ശേരി)
Answer:
ഈ വരിയിൽ കവി ഒരു പിതാവും മകനുമിടയിലെ സുന്ദരമായ ആത്മബന്ധം അവതരിപ്പിക്കുന്നു. അച്ഛനും മകനുമൊത്തുചേർന്ന് കളിക്കുകയും; കൃഷ്ണൻ തന്റെ ഇച്ഛകൾ പങ്കുവെയ്ക്കുകയും അച്ഛൻ അതിനോട് സ്നേഹത്തോടെയും സഹനത്തോടെയും പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ ബന്ധം നിസാരമല്ല, ഇരുവരുടെയും ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഉദിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.
ഓരോ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും തന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും എന്നത് അവരുടെ മാത്രം സ്വകാര്യ സ്വത്തും അഹങ്കാരവും ആണ്. ഈ കവിതയിൽ കാണുന്ന പോലെയുള്ള ചെറിയ ചെറിയ ആഗ്രഹങ്ങളും ഒത്തു ചേരലുകളും സദാ കുഞ്ഞുങ്ങളും രക്ഷിതാക്കളും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ മാറിയ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇവയെല്ലാം ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമായി ഒതുങ്ങി കൂടുന്നു. പക്ഷേ ഇന്ന് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളുടെ പങ്കുവെക്കലുകൾക്കായെങ്കിലും ഇത്തരം സന്ദർഭങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു എന്നത് ആശ്വാസകരമാണ്.
8 മുതൽ 11 വരെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് അരപ്പുറത്തിൽ കവിയാതെ ഉത്തരം എഴുതുക. (5 സ്കോർ വീതം) (4 × 5 = 20)
Question 8.
(i) “പാടുന്ന വണ്ടുകൾക്കൊപ്പമായതെന്നലി
ലാടുന്ന നിങ്ങളെയാർ മറക്കും?’
(ii) “പാണിയാൽ സ്പർശിച്ചാലെന്തൊരു മാർദവം!
വേണിയിൽ ചൂടിയാലെന്തു ഭംഗി!”
വരികൾ ചൊല്ലി നോക്കൂ കവിതയ്ക്ക് ഭംഗി നൽകുന്ന എന്തെല്ലാം സവിശേഷതകളാണ് ഈ വരികളിൽ ഉള്ളത്?
Answer:
(i) ഇവിടെ പാടുന്ന വണ്ടുകളും ആടുന്ന പുഷ്പങ്ങളും ചേർന്ന് ഒരുമിച്ചുള്ള നൃത്ത, സംഗീത സംഗമം ഉണ്ടാകുന്നു, എന്നതിലൂടെ പ്രകൃതിയുടെ സംഗീതാത്മകതയും സാഹോദര്യവും കവി പ്രതിപാദി ക്കുന്നു. വണ്ടുകൾ പാടുകയാണെന്നും തെന്നലിൽ ആ പാട്ടിനൊത്ത് പൂവുകൾ ആടുകയാണെന്നുമുള്ള സങ്കല്പ ത്തിൽ നിന്നുതന്നെ മറക്കാനാവാത്ത സൗന്ദര്യ അനുഭൂതിയെ കവി ഇവിടെ വരച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു.
(ii) ഇവിടെ പൂവിന്റെ മൃദുത്വവും ഭംഗിയും കവിതാത്മകമായി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ആലങ്കാരികമായ ഭാഷ പൂവിന്റെ സൗന്ദര്യത്തെ ഉന്നതമാക്കി കാഴ്ചവെക്കുന്നു. സ്പർശനം കൊണ്ടും കാഴ്ചകൊണ്ടും പൂവിന് രണ്ട് തരത്തിലുള്ള ഭംഗിയെയാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത് സ്പർശിക്കുമ്പോഴുള്ള മാർദ്ധവത്വം അതിന്റെ ഭംഗിയെ അനുഭൂതിയാകുന്നു. അതേസമയം വേണിയിൽ ചൂടുമ്പോൾ അത് നമ്മുടെയും സൗന്ദര്യവും ഗന്ധവും ആയി മാറുന്നു.
Question 9.
“ഒരു പുഞ്ചിരി ഞാൻ മറ്റുള്ളവർക്കായ് ചെലവാക്കവേ
ഹൃദയത്തിലുലാവുന്നു നിത്യനിർമ്മല പൗർണ്ണമി”
പുഞ്ചിരി പൗർണമിയായി മാറുന്നതിന്റെ പൊരുൾ ചർച്ചചെയ്ത് കുറിപ്പ് തയ്യാറാക്കുക.
Answer:
കവിതയിലെ ഈ വരികൾ പ്രകാശത്തിന്റെ, ഹൃദയത്തിന്റെ, മാനസിക ആഹ്ലാദത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. കവി പറയുന്നത് ഒരു പുഞ്ചിരി മറ്റുള്ളവർക്കായി ചെലവാക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ പ്രതിഫലനം തന്റെ മനസ്സിൽ പൗർണ്ണമിയായാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ഈ പൗർണ്ണമി വെറും ആകാശത്തിലെ ഒറ്റ ദിവസം അല്ല, മറിച്ച് കാവ്യാത്മാവിന്റെ ദിനംപ്രതി ആകർഷകമായി തിളങ്ങുന്ന മാനസികാവസ്ഥയാണ്.
ഇതുവഴി കവി സാമൂഹികമായ പങ്കാളിത്തത്തെയും ആത്മീയ സംതൃപ്തിയെയും ഒരുപോലെ പങ്കുവെക്കുന്നു. മനസ്സിന്റെ ആനന്ദവും സന്തോഷവും ആണ് എല്ലാവരും ആഗ്രഹിക്കുന്നതെങ്കിലും അതിനായി നാം മറ്റുള്ളവർക്ക് അത് നൽകേണ്ടതുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ഒരു പുഞ്ചിരി മറ്റുള്ളവർക്കായി നൽകുമ്പോൾ ഹൃദയത്തിൽ അതിന്റെ നിലാവൊളി പരക്കുന്നതെന്ന് അക്കിത്തം ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
Question 10.
അനീതിയെ ചോദ്യം ചെയ്യുകയാണ് “നിങ്ങളോർക്കുക’ എന്ന കവിത – ഈ അഭിപ്രായം അടിസ്ഥാനമാക്കി സാമൂഹിക വിവേചനത്തിനെതിരായ വാക്കുകളുടെ പ്രതിരോധശക്തിയെക്കുറിച്ച് കുറിപ്പ് എഴുതുക.
Answer:
“നിങ്ങളോർക്കുക’ എന്ന കവിതയുടെ മുഖ്യശക്തിയാണ് അതിന്റെ പ്രതിരോധഭാവം. ജാതീയത, വർഗീയത, അടിമത്വം, സാമൂഹിക ശോഷണം തുടങ്ങിയ അനീതികളെ അതിന്റെ വാക്കുകൾ മുഖേന കവി തുറന്നു ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. ചൂഷിതരായ ഒരു സമൂഹം എന്തെല്ലാം സഹിച്ചു, അവരെ മറന്നുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവർ എങ്ങനെ ഉയർന്നു എന്ന കുറത്തിയുടെ ചോദ്യം വളരെ പ്രസക്തമാണ്. “നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ കറുത്തമക്കളെ ചുട്ടുതിന്നുന്നോ?’ എന്ന ചോദ്യം കവിതയിൽ ഒരു ശക്തമായ ആക്ഷേപമാണ്.
ചൂഷണവും ഇരട്ടത്താപ്പും അനുഭവിച്ച ജനതയുടെ സ്നേഹവും, ആസൂത്രിതമായി ഉപയോഗിച്ചശേഷം അവരെ തള്ളി നിർത്തുന്നവരോട് ഉള്ള ആകാശവുമാണ് ഈ ചോദ്യം. അവരുടെ ത്യാഗം മറന്ന് മറ്റുള്ളവർ ഉയർന്നതായിട്ടുള്ളതിന്റെ പ്രത്യാഘാതമാണ് കവി ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. കവിതയുടെ വാക്കുകൾ നിസ്സംഗതയെയും ഉചിതമല്ലാത്ത മേൽതലവുമുള്ള സമൂഹത്തെയും ഉണർത്തുക യാണ്. ഭാവിയിലേക്കുള്ള നമ്മുടെ മുന്നേറ്റം ന്യായവും ആധികാരികതയോടെയും വേണമെന്ന് ഉണർത്തുന്നതാണ് ഈ കാവ്യശബ്ദം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ കവിത, സാമൂഹികവുമായ ആധിപത്യം ചെറുത്തുനില്ക്കുന്ന ശക്തമായ ശബ്ദമാണ്.
Question 11.
(A) ഹനുമാന്റെ വേഷം കണ്ടപ്പോൾ കുട്ടികളുടെ മുഖത്ത് പൊങ്ങി വന്ന ഭയം’ എന്തായിരുന്നു?
Answer:
കുട്ടികൾക്ക് തോന്നിയ ‘ഭയം’ അണിയറയുടെ ആ രാത്രിയിൽ അവരുടെ മനസ്സിൽ കലാസൗന്ദര്യ ത്തേക്കാൾ ഭീതിയും വിചിത്രതയും ആധിപത്യം പുലർത്തുകയായിരുന്നു. കുട്ടികളുടെ കാഴ്ച യുടെ ആത്മാർത്ഥതയിൽ നിന്നാണ് ഭയവും പിന്നീട് ആഹ്ലാദവും ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്
കളിയുടെ തുടക്കം അത്ര രസകരമായി തോന്നാത്തതിനാൽ എഴുത്തുകാരനും കൂട്ടുകാരും അണിയറ യിലേക്ക് ചെല്ലുന്നു അണിയറയുടെ വാതിൽ പാളിയിലൂടെ അവരൊന്ന് ഒളിഞ്ഞു നോക്കി.
നിലവിളക്കിന്റെ വെളച്ചത്തിൽ പ്രശസ്തനായ കോപ്പൻ നായർ ഹനുമാൻ വേഷത്തിൽ ഇരിക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു. ആ വേഷധാരി കണ്ണടച്ചാണോ തുറന്നാണോ ഇരിക്കുന്നത് എന്ന് പോലും വ്യക്തമല്ലായിരുന്നു പക്ഷേ ഒരു രസത്തിന് അവരകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചതും വേഷധാരി ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റ് കഥകളി സമ്പ്രദായത്തിൽ മടമ്പടിച്ച് ഒരു ചുറുചുറുക്ക് വരുത്തി.
ഹനുമാൻ വേഷധാരിയുടെ പെട്ടെന്നുള്ള എഴുന്നേൽക്കലും അമർത്തിയുള്ള ചവിട്ടും അവരെ ഭയപ്പെടുത്തി. പേടിച്ചോടിയ കുട്ടികൾ നേരെ അവിടെയുള്ള കുണ്ടിലേക്ക് വന്നു വീണു. വേദിയി ലേയ്ക്ക് കടന്നുപോകുന്ന ഹനുമാൻ വേഷധാരി ധരിച്ച് കച്ചമണികളുടെ ഒച്ചകളും കുട്ടികൾക്ക് അപരിചിതമായ അനുഭവമായിരുന്നു. ആ ശബ്ദം പ്രസ്തുത രൂപം തങ്ങളെ പിന്തുടർന്ന് ആക്രമിക്കു കയാണെന്ന് കുട്ടികൾ വിചാരിച്ചു പോയി ആ വേഷങ്ങളുടേയും ആഹ്വാനങ്ങളുടേയും ശബ്ദം കുട്ടികൾക്ക് യാഥാർത്ഥ്യത്തെ മറികടന്ന ഭ്രമം തോന്നിച്ചു.
അണിയറയിൽ അങ്ങനെ ആൽമറപോലെയുള്ള രൂപം കണ്ടപ്പോൾ അവർ അതിനെ യാഥാർത്ഥ്യമായി കണ്ടു. അതിന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രതികരണം അവരിൽ ഭയം ഉണ്ടാക്കി. എങ്കിലും ആദ്യത്തെ ഭയത്തെ മറികടന്ന ശേഷം, ഹനുമാന്റെ ആംഗ്യങ്ങളും ശക്തിയുള്ള നീക്കങ്ങളും, രാക്ഷസവേഷക്കാരോടുള്ള സാഹസമായ പോരാട്ടവും കുട്ടികളെ ഉല്ലാസത്തിലാഴ്ത്തി.
ദ്ധത്തിനിടയിൽ ഉങ്ങിന്റെ കൊമ്പു പൊട്ടിച്ച് രാക്ഷസവേഷക്കാരെ ഹനുമാൻ തലങ്ങും വിലങ്ങും അടിച്ചു എന്ന് പറയുന്നിടത്ത് എഴുത്തുകാരൻ കുട്ടികളുടെ ആവേശമായ അവസ്ഥയിൽ സന്നിവേശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അവയിൽ കലാസൗന്ദര്യവും ശക്തിയും കണ്ടെത്തിയ കുട്ടികൾ ദൃശ്യങ്ങളെ ആസ്വദിച്ചു. അവരുടെ ഭയം ആവേശമായി മാറി – ഇത് കുട്ടികളിലെ മനസ്സനുഭവങ്ങളിലെ സ്വാഭാവിക മാറ്റം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
അല്ലെങ്കിൽ
(B). “അത് വെട്ടി വിറ്റു. തീർത്താലും തീരാണ്ടല്ലേ കടം!
. “അയ്യയ്യോ. എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കരയണത്? നോക്ക് ഞാൻ കരയണില്ലല്ലോ’
. “ഇനി എന്റെ പങ്കും കൂടി അനുതാര പഠിച്ചോളൂ.’
നീലകണ്ഠന്റെ സ്വഭാവത്തിലേക്കും ജീവിതത്തിലേക്കും വെളിച്ചം വീശുന്ന സംഭാഷണശകലങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചല്ലോ ഇതുപോലെ പാഠഭാഗത്തു നിന്നും കൂടുതൽ സംഭാഷണങ്ങൾ കണ്ടെത്തി എഴുതുക.
Answer:
നീലകണ്ഠന്റെ സ്വഭാവം ഏറെ ആഴമുള്ളതും മനോഹരവുമായതാണ്. അവൻ അനുഭവിച്ച ജീവിതത്തിലെ കുറവുകളും ദു:ഖങ്ങളും സഹിതം വലിയ മനസ്സോടെ സഹജീവികളെ സ്നേഹിക്കാൻ ഇടയാക്കുന്നു. അവൻ കരുതലും പരിചരണവുമുള്ള കുട്ടിയാണ് . “അ നു താര ഇന്ന് വരുമെന്ന് എനിക്കറിയായിരുന്നുലോ” എന്നു പറഞ്ഞ് അവളോട് അടുക്കുന്ന നീലകണ്ഠൻ അനുതാര സ്കൂളിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ തനിക്ക് മാത്രം ഒരു സുപ്രധാന സുഹൃത്ത് എന്ന നിലയിൽ അവളെ സമീപിക്കുന്നു.
അത് അവൾക്ക് വലിയ ആശ്വാസമായി തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. അതേസമയം, പഠനത്തിൽ ശ്രദ്ധയുള്ളതും ടീച്ചറുടെ വാക്കുകൾക്കു ബഹുമാനം നൽകുന്നവനുമാണ് നീലകണ്ഠൻ “എടുത്തു കഴിഞ്ഞ പാഠങ്ങളൊക്കെ വലിയ എളുപ്പാണ്’ എന്ന് സാന്ത്വനം പോലെ പറയുന്ന നീലകണ്ഠന്റെ വാക്കുകൾ അവനിലുള്ള കരുതലിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും അടയാളങ്ങളാണ്. തന്റെ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെയും പിതാവിന്റെ അഭാവത്തിന്റെയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ വളർന്നിട്ടും അവൻ വെറുപ്പില്ലാതെ എല്ലാവരോടും സൗഹൃദത്തോടെ പെരുമാറുന്നു.
അസുഖം മൂലം കണ്ണിന് ദോഷമേറ്റിട്ടും കരയാതെ, മറ്റുള്ളവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അവന്റെ ആത്മബന്ധവും ധൈര്യവും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ഒടുവിൽ വീടുവില്പനയെന്ന ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ പ്രതീകമായ സാഹചര്യത്തിലേയ്ക്ക് പോകുമ്പോഴും, അനുതാരയോടുള്ള സ്നേഹവും അവൾക്കു നൽകുന്ന പ്രോത്സാഹനത്തിലും മാറ്റമില്ല. മയിൽപീലിയും ചെറുപുന്നയും നൽകുന്ന നീലകണ്ഠൻ അവളോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെയും പ്രോത്സാഹത്തിന്റെയും അടയാളങ്ങളായാണ് അവയെ കാണുന്നത്. ഇനി എന്റെ പങ്കും കൂടി അനുതാര പഠിച്ചോളൂ എന്ന് പറയുന്നതിൽ നിന്ന് തന്നെ, അവൾക്കായുള്ള പ്രോത്സാഹനവും ആത്മധൈര്യത്തിന്റെ പകർന്നു നൽകലും വ്യക്തമാണ്.
താഴെത്തന്നിരിക്കുന്ന ചോദ്യത്തിന് ഒരുപുറത്തിൽ കവിയാതെ ഉത്തരം എഴുതുക. (7 × 1 = 7)
Question 12.
(A) സെബാസ്റ്റ്യൻ എഴുതിയ കൃഷി എന്ന കവിതയും ജോസഫ് എന്ന കഥയും താരതമ്യം ചെയ്ത് കർഷകരുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ഉപന്യാസം തയ്യാറാക്കുക.
Answer:
ഈ കവിതയുടെ കേന്ദ്രത്തിൽ ഒരിടത്തരം ആദർശ കർഷകനാണ് കഥാപാത്രം കഷ്ടപ്പെടുകയും തന്റെ ജീവിതം കൃഷിക്ക് സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാൾ. നൂറ്റാറാം വയസ്സിലും ആ കർഷകൻ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ നിലം കൃഷിചെയ്യുകയാണ്. കാലം കടന്നുപോയെങ്കിലും, കഷ്ടതകൾ വന്നാലും,
കൈവശമുള്ള ചെറിയ നിലം പോലും അതിനിഷ്ഠയോടെ കൃഷിക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു.
അയാൾ പുലർച്ചെ എഴുന്നേറ്റ് മണ്ണിനെ സ്നേഹപൂർവ്വം ഉഴുത്, വിതയ്ക്കുന്നു, വെള്ളം തേവുന്നു. വളം ഇടുന്നു, പാടം ഒരിടത്ത് നിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേക്ക് ജീവൻ പകരുന്നു. രാത്രി അയാൾ തന്റെ കൈകൊണ്ടുതന്നെ വിളയിച്ചെടുത്ത അരി കൊണ്ട് കഞ്ഞികുടിച്ചു ഉറങ്ങുന്നു അതാണ് അതിന്റെ പ്രതിഫലം.
ഈ കവിത കൃഷിയേയും കർഷകനെയും ഗൗരവപൂർവം കാണുന്നു. സ്വാർത്ഥതയില്ലാത്ത, പ്രകൃതിയോട് ചേർന്ന ജീവിതമാണ് കർഷകന്റെത്. അനന്തമായ സമർപ്പണമാണ് കർഷകന്റെ ജീവിതം. കവി അവനെ മഹത്വവാൻ ആക്കി നിരീക്ഷിക്കുന്നു ഉറച്ച മനസ്സും കരുത്തും ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഒരു മനുഷ്യന് മണ്ണിൽ പോലും സ്വർഗം വിളയിക്കാനാവുമെന്ന സന്ദേശമാണ് ഈ കവിത നൽകുന്നത്. കർഷകന്റെ ആത്മാർപ്പണവും കഠിനാധ്വാനവും പ്രകൃതിയോടുള്ള ആത്മബന്ധവുമാണ് ഈ കവിതയുടെ സന്ദേശം.
തന്റെ കഠിനപ്രയത്നഫലമായി മണ്ണിൽ സ്വർഗം വിളയിക്കുന്ന കർഷകനിലൂടെ, മനുഷ്യജീവിതത്തിന് അടിസ്ഥാനമായ കൃഷിയേയും കർഷകനേയും ആദരവോടെ കവിത മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നു. മണ്ണില്ലെങ്കിൽ എവിടെ വിതയ്ക്കും? വിതയില്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെ കൊയ്യും? കൊയ്തില്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെ ഉണ്ണും?
ഈ വരികളിലൂടെ ആരംഭിക്കുന്ന ഈ പാഠഭാഗം, കാലമാറ്റത്തിൽ മാറ്റം സംഭവിച്ച നാടും, അതിന്റെ കൃഷിയിടങ്ങളും, കർഷകജീവിതവും, അതിനോടുള്ള ആത്മബന്ധവും നമ്മുടെ മുന്നിൽ വികാര പൂർവമായി പ്രത്യക്ഷമാക്കുന്നു. വായനക്കാരനെ വികാരഭരിതനാക്കി നാടിനോടുള്ള ആത്മബന്ധ ത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന കാർഷിക ഓർമ്മ പ്രബന്ധമാണിത്.
കഥാപാത്രം വളരെ നാളുകൾക്കു ശേഷം നാട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, തന്റെ
മനസ്സിൽ ആദ്യമായി ഉദിക്കുന്നത് ജോസപ്പ് എന്ന കർഷകനോടുള്ള സ്നേഹമാണ്. എഴുത്തുകാരന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നുള്ള പ്രാതൽ പോലും ജോസപ്പിനായി നീക്കിവെച്ചിരുന്ന കാലം. ജോസപ്പിന്റെ കഠിനാധ്വാനവും, കഴിവും, പാടത്തെ നിറച്ച ആഹ്ലാദവും ഇവിടെ പ്രതിഫലിക്കുന്നു. പഴയ പാടങ്ങൾ തിരഞ്ഞുപോയ എഴുത്തുകാരന് ആ സ്ഥലം പരിചിതമല്ല. പാടങ്ങൾ ഇല്ലാതാ യിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് റബ്ബർ തോട്ടങ്ങളും വാഴത്തോപ്പുകളുമാണുള്ളത്. പുത്തരിയും ഉഴവും ഇല്ലാത്ത ദേശം, ജോസപ്പിനെ പോലെയുള്ള കർഷകർ അഹങ്കാരത്തോടെ നടന്ന തറ അവിടെങ്ങും ഇല്ല.
എഴുത്തുകാരൻ ജോസപ്പിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ, പഴയ ഓലപ്പുരയുടെ സ്ഥാനത്ത് ഒരു പുതിയ വീടും അതിനനുസരിച്ച് ചുറ്റുപാടും ആണ്. പിന്നെ യാത്ര ആരംഭിക്കുന്നു മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ അന്വേഷണം. ഒടുവിൽ തഴച്ചു വളർന്ന പായൽ കാടിനരികെ കൂനിക്കൂടി ഇരിക്കുന്ന ഒരു കൃഷിഭൂഷിതരൂപം കാണുന്നു’ അത് ജോസപ്പാണ്.
അവനെ കണ്ട് വിളിച്ചപ്പോഴുള്ള പ്രതികരണത്തിൽ ഒരാളുടെ അന്തസ്സും മാനവികതയും ഇല്ലാതാക്കപ്പെട്ട നാളുകൾ മുഴുവൻ പതിയുന്നു. കക്ഷത്ത് കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന വിത്തുമട്ടിയുമായി, ജോസപ്പിന്റെ വാക്കുകൾ ഹൃദയം ചൂളപിടിപ്പിക്കുന്നു: തന്റെ കഠിനപ്രയത്നഫലമായി മണ്ണിൽ സ്വർഗം വിളയിക്കുന്ന കർഷകനിലൂടെ, മനുഷ്യജീവിതത്തിന് അടിസ്ഥാനമായ കൃഷിയേയും കർഷകനേയും ആദരവോടെ കവിത മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നു.
അല്ലെങ്കിൽ
(B)
“പനിനീർപ്പൂവ്’ എന്ന കവിതയിലെ ആശയം, ശബ്ദഭംഗി, പ്രയോഗഭംഗി, സാദൃശ്യപ്പെടുത്തലുകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുത്തി ആസ്വാദനക്കുറിപ്പ് തയ്യാറാക്കുക.
Answer:
ഉള്ളൂർ എസ് പരമേശ്വരയ്യരുടെ അമൃധാരയിലെ വരികളാണ് പനിനീർ പൂക്കൾ എന്ന പാഠഭാഗത്തിൽ ഉള്ളത് . അമൃതധാര എന്ന പേര് പോലെ തന്നെ വരികളിലുടനീളം സ് നേഹത്തിന്റെയും സമത്വത്തിന്റെയും അമൃതം നിറച്ച കവിതയാണിത്. വളരെ ലളിതമായ വരികളിലൂടെ ഒരു വലിയ ആശയത്തെ തന്നെ ഒതുക്കിയിരിക്കുകയാണ് കവി.
കവിതയുടെ തുടക്കത്തിൽ കവി ഒരു പുഷ്പത്തോട് ചോദിക്കുന്നു: “പുഞ്ചിരിക്കൊള്ളുന്നതെന്തിന്നു പൂവേ?” കവി ഇപ്രകാരം ചോദിച്ചതെന്തെന്നാൽ, താഴെ വീണുപോകാനിരിക്കുന്ന ഒരു പൂവിന്റെ അസ്തിത്വം അതിനുള്ള ചിരിയോട് യോജിക്കുന്നില്ലെന്ന് കവി ആദ്യം കരുതുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് കവി അതിന്റെ ജീവിതത്തെ “ചെറുജീവിതം”, “മോശം”, എന്നിങ്ങനെ കാണുന്നത്. എന്നാൽ, അതൊരു കനിവില്ലാത്ത അഭിപ്രായമായിരുന്നുവെന്ന് കവിയ്ക്ക് ഉടൻ തന്നെ ബോധ്യപ്പെടുന്നു.
പൂവിന്റെ പ്രതികരണം വാക്കുകളായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അത് തന്റെ തലയാട്ടലിലൂടെയാണ് പ്രകടിപ്പിച്ചത്. ഇതോടെയാണ് കവിയ്ക്ക് ആ പുഷ്പത്തിന്റെ അതിജീവനത്തിന്റെ മഹത്വം മനസ്സിലാവുന്നത്. പിന്നീ ടുള്ള പുനരാലോചനയിൽ കവിയ്ക്ക് മനസ്സിലാവുന്നു “എന്റെ തെറ്റായിരുന്നു, ഞാൻ ബുദ്ധിഹീനനായിരുന്നു!’ എന്ന് കവി പുഷ്പത്തോട് മാപ്പ് ചോദിക്കുന്നു.
കവിതയുടെ രണ്ടാംഭാഗം പൂവുകളുടെ മഹത്വത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നതാണ്. പ്രകൃതിയോടും മനുഷ്യർ പ്രതിദിനം കടന്നുപോകുന്ന അനുഭവങ്ങളോടുമുള്ള അവയുടെ ബന്ധം തുറന്നു കാണി ക്കുന്നു. പൂവുകൾ കൊണ്ട് പാഴ്മണ്ണിൻ കാടുകൾ പോലും നന്ദനവനമാകുന്നു. മാലകളായി മാറുമ്പോൾ ആനന്ദം വിതറി നൽകുന്നു. കല്യാണധാമങ്ങളായ പൂവുകൾ മാനവരുടെ എല്ലാ ഉത്സവങ്ങളിലും പ്രാധാന്യം നേടുന്നു. സ്ത്രീയുടെ വേണിയിലും ഭഗവാന്റെ പൂജാരഥത്തിലും വീരന്റെ കിരീടത്തിലും അതിന്റേതായ സ്ഥാനം നേടുന്നു.
പൂക്കൾക്ക് യാതൊരുവിധ പക്ഷഭേദങ്ങളും ഇല്ലെന്നും ദേവനെ പൂജിക്കുകയും വീരനെ ചാർത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ആ പുഷ്പങ്ങൾ പാവങ്ങളുടെ മുടിയിലും ഭൂഷണമായി നിലകൊള്ളുക തന്നെ ചെയ്യും എന്ന് കവി മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഈ പ്രത്യേകതകൾ കൊണ്ട് തന്നെ അവയെ ദേവതമാരെന്നും കവി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ആശയത്തിന്റെ പുതുമ കൊണ്ടും പദങ്ങളുടെ എളിമ കൊണ്ട് ആഴമേറിയ വീക്ഷണം കൊണ്ടും പനിനീർ പൂവ് എന്ന കവിത ആസ്വാദനത്തിന്റെ എല്ലാ തലങ്ങളെയും അനാവരണം ചെയ്യുന്നു.