Students often refer to SCERT Class 6 English Solutions and Names and Names Summary in Malayalam & English Medium before discussing the text in class.
Class 6 English Names and Names Summary
Names and Names Summary in English
Kunhichirutha stood at the gate, looking at the street. She loved to look at the passing vehicles and people. It was the end of winter. The air was getting warmer. But there was still the cold wind now and then. It had been a cold winter in New Jersey. It was only 5 pm but night had fallen.
The differing lengths of day and night in different seasons had puzzled Kunhichirutha. When she came in July, the sun set only at 8.30. The day was more than 15 hours long. Now the sun set a little before 5, and the day was less than 10 hours.
“Kun-hi- chi-ryoo-tha!” someone called. She was startled. It was Kate who called her, Kate lived across the street. Kunhichirutha was not happy that Kate pronounced her name wrongly.
This was her 6th month at school. When she was in Kerala, she had only learned some English rhymes at play school. But she had learnt English with great speed. Her classmates and teachers. were very kind and helpful. She did not feel a stranger at school. Ms. Hopkins was her Maths teacher. She helped Kunhichirutha a lot. The only thing Kunhichirutha disliked was the way her classmates pronounced her name. Even Ms. Hopkins found it hard to pronounce it, although she tried. She got the last part right, But the first part was a tongue-twister.
“Hi Kate”, Kunhichirutha waved back. Kate was going with her aunt to shop.
There were 24 students in Grade 1. Kunhichirutha was not the only non- American student in her class. In fact, nearly half of the students belonged to immigrant families. There were students from Canada, Mexico, Italy the UAE, Egypt and China. Kunhichirutha was the only Indian.
Kunhichirutha had seen many Indians on the streets. She was happy when she met Prakash. Prakash ran a confectionery near her school. Kunhichirutha thought he looked very much like her uncle, Harish. But Prakash was a lot older. He was almost as old as Muthassan. Prakash had looked curiously at her when she bought some candy from the store the first time.
All her classmates called him “Mr. Prakash”. Kunhichirutha thought it rude. In Kerala she would have called him “Prakash Uncle”. The next time she went to the store, Prakash patted her lovingly on her head. He asked her what her name was. She told him. He then repeated her name. Kunhichirutha was delighted because he was the first person, outside her family, to pronounce her name perfectly in New Jersey. She nodded her head, showing him her delight.
Suddenly started speaking in Malayalam. He wondered if children still had names like Kunhichirutha. Parakah was not the first person to think like that. Many people had asked her about her name. She knew how she got her name. So she told Prakash about her great grandmother who became a school teacher at the age of 18. She had seen only a fading photograph of her great grandmother.
Kunhichirutha later learned from her Amma that Prakash belonged to a village near her own. He had come to America some 50 years ago.
A few days before the spring break, a girl named Antoinette took admission in Kunhichirutha’s class. She was from a city called Marseilles in France. Her mother was working in a multinational company. She was given a new project in New Jersey. So her family came here.
Antoinette and Kunhichirutha soon became friends. Kunhichirutha was amused to find that her classmates and teachers had trouble pronouncing Antoinette’s name also. Most of them pronounced it “an-toy-net”. Kunhichirutha learned from Antoinette that the name is to be pronounced as “ong- thwa-net”. Kunhichirutha tried to say it correctly. After a few trials she got it right. She was surprised that Antoinette pronouncing her name fairly well, especially and “nh”. Antoinette visited Kunhichirutha at her home a few days later. Kunhichirutha found it funny that her mother could not say Antoinette in the right way. So she had to become her mother’s language teacher for a moment.
Names and Names Summary in Malayalam
കുഞ്ഞിച്ചിരുത ഗേറ്റിൽ നിന്നുകൊണ്ട് തെരുവിലേക്ക് നോക്കി. കടന്നുപോകുന്ന വാഹനങ്ങളെയും ആളു കളെയും നോക്കാൻ അവൾ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ശൈത്യ കാലം അവസാനിച്ചു. വായു ചൂടായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ ഇടയ്ക്കിടെ തണുത്ത കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ടാ യിരുന്നു. ന്യൂജേഴ്സിയിൽ ഒരു തണുത്ത ശൈത്യ കാലമായിരുന്നു. അത് വൈകുന്നേരം 5 മണി മാത്ര മായിരുന്നു. പക്ഷേ രാത്രി ആയിക്കഴിഞ്ഞു.
വ്യത്യസ്ത സീസണുകളിലെ പകലിന്റെയും രാത്രിയുടെയും വ്യത്യസ്ത ദൈർഘ്യം കുഞ്ഞിച്ചിരുതയെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കിയിരുന്നു. ജൂലൈയിൽ അവൾ എത്തിയപ്പോൾ, സൂര്യൻ 8.30ന് മാത്രമാണ് അസ്ത മിച്ചത്. പകൽ 15 മണിക്കൂറിൽ കൂടുതൽ നീണ്ടുനിന്നു. ഇപ്പോൾ സൂര്യൻ 5 മണിക്ക് അല്പം മുമ്പ് അസ്ത മിച്ചു. പകൽ 10 മണിക്കൂറിൽ താഴെയായിരുന്നു.
“കൻ – ഹി-ചി-റിയൂ-ഥാ!” ആരോ വിളിച്ചു. അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവളെ വിളിച്ചത് കേയ്റ്റ് ആയിരുന്നു. കേയ്റ്റ് തെരുവിന്റെ മറുവശത്ത് താമ സിച്ചിരുന്നു. കേയ്റ്റ് തന്റെ പേര് തെറ്റായി ഉച്ചരി ച്ചതിൽ കുഞ്ഞിച്ചിരുതയ്ക്ക് സന്തോഷമില്ലായി രുന്നു.
സ്കൂളിൽ ഇത് അവളുടെ ആറാം മാസമായിരുന്നു. കേരളത്തിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ, പ്ലേ സ്കൂളിൽ നിന്ന് അവൾ കുറച്ച് ഇംഗ്ലീഷ് റൈമുകൾ മാത്രമേ പഠിച്ചിട്ടുള്ളൂ. പക്ഷേ അവൾ വളരെ വേഗത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷ് പഠിച്ചിരുന്നു. സഹപാഠികളും അധ്യാപകരും വളരെ ദയയുള്ളവരും സഹായിക്കുന്നവരുമായിരുന്നു. സ്കൂളിൽ അവൾക്ക് ഒരു അപരിചിതത്വം തോന്നിയില്ല. മിസ് ഹോപ്കിൻസ് അവരുടെ ഗണിത അധ്യാപി കയായിരുന്നു. കുഞ്ഞിച്ചിരുതയെ അവർ വളരെയധികം സഹായിച്ചു. കുഞ്ഞിച്ചിരുതയ്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത ഒരേയൊരു കാര്യം സഹപാഠികൾ അവരുടെ പേര് ഉച്ചരിക്കുന്ന രീതിയായിരുന്നു. മിസ് ഹോപ്കിൻസ് പോലും അത് ഉച്ചരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടി. അവർ ശ്രമിച്ചതു കാരണം അവസാന ഭാഗം അവർ ശരിയായി പറഞ്ഞു. പക്ഷേ ആദ്യ ഭാഗം അവർക്ക് ശരിയായി പറയാൻ പറ്റുന്നില്ലായിരുന്നു.
“ഹായ് കേയ്റ്റ്” കുഞ്ഞിച്ചിരുത തിരിച്ചു കൈവീശി. കേയ്റ്റ് അമ്മായിയോടൊപ്പം ഷോപ്പിംഗിന് പോകു കയായിരുന്നു.
ഒന്നാം ക്ലാസ്സിൽ 24 കുട്ടികളുണ്ടായിരുന്നു. കുഞ്ഞിച്ചിരുത മാത്രമല്ല അവളുടെ ക്ലാസ്സിലെ അമേരിക്കൻ വിദ്യാർത്ഥിയല്ലാതിരുന്നത്. വാസ്തവത്തിൽ വിദ്യാർത്ഥികളിൽ പകുതിയും കുടിയേറിയ കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നായിരുന്നു. കാനഡ, മെക്സിക്കോ, ഇറ്റലി, യുഎഇ, ഈജിപ്ത്, ചൈന എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിദ്യാർത്ഥികളുണ്ടായിരുന്നു. കുഞ്ഞിച്ചിരുത മാത്രമായിരുന്നു ഇന്ത്യക്കാരി.
കുഞ്ഞിച്ചിരുത തെരുവുകളിൽ ധാരാളം ഇന്ത്യക്കാരെ കണ്ടിരുന്നു. പ്രകാശിനെ കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ അവൾ സന്തോഷിച്ചു. പ്രകാശ് തന്റെ സ്കൂളിനടുത്ത് ഒരു മിഠായി കട നടത്തിയിരുന്നു. തന്റെ അമ്മാവൻ ഹരീ ഷിനെ പോലെയാണ് അദ്ദേഹം കാണപ്പെടുന്നതെന്ന് കുഞ്ഞിച്ചിരുത കരുതി. പക്ഷേ പ്രകാശ് നല്ല പ്രായ മുള്ള ആളായിരുന്നു. മുത്തശ്ശന്റെ അത്രയും പ്രായമുണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യമായി കടയിൽ നിന്ന് കുറച്ച് മിഠായി വാങ്ങിയപ്പോൾ പ്രകാശ് അവളെ കൗതുകത്തോടെ നോക്കിയിരുന്നു.
അവളുടെ സഹപാഠികളെല്ലാം അദ്ദേഹത്തെ “മിസ്റ്റർ പ്രകാശ്” എന്ന് വിളിച്ചു. കുഞ്ഞിച്ചിരുത അത് പരു ഷമായി കരുതി. കേരളത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ അവൾ “പ്രകാശ് അങ്കിൾ” എന്ന് വിളിക്കുമായിരുന്നു. അടുത്ത തവണ കടയിൽ പോകുമ്പോൾ പ്രകാശ് അവളുടെ തലയിൽ സ്നേഹത്തോടെ തലോടി. അവളുടെ പേരെ ന്താണെന്ന് അദ്ദേഹം അവളോട് ചോദിച്ചു. അവൾ പറഞ്ഞു. പിന്നെ അദ്ദേഹം അവളുടെ പേര് ആവർത്തി ച്ചു. ന്യൂജേഴ്സിയിൽ, കുടുംബത്തിന് പുറത്ത്, തന്റെ പേര് കൃത്യമായി ഉച്ചരിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ വ്യക്തി അദ്ദേഹമാണെന്നതിനാൽ കുഞ്ഞിച്ചിരുത സന്തോഷിച്ചു. അവൾ തലയാട്ടി. തന്റെ സന്തോഷം അയാൾക്ക് കാണിച്ചു.
പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹം മലയാളത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. കുട്ടികൾക്ക് ഇപ്പോഴും കുഞ്ഞിച്ചിരുത പോലുള്ള പേരുകൾ ഉണ്ടോ എന്ന് അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചു. അങ്ങനെ ചിന്തിച്ച ആദ്യത്തെ വ്യക്തി പ്രകാശല്ല. പലരും അവളുടെ പേരിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചിരുന്നു. അവൾക്ക് എങ്ങനെ ആ പേര് ലഭിച്ചു എന്ന് അവൾക്ക റിയാമായിരുന്നു. അതിനാൽ അവൾ പ്രകാശിനോട് 18 വയസ്സിൽ സ്കൂൾ അധ്യാപികയായ തന്റെ മുതുമു ത്തശ്ശിയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. അവരുടെ പേര് തന്റെ കുഞ്ഞിച്ചിരുത എന്നായിരുന്നു. മുതുമുത്തശ്ശിയുടെ മങ്ങിയ ഫോട്ടോ മാത്രമേ അവൾ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ.
പ്രകാശ് തന്റെ സ്വന്തം ഗ്രാമത്തിനടുത്തുള്ള ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നുള്ളയാളാണെന്ന്കു ഞ്ഞിച്ചിരുത പിന്നീട് അമ്മയിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അദ്ദേഹം ഏകദേശം 50 വർഷം മുമ്പ് അമേരിക്കയിൽ എത്തിയിരുന്നു.
സിംഗ് ബ്രേക്കിന് കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഒംഗ് താനെറ്റ് എന്ന പെൺകുട്ടി കുഞ്ഞിച്ചിരുതയുടെ ക്ലാസ്സിൽ പ്രവേശനം നേടി. അവൾ ഫ്രാൻസിലെ മാർസെയിൽസ് എന്ന നഗരത്തിൽ നിന്നുള്ളവളായിരു ന്നു. അവളുടെ അമ്മ ഒരു മൾട്ടിനാഷണൽ കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ന്യൂജേഴ്സിയിൽ അവൾക്ക് ഒരു പുതിയ പ്രോജക്റ്റ് ലഭിച്ചു.അങ്ങനെ അവളുടെ കുടുംബം ഇവിടെയെത്തി.
ഒംഗത്വാനെറ്റും കുഞ്ഞിച്ചിരുതയും താമസിയാതെ സുഹൃത്തുക്കളായി. തന്റെ സഹപാഠികൾക്കും അധ്യാ പകർക്കും ഒംഗ്താനെറ്റിന്റെ പേര് ഉച്ചരിക്കുന്നതിൽ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെന്ന് കണ്ട് കുഞ്ഞിച്ചിരുതയ്ക്ക് സന്തോ ഷമായി. അവരിൽ മിക്കവരും അത് “ആൻ-ടോയ്-നെറ്റ്” എന്നാണ് ഉച്ചരിച്ചത്. അംഗത്വാനെറ്റിൽ നിന്ന് ഉച്ചാരണം മനസ്സിലാക്കി. കുഞ്ഞിച്ചിരുത അത് ശരിയായി പറയാൻ ശ്രമിച്ചു. കുറച്ച് പരീക്ഷണങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവൾ അത് ശരിയായി മനസ്സിലാക്കി. ഒംഗ്ത്വാനെറ്റ് തന്റെ പേര് വളരെ നന്നായി ഉച്ചരിച്ചതിൽ അവൾ അത്ഭുപ്പെട്ടു. പ്രത്യേകിച്ച് “ഞ്ഞി” കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം “ഓംഗ്ത്വാനെറ്റ്” കുഞ്ഞിച്ചിരുതയെ അവളുടെ വീട്ടിൽ സന്ദർശിച്ചു. അമ്മയ്ക്ക് ഒംഗ്ത്വനെറ്റ് ശരിയായ രീതിയിൽ ഉച്ചരിക്കാൻ കഴിയാത്തത് കുഞ്ഞിച്ചിരുതയ്ക്ക് തമാശയായി തോന്നി. അതിനാൽ അവൾ ഒരു നിമിഷം അമ്മയുടെ ഭാഷാ അധ്യാപി കയായി മാറി.
Names and Names Words Meanings
gazing – looking, നോക്കുക
pedestrians – people walking on the street, കാൽനടയാത്രക്കാർ
occasional – happening frequently, ഇടക്കിടക്ക് സംഭവിക്കുന്ന
varying – differing, വ്യത്യസ്തമായ
puzzled – confused, ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി
startled – felt sudden shock, ഞെട്ടി
amazing – surprising, അതിശയിപ്പിക്കുന്ന
stranger – unknown person, അപരിചിതൻ
tongue twister – a thing difficult to say, ഉച്ചരിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള
immigrant – a person who comes to live permanently in a foreign country, സ്വന്തം നാടുവിട്ട് മറ്റൊരു രാജ്യത്തേക്ക് കുടിയേറുന്നയാൾ
confectionery – sweets and chocolates considered collectively, മിഠായിക്കട
curiously – with a desire to know more, ജിജ്ഞാസയുള്ള
affectionately – lovingly, സ്നേഹത്തോടെ
patted – touch quickly and gently with the flat of the hand, തലോടി
delighted – was happy, സന്തോഷമായി
nodded – moved the head up and down showing agreement, തല താഴോട്ടും മേലോട്ടും ചലിപ്പിച്ച് സമ്മതം അറിയിക്കുക
beamed – smiled, പുഞ്ചിരിച്ചു
switched over to – changed to, മാറ്റി
several – many, വിവിധ, പല
fading – not clear, ക്ലിയറല്ലാത്ത
relocated – changed the place, സ്ഥലം മാറ്റി
amusement – fun, രസം, തമാശ