Students often refer to Kerala Syllabus 10th Standard English Textbook Solutions and Class 10 English A Piece of String Summary in Malayalam & English Medium before discussing the text in class.
Class 10 English A Piece of String Summary
A Piece of String Summary in English
Along all the roads around Goderville the peasants and their wives were coming to the town because it was market day. Some led a cow or a calf by a cord. Their wives walked behind the animal. They whipped it with a leafy branch to hasten its progress. In the public square of Goderville there was a crowd, a throng of human beings and animals.
Hauchecome had just arrived at Goderville. He was walking towards the public square. Then he saw a little piece of string on the ground. He thought that everything useful ought to be picked up. He took the bit of thin cord from the ground. He began to roll it carefully. Then he noticed Malandain, on the threshold of his door, looking at him. They were on bad terms with each other. Hauchecome was seized with shame to be seen thus by his enemy. He concealed his “find” in his trousers’ pocket. He pretended to be looking on the ground for something else. Then he went toward the market.
He was soon lost in the noisy crowd. Soon the square was deserted. At the tavern, the great hall was full of people eating. An appetizing odour of roast meat rose from the hearth. It made everybody’s mouth water. The dishes were passed and emptied. So were the jugs of cider. The peasants talked about their crops and their purchases and sales. The weather was favourable for the green things but not for the wheat.
Suddenly the drum beat in the courtyard outside the tavern. Everybody rose, except a few, and ran to the door or to the windows, their mouths still full. After the public crier had ceased his drumbeating he called out in a jerky voice: “It is hereby made known to the inhabitants of Goderville, and to all persons present at the market. There was lost this morning between nine and ten o’clock, a black leather pocketbook containing five hundred francs and some business papers. The finder is requested to return the same with all haste to the mayor’s office. There will be twenty francs reward.
Then the man went away. The peasants began to talk of this event. They discussed the chances of finding or not finding the pocketbook. They were finishing their coffee when a chief of the gendarmes appeared. He inquired: “Is Hauchecome here?” Hauchecome, seated at the other end of the table, replied: “Here I am.” And the officer resumed: “Mr. Hauchecome, will you accompany me to the mayor’s office? The mayor would like to talk to you.” The peasant, surprised and disturbed, set out repeating ‘Here I am, here I am.”
The mayor was waiting for them. He was a stout, serious man who spoke in pompous phrases. He said, “Mr. Hauchecome, you were seen this morning to pick up, on the road, the lost pocketbook.
Hauchecome was astounded. He looked at the mayor. He was terrified by this suspicion resting on him. “Me? Me? Me pick up the pocketbook?” “Yes, you yourself.” “Word of honour, I never heard of it.”
“But you were seen.”
“I was seen, me?
Who says he saw me?”
“Mr. Malandain, the harness maker.”
The old man remembered, understood and flushed with anger.
“Ah, he saw me. He saw me pick up this string here, Your Honour. He drew out the little piece of string from his pocket. But the mayor, incredulous, shook his head. “You will not make me believe, Mr. Hauchecome, that Mr. Malandain, who is a man worthy of credence, mistook this cord for a pocketbook.” The good old man choked with indignation and fear. “How anyone can tell such lies to take away an honest man’s reputation!”
There was no use in his protesting. Nobody believed him. He was confronted with Malandain, who repeated and maintained his affirmation. They abused each other for an hour. At his own request Hauchecome was searched. Nothing was found on him. Finally the mayor, very much perplexed, discharged him. As he left the mayor’s office the old man was surrounded by the villagers. He began to tell the story of the string. No one believed him. They laughed at him.
He went along, stopping his friends, showing his pockets turned inside out to prove that he had nothing. They said: “Old rascal, get out!”
The next day about one o’clock in the afternoon an employee in a shop returned the pocketbook. He said he found it in the road. He did not know how to read. He had given it to his employer. The news spread through the neighbourhood. Hauchecome was informed of it. He immediately began to recount his story with its happy climax. He was in triumph. He talked of his adventure all day long. He told it on the highway to people who were passing by, in the wine-shop to people who were drinking there and to persons coming out of church the following Sunday. He stopped strangers to tell them about it.
He was calm now, and yet something disturbed him. People had the air of joking while they listened. They did not seem convinced. He seemed to feel that remarks were being made behind his back.
The next Tuesday he went to the market at Goderville just to discuss the case. Malandain, standing at his door, began to laugh on seeing him pass. When he was seated at the table in the tavern he began to explain the affair. A horse man called to him: “Come, come, old fellow, that’s an old trick; I know all about your piece of string!” Hauchecome stammered: “But since the pocketbook was found.” But the other man replied: “Shut up, there is one that finds and one that reports. At any rate you are mixed with it.”
The peasant stood choking. He understood. They accused him of having had the pocketbook returned by a confederate, by an accomplice. He tried to protest. All the people began to laugh. He could not finish his dinner and went away in the midst of jeers. He went home ashamed and indignant, choking with anger and confusion. His innocence was impossible to prove. He was stricken to the heart by the injustice of the suspicion. Then he began to recount the adventures again, prolonging his history every day. Each time he added new reasons, more energetic protestations, more solemn oaths.
“Those are lying excuses,” they said behind his back. The people now made him talk about the string to amuse them. His mind, touched to the depth, began to weaken. Toward the end of December he took to his bed. He died in the first days of January, and in the delirium of his death struggles he kept claiming his innocence, reiterating: “A piece of string, a piece of string. Look, here it is, Your Honour, the Mayor.”
A Piece of String Summary in Malayalam
ഗോഡർവില്ലെയ്ക്ക് ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാ റോഡുകളിലും കർഷകരും അവരുടെ ഭാര്യമാരും മാർക്കറ്റ് ദിനമാ യതിനാൽ പട്ടണത്തിലേക്ക് വരികയായിരുന്നു. ചിലർ ഒരു പശുവിനെയോ കാളക്കുട്ടിയെയോ ഒരു ചര ടിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നു. അവരുടെ ഭാര്യമാർ മൃഗത്തിന്റെ പിന്നിൽ നടക്കുന്നു. അതിന്റെ പുരോ ഗതി വേഗത്തിലാക്കാൻ അവർ ഒരു കമ്പുകൊണ്ട് അതിനെ അടിച്ചു. ഗോഡർ വില്ലയിലെ പൊതുസ്വയ റിൽ ഒരു ജനക്കൂട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു. മനുഷ്യരും മൃഗങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഒരു കൂട്ടം.
ഹൗഷെകോം ഗോഡർ വില്ലയിൽ എത്തിയിരുന്നു. അദ്ദേഹം പൊതു സ്ക്വയറിലേക്ക് നടക്കുകയായിരു ന്നു. പിന്നെ നിലത്ത് ഒരു ചെറിയ നൂൽക്കഷണം കണ്ടു. ഉപയോഗപ്രദമായ എല്ലാം എടുക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി. നിലത്തു നിന്ന് നേർത്ത ചരടിന്റെ കഷണം എടുത്തു. അദ്ദേഹം അത് ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം ചുറ്റാൻ തുടങ്ങി. പിന്നെ അയാൾ അയാളുടെ വാതിലിന്റെ ഉമ്മറത്ത് നിന്ന് മലാൻഡെയ്ൻ തന്നെ നോക്കു ന്നത് കണ്ടു. അവർ പരസ്പരം മോശമായാണ് പെരുമാറിയിരുന്നത്. ശത്രുവിന് തന്നെ ഇങ്ങനെ കാണാൻ EXAM POINT
കഴിഞ്ഞതിൽ ഹൗഷെകോമിന് നാണക്കേട് തോന്നി. അയാൾ തന്റെ “കണ്ടെത്തൽ തന്റെ ട്രൗസറിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഒളിപ്പിച്ചു. മറ്റെന്തോ നിലത്ത് നോക്കുന്നതായി നടിച്ചു. പിന്നെ അയാൾ മാർക്കറ്റിലേക്ക് പോയി.
ബഹളമയമായ ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ അയാൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഒത്തുചേർന്നു. താമസിയാതെ ചത്വരം വിജന മായി. മദ്യശാലയിലെ വലിയ ഹാൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവരെക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. അടുപ്പിൽ നിന്ന് വറുത്ത മാംസത്തിന്റെ ഒരു രുചികരമായ ഗന്ധം ഉയർന്നു. അത് എല്ലാവരുടെയും വായിൽ വെള്ളമൂറ്റി. ഭക്ഷണം നിറച്ച പാത്രങ്ങൾ വേഗം വേഗം കാലിയാക്കി. സൈഡർ കുടങ്ങളും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു. കർഷ കർ അവരുടെ വിളകളെക്കുറിച്ചും വാങ്ങലുകളെക്കുറിച്ചും വിൽപ്പനകളെക്കുറിച്ചും സംസാരിച്ചു. കാലാ വസ്ഥ പച്ചക്കറികൾക്ക് അനുകൂലമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഗോതമ്പിന് അനുകൂലമായിരുന്നില്ല.
” പെട്ടെന്ന് മദ്യശാലയ്ക്ക് പുറത്തുള്ള മുറ്റത്ത് ഡം മുഴങ്ങി. ചുരുക്കം ചിലരൊഴികെ എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റു വാതിലിലേക്കോ ജനാലകളിലേക്കോ ഓടി. അവരുടെ വായ ഭക്ഷണം കൊണ്ട് ഇപ്പോഴും നിറഞ്ഞിരുന്നു. വിളംബരം ചെയ്യുന്നയാൾ ഡ്രം അടിക്കുന്നത് നിർത്തിയതിനുശേഷം, ഒരു വിറയലോടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. “ഈ അറിയിപ്പ് ഗോഡർ വില്ലെ നിവാസികൾക്കും മാർക്കറ്റിൽ ഉള്ള മറ്റെല്ലാവർക്കും വേണ്ടിയാണ്. ഇന്ന് രാവിലെ ഒമ്പതിനും പത്ത് മണിക്കും ഇടയിൽ അഞ്ഞൂറ് ഫ്രാങ്കുകളും ചില ബിസിനസ്സ് പേപ്പറുകളും അട ങ്ങിയ ഒരു കറുത്ത തുകൽ പോക്കറ്റ് ബുക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു. അത് കണ്ടെത്തുന്നയാൾ അത് തിടുക്കത്തിൽ മേയറുടെ ഓഫീസിലേക്ക് തിരികെ നൽകാൻ അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. ഇരുപത് ഫ്രാങ്ക് പ്രതിഫലം ലഭിക്കും.
വിളംബരം കഴിഞ്ഞ് ആ മനുഷ്യൻ പോയി. കർഷകർ ഈ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. പോക്കറ്റ് ബുക്ക് കണ്ടെത്താനോ കണ്ടെത്താതിരിക്കാനോ ഉള്ള സാധ്യതകളെക്കുറിച്ച് അവർ ചർച്ച ചെയ്തു. അവർ കാപ്പി കുടിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു പൊലീസ് മേധാവി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം അന്വേഷിച്ചു. “ഹൗഷെകോം ഇവിടെയുണ്ടോ?” മേശയുടെ മറുവശത്ത് ഇരുന്ന ഹൗഷെകോം മറുപടി പറഞ്ഞു. “ഞാൻ
ഇതാ, ഓഫീസർ പുനരാരംഭിച്ചു. “മിസ്റ്റർ ഹൗഷെകോം, നിങ്ങളെ ഞാൻ മേയറുടെ ഓഫീസിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയാണ്. മേയർ നിങ്ങളോട് സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.” ആശ്ചര്യപ്പെടുകയും അസ്വ സ്ഥനാകുകയും ചെയ്ത കർഷകൻ. “ഞാൻ ഇതാ വരുന്നു, ഞാൻ ഇതാ വരുന്നു’. എന്ന് ആവർത്തിച്ച് പറ ഞ്ഞുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് പോയി.
” മേയർ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഒരു തടിച്ച ഗൗരവമുള്ള മനുഷ്യനായിരുന്നു. ആഡംബര പൂർണ്ണമായ വാക്കുകളിൽ ആണ് അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചത്. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. “മിസ്റ്റർ ഹൗഷെകോം, ഇന്ന് രാവിലെ വഴിയിൽ നഷ്ടപ്പെട്ട പോക്കറ്റ് ബുക്ക് നിങ്ങൾ എടുക്കുന്നതു ഒരാൾ കണ്ടു.
ഹൗഷെകോം അത്ഭുതപ്പെട്ടു, അദ്ദേഹം മേയറെ നോക്കി. തന്റെ മേലുള്ള ഈ സംശയത്തിൽ അദ്ദേഹം ഭയ ന്നു. “ഞാനോ? ഞാൻ പോക്കറ്റ് ബുക്ക് എടുത്തെന്നോ?, “അതെ, നീ തന്നെ.
സാറേ, ഞാൻ അതിനെക്കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടുപോലുമില്ല.
“പക്ഷേ നിങ്ങൾ അത് എടുക്കുന്നത് ഒരാൾ കണ്ടു.
“എന്നെ കണ്ടു, എന്റെ
അവൻ എന്നെ കണ്ടെന്ന് ആരാണ് പറഞ്ഞത്?
“മിസ്റ്റർ മലാൻഡെയ്ൻ, ഹാർനെസ് നിർമ്മാതാവ്
വൃദ്ധൻ ഓർത്തു, അയാൾ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി, കോപം കൊണ്ട് മുഖം ചുവന്നു.
“ആഹാ, അവൻ എന്നെ കണ്ടു. ഞാൻ ഈ ചരട് അവിടെ നിന്ന് എടുക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. യുവർ ഓണർ’ അയാൾ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ആ ചെറിയ ചരട് പുറത്തെടുത്തു.
പക്ഷേ മേയർ അവിശ്വസനീയതയോടെ തലയാട്ടി. “മിസ്റ്റർ ഹൗഷെകോം, വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ യോഗ്യനായ ഒരു മനുഷ്യനായ മിസ്റ്റർ മലാൻഡെയ്ൻ ഈ ചരട് ഒരു പോക്കറ്റ് ബുക്കായി തെറ്റിദ്ധരിച്ചുവെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ പറ്റില്ല.” ആ നല്ല വൃദ്ധന് കോപവും ഭയവും കൊണ്ട് ശ്വാസം മുട്ടി. “സത്യസന്ധ നായ ഒരു മനുഷ്യന്റെ സൽപ്പേര് കവർന്നെടുക്കാൻ ആർക്കെങ്കിലും എങ്ങനെയാണ് ഇത്തരം നുണകൾ പറയാൻ കഴിയുക!”
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിഷേധത്തിന് ഒരു പ്രയോജനവുമില്ലായിരുന്നു. ആരും അദ്ദേഹത്തെ വിശ്വസിച്ചില്ല. അദ്ദേഹത്തിന് മലാൻഡെ നേരിടേണ്ടി വന്നു. അയാൾ തന്റെ പ്രസ്താവന ആവർത്തിച്ചു. അവർ ഒരു മണിക്കൂറോളം പരസ്പരം അധിക്ഷേപിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം ഹൗഷെകോമിനെ മേയർ പരിശോധിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് ഒന്നും കണ്ടെത്തിയില്ല. ഒടുവിൽ മേയർ വളരെയധികം ആശയക്കുഴ പ്പത്തിലായി. ഒടുവിൽ ഗത്യന്തരമില്ലാതെ അദ്ദേഹത്തെ ഡിസ്ചാർജ്ജ് ചെയ്തു. മേയറുടെ ഓഫീസിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകുമ്പോൾ വൃദ്ധനെ ഗ്രാമവാസികൾ വളഞ്ഞു. അദ്ദേഹം ചരടിന്റെ കഥ പറയാൻ തുട ങ്ങി. ആരും അദ്ദേഹത്തെ വിശ്വസിച്ചില്ല. അവർ അയാളെ നോക്കി കളിയാക്കി ചിരിച്ചു.
തന്റെ പക്കൽ ഒന്നുമില്ലെന്ന് തെളിയിക്കാൻ അയാൾ പോക്കറ്റുകൾ പുറത്തേക്ക് വലിച്ചിട്ട് സുഹൃത്തു ക്കളെ തടഞ്ഞുനിർത്തി, കാണിച്ചു. അയാൾ പോയപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു. പഴയ തെമ്മാടി, പുറത്തുക ടക്കൂ!
പിറ്റേന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരു മണിയോടെ ഒരു കടയിലെ ഒരു ജീവനക്കാരൻ പോക്കറ്റ് ബുക്ക് തിരികെ നൽകി. റോഡിൽ നിന്ന് അത് കണ്ടെത്തിയതായി അവൻ പറഞ്ഞു. അവന് വായിക്കാൻ അറിയില്ലായിരുന്നു. അവൻ അത് തന്റെ തൊഴിലുടമയ്ക്ക് നൽകി. വാർത്ത അയൽപക്കത്ത് എല്ലായിടത്തും പരന്നു. ഹൗഷെകോം വിവരം അറിഞ്ഞു. ഉടൻ തന്നെ അദ്ദേഹം തന്റെ കഥ അതിന്റെ സന്തോഷകരമായ പാരമ്യത്തിൽ വിവരി ക്കാൻ തുടങ്ങി. അദ്ദേഹം വിജയത്തിലായിരുന്നു. ദിവസം മുഴുവൻ അദ്ദേഹം തന്റെ സാഹസികതയെക്കു റിച്ച് സംസാരിച്ചു. വഴിയിൽ വെച്ച് അതുവഴി പോയവരോടും, വൈൻ ഷോപ്പിൽ മദ്യപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നവ രോടും, അടുത്ത ഞായറാഴ്ച പള്ളിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്നവരോടും അയാൾ തന്റെ കഥ പറഞ്ഞു. അപ രിചിതരെ ഇക്കാര്യം പറയാൻ അയാൾ പിടിച്ചു നിർത്തി.
ഇപ്പോൾ അയാൾ ശാന്തനായിരുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തോ ഒന്ന് അവനെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. ആളുകൾ കേട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തമാശ പറയുന്ന അന്തരീക്ഷമായിരുന്നു. അവർക്ക് അയാളുടെ സത്യാവസ്ഥ ബോധ്യ പ്പെട്ടതായി തോന്നുന്നില്ല. പിന്നിൽ നിന്ന് ചില പരാമർശങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി.
അടുത്ത ചൊവ്വാഴ്ച കേസ് ചർച്ച ചെയ്യാൻ വേണ്ടി അദ്ദേഹം ഗോഡർ വില്ലയിലെ മാർക്കറ്റിലേക്ക് പോയി. തന്റെ വാതിൽക്കൽ നിന്നിരുന്ന മലാൻഡെയ്ൻ, അവൻ കടന്നുപോകുന്നത് കണ്ട് ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. മദ്യശാലയിലെ മേശയിലിരുന്ന് അയാൾ കാര്യം വിശദീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒരു കുതിരക്കാരൻ, അവനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. എടോ മനുഷ്യാ, അതൊരു പഴയ തന്ത്രമാണ്; നിങ്ങളുടെ ചരടിനെക്കുറിച്ച് എനിക്കറിയാം! ഹൗഷെകോം ഇടറി; “പക്ഷേ പോക്കറ്റ് ബുക്ക് കണ്ടെത്തിയല്ലോ. എന്നാൽ മറ്റേയാൾ മറുപടി പറഞ്ഞു. “മിണ്ടാതിരിക്കൂ, കണ്ടെത്തുന്നവനും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നവനും ഒക്കെ ഉണ്ട്. എന്തായാലും നിങ്ങൾ അതിൽ പങ്കാളിയാണ്.
കർഷകൻ ശ്വാസം മുട്ടി നിന്നു. അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി. പോക്കറ്റ് ബുക്ക് ഒരു കൂട്ടാളിയെക്കൊണ്ട് തിരികെ നൽകിച്ചതാണെന്നും പറഞ്ഞ് അവർ അവനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി. അയാൾ പ്രതിഷേധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എല്ലാ വരും ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ അത്താഴം പോലും പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാതെ പരിഹാസങ്ങൾക്കിട യിൽ അയാൾ പോയി. അയാൾ ലജ്ജയോടെയും ദേഷ്യത്തോടെയും വീട്ടിലേക്ക് പോയി. കോപവും ആശയക്കുഴപ്പവും കൊണ്ട് അയാൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടി. അവന്റെ നിരപരാധിത്വം തെളിയിക്കാൻ അയാൾക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. സംശയത്തിന്റെ മുന അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കുത്തി മുറിവേൽപ്പിച്ചു. പിന്നെ അയാൾ വീണ്ടും നടന്ന കാര്യങ്ങൾ വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി, ഓരോ ദിവസവും തന്റെ ചരിത്രം നീട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി ഓരോ തവണയും അവൻ പുതിയ കാരണങ്ങൾ, കൂടുതൽ ഊർജ്ജസ്വലമായ പ്രതിഷേധങ്ങൾ, കൂടുതൽ ഗൗര വമേറിയ ശപഥങ്ങൾ എന്നിവ വിവരണത്തോടു ചേർത്തു.
“അതൊക്കെ കള്ള ന്യായീകരണങ്ങളാണ്.” അവർ അവന്റെ പിന്നിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞു. ആളുകൾ ഇപ്പോൾ അവനെക്കൊണ്ട് കയറിനെ കുറിച്ച് സംസാരിപ്പിച്ചു. അവരെ രസിപ്പിക്കാൻ, അവന്റെ സങ്കടം മനസ്സിനെ ആഴത്തിൽ സ്പർശിച്ചു. അയാൾ ദുർബലനാകൻ തുടങ്ങി. ഡിസംബർ അവസാനത്തോടെ അയാൾ അസുഖം പിടിച്ച് കിടക്കയിലേക്ക് വീണു. ജനുവരിയിലെ ആദ്യ ദിവസങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം മരിച്ചു. മരണ പോരാട്ടങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ അയാൾ പറഞ്ഞു. “ഒരു കഷണം ചരട്, ഒരു കഷണം ചരട്. നോക്കൂ! ഇതാ, യുവർ ഓണർ, മേയർ.
Class 10 English A Piece of String by Guy de Maupassant About the Author
Guy de Maupassant (1850-1893) was a French author. He is famous for his short stories. He has written over 300 short stories, 6 novels 3 travelogues, and a collection of verse. “The Diamond Necklace” is one of his best known stories.
ഗൈ ഡി മൗപാസാന്റ് (1850-1893) ഒരു ഫ്രഞ്ച് എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു. ചെറുകഥകൾക്ക് പേരു കേട്ടയാളാണ് അദ്ദേഹം. 300-ലധികം ചെറുകഥകളും 6 നോവലുകളും 3 യാത്രാവിവരണങ്ങളും ഒരു കവിതാസമാഹാരവും അദ്ദേഹം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. “ദി ഡയമണ്ട് നെക്ലേസ് ‘ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന കഥകളിൽ ഒന്നാണ്.
Class 10 English A Piece of String Vocabulary
- string – thread, cord,നൂൽ, ചരട്
- whipped – beat, ചാട്ടകൊണ്ടടിക്കുക
- threshold – entrance, വാതിൽപ്പടി
- concealed – hid, ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചു
- tavern – an inn; pub, സത്രം, ചെറിയ ഹോട്ടൽ
- appetising – stimulating the desire for food, ഭക്ഷണത്തിന് ആഗ്രഹമുണ്ടാക്കുക
- hearth – the floor of a fireplace, അടുപ്പ്
- jerky – not steady, സ്ഥിരതയില്ലാത്ത
- francs – French money, ഫ്രഞ്ച് പണം
- gendarmes – a police officer, പൊലീസ് ഓഫീസർ
- pompous – showy, പൊങ്ങച്ചം കാണിക്കുന്ന
- astounded – surprised, അതിശയിച്ചു
- flushed – red and hot, ചുവന്നുതുടുത്തിരിക്കുന്ന
- rummaging – search unsystematically and untidily through something,വാരിവലിച്ചുനോക്കുക
- incredulous – unbelieving, വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റാത്ത
- credence – faith, വിശ്വാസം
- indignation – anger, ദേഷ്യം
- reputation – fame, good name , സൽപ്പേര്
- recount – tell again, വീണ്ടും പറയുക
- stammered – spoke with difficulty, വിക്കിവിക്കി പറയുക
- accomplice – partner in a crime, കുറ്റവാളിയെ സഹായിക്കുന്നയാൾ
- indignant – angry, ദേഷ്യപ്പെടുക
- solemn – serious, ഗൗരവമായ
- delirium – a disturbed state of mind, അസ്ഥസ്ഥമായ മനസ്സ്
- reiterating – repeating , ഉറപ്പിച്ചുപറയുക