Class 10

Students often refer to Kerala Syllabus 10th Standard English Textbook Solutions and Class 10 English The Seedling Summary in Malayalam & English Medium before discussing the text in class.

Class 10 English The Seedling Summary

The Seedling Summary in English & Malayalam

Stanza 1 : As a quiet little seedling lay within its darksome bed, it started talking to itself. This is what it said.
ഒരു ശാന്തമായ ചെറിയ തൈ അതിന്റെ ഇരുണ്ട് കിടക്കയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ, അത് സ്വയം സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അത് പറഞ്ഞത് ഇതാണ്.

Stanza 2 : “I am not so very robust, but I’ll do the best I can.” From that moment the seedling began its work of life.
“ഞാൻ അത്ര ശക്തനല്ല. പക്ഷേ എനിക്ക് കഴിയുന്നത് ഞാൻ ചെയ്യും.” ആ നിമിഷം മുതൽ തൈ അതിന്റെ ജീവിത പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു.

Stanza 3 : So it pushed a little leaflet up into the light of day, to examine the surroundings and to show the rest the way.
അങ്ങനെ ചുറ്റുപാടുകൾ പരിശോധിക്കാനും ബാക്കിയുള്ളവയ്ക്ക് വഴി കാണിക്കാനും അത് ഒരു ചെറിയ ഇല പകൽ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടു.

Stanza 4: The leaflet liked the prospect. So it called its brother, Stem. Then two other leaflets heard it, and they quickly followed them.
ആ ഇലക്ക് ആ അന്തരീക്ഷവും സാധ്യതകളും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ അത് അതിന്റെ സഹോ ദരനായ സ്റ്റൈമ്മിനെ വിളിച്ചു. മറ്റ് രണ്ട് ഇലകൾ അത് കേട്ടു. അവർ വേഗത്തിൽ അവരെ പിന്തുടർന്നു.

Stanza 5 The haste and hurry surely made the seedling sweat and pant. But almost before it knew, it found itself to be a plant.
തിടുക്കവും കൃതിയും തീർച്ചയായും തൈയെ വിയർപ്പിക്കുകയും ശ്വാസം മുട്ടിക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ അത് അറിയുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ, അത് സ്വയം ഒരു ചെടിയായിത്തീർന്നു.

Stanza 6 The sunshine poured upon it. The clouds gave a shower. The little plant kept growing till it found itself a flower.
സൂര്യപ്രകാശം അതിന്മേൽ പതിച്ചു. മേഘങ്ങൾ മഴ പെയ്യിച്ചു. ചെറിയ ചെടി സ്വയം ഒരു പുഷ്പം ഉണ്ടാക്കുന്നതുവരെ വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

Stanza 7: Little children, be like the seedling. Always do the best you can. Every child must share life’s labour just like every man.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, തൈ പോലെയാകുക, എപ്പോഴും നിങ്ങൾക്ക് കഴിയുന്നത് ചെയ്യുക. ഓരോ കുട്ടിയും എല്ലാ മനുഷ്യരെയും പോലെ ജീവിതത്തിലെ അധ്വാനം പങ്കിടണം.

Stanza 8 : Then the sun and showers will help you through the lonesome, struggling hours, till you raise to light and beauty the fair, unfading flowers of Virtue.
അപ്പോൾ സൂര്യനും മഴയും നിങ്ങളുടെ ഏകാന്തവും പോരാട്ടപരവുമായ മണിക്കൂറുകളിൽ നിങ്ങളെ സഹായിക്കും. നിങ്ങൾ പുണ്യത്തിന്റെ സുന്ദരവും വാടാത്തതുമായ പുഷ്പങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിക്കുകയും മനോഹരമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ അധ്വാനം തുടർന്നുകൊണ്ടി രിക്കുക.

Class 10 English The Seedling by Paul Lawrence Dunbar About the Author

Paul Lawrence Dunbar (1872-1906) was an American poet, novelist and short story writer. He was enslaved in Kentucky before the American Civil War. His first poem was “Our Martyred Soldiers”. He wrote it when he was 16. Dunbar became one of the Afro-American writers to win international fame. He worked with the Wright brothers in their publication “The Tatler”. His first collection of poems, “Oak and Ivy”, was published in 1893. He has published many collections of poems, short stories, 4 novels and a play.

പോൾ ലോറൻസ് ഡൻബാർ (1872-1906) ഒരു അമേരിക്കൻ കവിയും നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തു മായിരുന്നു. അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന് മുമ്പ് അദ്ദേഹം കെന്റക്കിയിൽ അടിമയായിരുന്നു. അദ്ദേ ഹത്തിന്റെ ആദ്യ കവിത “നമ്മുടെ രക്തസാക്ഷി സൈനികർ.” ആയിരുന്നു. 16 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ ആണ് അദ്ദേഹം അത് എഴുതിയത്. അന്താരാഷ്ട്ര പ്രശസ്തി നേടിയ ആഫ്രിക്കൻ -അമേരിക്കൻ എഴുത്തുകാ രിൽ ഒരാളായി ഡൻബാർ മാറി. റൈറ്റ് സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം അവരുടെ പ്രസിദ്ധീകരണമായ “ദി ടാർ” എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ കവിതാസമാഹാ രമായ “ഓക്ക് ആൻഡ് ഐവി 1893 ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. നിരവധി കവിതാസമാഹാരങ്ങൾ, ചെറുകഥ കൾ, 4 നോവലുകൾ, ഒരു നാടകം എന്നിവ അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

Class 10 English The Seedling Vocabulary

• robust – healthy and strong , ആരോഗ്യവും ശക്തിയുമുള്ള
• leaflet – small leaf, തളിരില
• prospect – the possibility or likelihood of some future event, സാധ്യത
• pant – breathe with short, quick breaths, typically from exertion or excitement, കിതക്കുക
• little folks – children, കുട്ടികൾ
• struggling – working hard, പരിശ്രമിക്കുക, കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുക
• unfading – remaining bright, വാടാതെ തിളങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുക

Students often refer to Kerala Syllabus 10th Standard English Textbook Solutions and Class 10 English A Phoenix Rises Summary in Malayalam & English Medium before discussing the text in class.

Class 10 English A Phoenix Rises Summary

A Phoenix Rises Summary in English

Bablu Kewat had been an indifferent student. He still remembers his science teacher Mrs. Sharma. He had made an egg incubator under her supervision. But unfortunately his father died. His mother was struggling to support her small family. So Bablu had to drop out of school to get a job and help
his mother.

He joined a workshop as a busboy, getting tea for the owner. He slowly worked up his way and became a welder. Gradually he took over the mortgage of the workshop. Then he ran the business himself, growing steadily. Bablu and Gowri had an arranged marriage. One morning Bablu’s mother and younger sister Shalu were drinking tea. Bablu was looking for his wife and he went to the back porch. He saw Gowri walking hurriedly towards the bathroom. She has holding a rag in her hand. He came to know from her that women used rags instead of sanitary napkins.

That evening, Bablu decided to surprise Gowri with a gift. He went to a small store. The storekeeper wrapped the napkin pack in an old newspaper. Bablu was shocked at the cost – Rs. 40. He unwrapped the packet and examined the pad. It was just plain cotton wrapped in a gauze sheet. He tried to imagine its weight – 10 grams. He had seen his father working with cotton yarn. 10 grams of cotton cost only 10 paise. But here he was paying Rs. 4 for each of these pads. At home, he secretly handed over the pack to Gowri. Gowri was not happy. Gowri told him that if she and Shalu were to buy these pads every month, they would have no money even to buy milk. Bablu decided to start a new project.

He pulled out a pair of scissors, a needle and some thread, cotton and cloth from his bag. He flattened the cotton between his hands as if he were spreading out dough to make a chapatti. In 24 hours, Bablu made a sanitary napkin of his own. But he was not able to make a useful one as he did not know what material the brands used. Bablu got different qualities of cotton and other materials to make pads.

He continued his experiments. He knew that many women used unclean rags instead of sanitary napkins as they could not afford them. This would make them prone to diseases. No one seems to be worried about this. He looked at the little girls running around the neighbourhood. They could not even buy a good pair of slippers. How could they buy sanitary pads every month?

His experiments and his obsession caused some problems in the family. His mother begged him to stop the experiments. She said that the whole family would be disgraced by his interest in women’s menstrual cycles. The news was gradually spreading in the village. The villagers troubled the family with whispers and rude glances.

Bablu was sad and he thought of stopping his experiments. He decided to conduct experiments on himself rather than others. With the help of a friend he collected some blood. Using a rubber tube, he experimented with the napkins himself. One day, Lata, his neighbour Parul’s daughter, happened to see this.

The next day all kinds of rumours spread over the small town. Unable to bear the humiliation, Bablu’s wife left him. She said she would come back only when he gave up his madness. His mother also went away. He lost his wife, his family, his friends and also money. All this happened because of his pursuit in the sanitary pad project.

Bablu was a simple welder. His life had been ripped apart just because he wanted to give Gowri a gift: a gift for all the poor women in the village and outside it.
(Adapted from: “A Sanitary Man from a Sanitary Land”)

The rest of the story is in his own words. Interview with Padma Shri Arunachalam Muruganantham, the “Pad Man” of India Good morning, Mr. Muruganantham, it is very kind of you to meet and talk to us. We know you have been working on the manufacture and distributions of inexpensive sanitary napkins for a quarter century. We would like to know about your early days. Did anyone inspire you to work for the good of the community?

Good morning friends. Let me tell you my story. My father was a handloom weaver. I dropped out of school when I was 14, when he died. My mother worked in a farm and she found it hard to make the ends meet. She had two daughters and a son. She had hoped I would become an engineer. But she could not afford to send me to college. So I took up a job in welding workshop, as a young boy.

At 21 I married. It was then I discovered that my wife Shanti had to use old rags instead of clean napkins during her menstrual cycle. This made me think of the health and hygiene of women, the knowledge triggered my research into the manufacture of affordable napkins.

We understand that it took you years to find the right materials for your napkins. Could you tell us more about that phase of your research?

My father was a weaver. I was familiar with cotton. All my initial experiments failed miserably. The topic was taboo in our village. My interest in the subject led to my isolation in the community and even in my family. But I did not give up. I tried to find out what type of cotton the popular brands were using. It took me two years of trial and error to find out it was pinewood pulp and not cotton. The suppliers sent me some samples. I spent several days wondering how to make cellulose out of it. One day my pet dog accidentally scratched the sample card and I saw the soft cottony material. This gave me the idea of defibration.

Later, M. Muruganantham, you discovered that the real need was for more efficient machinery. How did you understand this?

The machines that produced sanitary napkins cost crores at that time. I realised that women could get affordable napkins only if the machinery became less costly. They could be operated by people without much training. I designed three separate machines for the defibration, compression and sterilization of the material.

Sir, many MNCs would have made you handsome offers for your machines. Were you tempted to take any of these offers?

It took me 13 years to get a patent for my invention. When I got it, I placed it in public domain for anyone who wanted to use it. I sell my machines at a subsidised price to women’s self-help groups. My profit margin is based on need, not greed. I believe that the success of entrepreneurship lies in not making money, but in allowing others to benefit.

Why do you promote women and women’s self-help groups so much?

Gandhiji believed that women could transform India. I follow his wisdom and his path. My vision is to generate one million jobs for women in India and to promote 100% hygiene in households. I use the power of women to empower women. In my mission 3 elements are the most important – awareness, availability and affordability. Women can communicate effectively with women, and create awareness on menstrual hygiene.

You have said that you prefer to use the word ‘detail’ rather than ‘retail’ when you mention your product. Could you explain what you mean by this?

I focus on impact more than turnover. Social entrepreneurship should be impact-based. I ask the women’s collectives to talk to every woman customer about hygiene. Our aim is not increasing sales, but awareness. We have created 1363 local brands and earned three quarters of a billion dollars in revenue so far. Detailing information and creating awareness is a tough thing to do. I bow to all teachers as they spend their whole lives detailing things to pupils.

Did you ever get any support from policy makers or government agencies for your project? Can you tell us how the government supported your efforts?

IIT Madras honoured me with the National Innovation Foundation’s “Grassroots Technological Innovations Award”. I received the Award from the President of India. The Government of India awarded me Padma Shri in 2016. The government waived GST on sanitary napkins. The biggest award for me was my family came back to me.

What message do you specifically give for the young innovators and social entrepreneurs of our nation? What advice would you give to students?

Education empowers us. We must bear in mind that we do not need to beg for a job after education. Try to find solutions to social problems and create jobs for yourselves and others. Your need education and knowledge to identify the problems. Convert every problem into an opportunity. Come out with a solution, an invention, an innovation, and enterprise. Become solution providers and social entrepreneurs. Transform the world.

Thank you very much, sir. We are sure your life and your words of wisdom will indeed be an inspiration for generations to come.

A Phoenix Rises Summary in Malayalam

ബബ്ലൂ കെവാട്ട് നിസ്സംഗത പുലർത്തിയിരുന്ന ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്നു. തന്റെ സയൻസ് അധ്യാ പികയായ ശ്രീമതി ശർമ്മയെ അദ്ദേഹം ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നു. അവരുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹം ഒരു മുട്ട ഇൻകുബേറ്റർ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. പക്ഷേ നിർഭാഗ്യവശാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അച്ഛൻ മരിച്ചു. അദ്ദേഹ ത്തിന്റെ അമ്മ തന്റെ ചെറിയ കുടുംബത്തെ പോറ്റാൻ പാടുപെടുകയായിരുന്നു. അതിനാൽ ജോലി നേടാനും അമ്മയെ സഹായിക്കാനും ബബ്ലുവിന് പഠനം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നു.

ഒരു വർക്ക്ഷോപ്പിൽ അവൻ ചായയും മറ്റും കൊണ്ടുവരുന്ന ബോയിയായി ചേർന്നു. ഉടമയ്ക്ക് ചായ വാങ്ങിക്കൊടുക്കലും ടേബിളും മറ്റും വൃത്തിയാക്കലും ആയിരുന്നു പണി. ക്രമേണ ജോലി ചെയ്ത് അവൻ വെൽഡറായി. പിന്നെ വർക്ക്ഷോപ്പിന്റെ ഉടമസ്ഥത അദ്ദേഹം ഏറ്റെടുത്തു. പിന്നീട് അദ്ദേഹം തന്നെ ബിസി നസ്സ് നടത്തി. ക്രമാനുഗതമായി അതു വളർന്നു. ബബ്ലുവിന്റേയും ഗൗരിയുടേയും ഒരു അറേഞ്ച്ഡ് വിവാഹ മായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം രാവിലെ ബബ്ലൂവിന്റെ അമ്മയും ഇളയ സഹോദരി ശാലുവും ചായ കുടിക്കുകയാ യിരുന്നു. ബബ്ലു ഭാര്യയെ അന്വേഷിച്ചു. പിൻവശത്തെ വരാന്തയിലേക്ക് പോയി. ഗൗരി ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് തിടുക്കത്തിൽ നടക്കുന്നത് അയാൾ കണ്ടു. അവളുടെ കയ്യിൽ ഒരു പഴയ തുണിക്കഷണം ഉണ്ടായിരുന്നു. സാനിറ്ററി നാപ്കിനുകൾക്ക് പകരം സ്ത്രീകൾ പഴയ തുണിക്കഷണങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അയാൾ അവളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കി.

അന്ന് വൈകുന്നേരം, ഗൗരിക്ക് ഒരു സമ്മാനം നൽകി ബബ്ലൂ അവളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്താൻ തീരുമാ നിച്ചു. അയാൾ ഒരു ചെറിയ കടയിൽ പോയി. കടയുടമ നാപ്കിൻ പായ്ക്ക് ഒരു പഴയ പത്രത്തിൽ പൊതി ഞ്ഞു. വില കേട്ട് ബ ഞെട്ടിപ്പോയി-40 രൂപ. അയാൾ പാക്കറ്റ് അഴിച്ചുമാറ്റി പാഡ് പരിശോധിച്ചു. അത് വെറും കോട്ടൺ മാത്രമായിരുന്നു. ഒരു ഗോസ് ഷീറ്റിൽ പൊതിഞ്ഞ കോട്ടൺ. അതിന്റെ ഭാരം – 10 ഗ്രാം മാത്രമാണെന്ന് അയാൾ സങ്കൽപ്പിച്ചു. അച്ഛൻ കോട്ടൺ നൂൽ കൊണ്ട് ജോലി ചെയ്യുന്നത് അയാൾ കണ്ടി രുന്നു. 10 ഗ്രാം കോട്ടണിന് വെറും 10 പൈസ മാത്രമാണ് വില. പക്ഷേ ഇവിടെ അയാൾ ഈ പാഡു കൾക്ക് ഓരോന്നിനും 4 രൂപ നൽകുകയായിരുന്നു. വീട്ടിൽ വെച്ച് അയാൾ രഹസ്യമായി പായ്ക്ക് ഗൗരിക്ക് കൈമാറി. ഗൗരിക്ക് അതിൽ സന്തോഷമായില്ല. താനും ശാലുവും എല്ലാ മാസവും ഈ പാഡുകൾ വാങ്ങി യാൽ പാൽ വാങ്ങാൻ പോലും പണമുണ്ടാകില്ലെന്ന് ഗൗരി അവനോട് പറഞ്ഞു. ബബ്ലൂ പുതിയൊരു പദ്ധതി ആരംഭിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

അയാൾ തന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് ഒരു കത്രിക, സൂചി, നൂൽ, കോട്ടൺ, തുണി എന്നിവ പുറത്തെടുത്തു. ചപ്പാത്തി ഉണ്ടാക്കാൻ മാവ് കുഴച്ച് പരത്തുന്നതുപോലെ കൈകൾക്കിടയിൽ പഞ്ഞി പരത്തി. 24 മണിക്കൂ റിനുള്ളിൽ ബബ്ലൂ സ്വന്തമായി ഒരു സാനിറ്ററി നാപ്കിൻ ഉണ്ടാക്കി. എന്നാൽ ബ്രാൻഡുകൾ ഉപയോഗി ക്കുന്ന മെറ്റീരിയൽ എന്താണെന്ന് അറിയാത്തതിനാൽ ഉപയോഗപ്രദമായ ഒന്ന് ഉണ്ടാക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല. പാഡുകൾ നിർമ്മിക്കാൻ ബല്ലു വ്യത്യസ്ത ഗുണങ്ങളുള്ള കോട്ടണും മറ്റ് വസ്തുക്കളും സംഘടിപ്പിച്ചു.

അയാൾ തന്റെ പരീക്ഷണങ്ങൾ തുടർന്നു. പല സ്ത്രീകളും സാനിറ്ററി നാപ്കിനുകൾക്ക് പകരം വൃത്തികെട്ട തുണിക്കഷണങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അയാൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. കാരണം അവർക്ക് സാനിറ്ററി നാപ്കിനുകളുടെ വില താങ്ങാൻ കഴിയില്ല. ഇത് അവരെ രോഗങ്ങൾക്ക് ഇരയാക്കും. ആരും ഇതിനെക്കുറിച്ച് വിഷമിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നില്ല. അയൽപക്കത്ത് ഓടുന്ന കൊച്ചു പെൺകുട്ടി കളെ അയാൾ നോക്കി. അവർക്ക് ഒരു നല്ല ജോഡി ചെരിപ്പ് പോലും വാങ്ങാൻ കഴിവില്ല. എല്ലാ മാസവും അവർക്ക് എങ്ങനെ സാനിറ്ററി പാഡുകൾ വാങ്ങാൻ കഴിയും?

അയാളുടെ പരീക്ഷണങ്ങളും അയാളുടെ അമിതമായ അഭിനിവേശവും കുടുംബത്തിൽ ചില പ്രശ്ന ങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. പരീക്ഷണങ്ങൾ നിർത്താൻ അയാളുടെ അമ്മ അവനോട് അപേക്ഷിച്ചു. സ്ത്രീകളുടെ ആർത്തവചക്രത്തിലുള്ള അവന്റെ താൽപ്പര്യം മുഴുവൻ കുടുംബത്തേയും അപമാനിക്കുമെന്ന് അവർ പറ ഞ്ഞു. വാർത്ത ക്രമേണ ഗ്രാമത്തിൽ പടർന്നു. ഗ്രാമവാസികൾ. കുശുകുശുപ്പുകളും പരുഷമായ നോട്ട ങ്ങളും കൊണ്ട് കുടുംബത്തെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചു.

ബബ്ലു ദുഃഖിതനായി. തന്റെ പരീക്ഷണങ്ങൾ നിർത്തിയാലോ എന്ന് അവൻ ആലോചിച്ചു. മറ്റുള്ളവ രിൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തുന്നതിനുപകരം സ്വയം പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്താൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു. ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ അയാൾ കുറച്ച് രക്തം ശേഖരിച്ചു. ഒരു റബ്ബർ ട്യൂബ് ഉപയോഗിച്ച് അയാൾ സ്വയം നാപ്കിനുകൾ ഉപയോഗിച്ച് പരീക്ഷണം നടത്തി. ഒരു ദിവസം, അവന്റെ അയൽക്കാരി യായ പരുളിന്റെ മകൾ ലത ഇത് കാണാനിടയായി.

പിറ്റേന്ന് ആ ചെറുപട്ടണത്തിൽ പലതരം കിംവദന്തികൾ പരന്നു. അപമാനം സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ ബബ്ലുവിന്റെ ഭാര്യ അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി. അവൻ തന്റെ ഭ്രാന്ത് ഉപേക്ഷിച്ചാൽ മാത്രമേ താൻ തിരി ച്ചുവരൂ എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. അവന്റെ അമ്മയും പോയി. ഭാര്യയെയും കുടുംബത്തെയും സുഹൃത്തുക്ക ളെയും പണത്തെയും അയാൾക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഇതെല്ലാം സംഭവിച്ചത് സാനിറ്ററി പാഡ് പദ്ധതിയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിരന്തരമായ പരിശ്രമം മൂലമായിരുന്നു.

ബബ്ലൂ ഒരു വെറും വെൽഡറായിരുന്നു. ഗൗരിക്ക് ഒരു സമ്മാനം നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ചതുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം തകർന്നത്. ഗ്രാമത്തിലെയും പുറത്തുമുള്ള എല്ലാ ദരിദ്ര സ്ത്രീകൾക്കും ഒരു (“ശുചിത്വ ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ശുചിത്വ മനുഷ്യൻ” എന്നതിൽ നിന്ന് എടുത്തത്) സമ്മാനം.

ഇന്ത്യയുടെ “പാഡ് മാൻ ആയ പത്മശ്രീ അരുണാചലം മുരുഗാനന്ദവുമായുള്ള അഭിമുഖം സുപ്രഭാതം, മിസ്റ്റർ മുരുഗാനന്ദം. ഞങ്ങളുമായി സംസാരിക്കാൻ തയ്യാറായതിൽ വളരെ സന്തോ ഷം. കാൽ നൂറ്റാണ്ടായി വിലകുറഞ്ഞ സാനിറ്ററി നാപ്കിനുകളുടെ നിർമ്മാണത്തിലും വിതരണ ത്തിലും നിങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയാം. നിങ്ങളുടെ ആദ്യകാലങ്ങളെക്കു റിച്ച് അറിയാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സമൂഹത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി പ്രവർത്തിക്കാൻ ആരെ ങ്കിലും നിങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിച്ചോ?

സുപ്രഭാതം സുഹൃത്തുക്കളെ, എന്റെ കഥ ഞാൻ പറയാം. എന്റെ അച്ഛൻ ഒരു കൈത്തറി നെയ്ത്തു കാരനായിരുന്നു. എനിക്ക് 14 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അദ്ദേഹം മരിച്ചു. ഞാൻ സ്കൂൾ വിട്ടു. എന്റെ അമ്മ ഒരു ഫാമിൽ ജോലി ചെയ്തു. ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ അവർക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. അവർക്ക് രണ്ട് പെൺക്കളും ഒരു മകനും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഒരു എഞ്ചിനീയറാകുമെന്ന് അവർ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ എന്നെ കോളേജിൽ അയയ്ക്കാനുള്ള സാമ്പത്തിക ശേഷി അവർക്കില്ലാ യിരുന്നു. അങ്ങനെ ഞാൻ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വെൽഡിംഗ് വർക്ക്ഷോപ്പിൽ ജോലിക്ക് ചേർന്നു.

21 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ വിവാഹിതനായി. അപ്പോഴാണ് എന്റെ ഭാര്യ ശാന്തിയുടെ ആർത്തവചക ത്തിൽ വൃത്തിയുള്ള നാപ്കിനുകൾക്ക് പകരം പഴയ തുണിക്കഷണങ്ങളാണ് അവൾ ഉപയോഗിക്കു ന്നതെന്ന് ഞാൻ കണ്ടെത്തിയത്. ഇത് സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യത്തെയും ശുചിത്വത്തെയും കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഈ അറിവ് താങ്ങാനാവുന്ന വിലയുള്ള നാപ്കിനുകളുടെ നിർമ്മാ ണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ ഗവേഷണത്തിന് തുടക്കമിട്ടു.

നിങ്ങളുടെ നാപ്കിനുകൾക്ക് അനുയോജ്യമായ വസ്തുക്കൾ കണ്ടെത്താൻ നിങ്ങൾ വർഷങ്ങളെ ടുത്തു എന്ന് ഞങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ഗവേഷണത്തിന്റെ ആ ഘട്ടത്തെക്കുറിച്ച് കൂടു തൽ പറയാമോ?

എന്റെ അച്ഛൻ ഒരു നെയ്ത്തുകാരനായിരുന്നു. എനിക്ക് പരുത്തിയുമായി പരിചയമുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ പ്രാരംഭ പരീക്ഷണങ്ങളെല്ലാം ദയനീയമായി പരാജയപ്പെട്ടു. ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിൽ ഈ വിഷയം നിഷിദ്ധമായിരുന്നു. ഈ വിഷയത്തിലുള്ള എന്റെ താൽപ്പര്യം സമൂഹത്തിലും എന്റെ കുടുംബത്തിലും പോലും എന്നെ ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു. പക്ഷേ ഞാൻ തളർന്നില്ല. ജനപ്രിയ ബ്രാൻഡുകൾ ഏത് തരം പരുത്തിയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്ന് കണ്ടെത്താൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു. അത് കോട്ടൺ അല്ല, പൈൻവുഡ് പൾപ്പ് ആണെന്ന് കണ്ടെത്താൻ എനിക്ക് രണ്ട് വർഷത്തെ പരീക്ഷണം വേണ്ടി വന്നു. വിതരണക്കാർ എനിക്ക് ചില സാമ്പിളുകൾ അയച്ചു. അതിൽ നിന്ന് സെല്ലുലോസ് എങ്ങനെ നിർമ്മി ക്കാമെന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ നിരവധി ദിവസങ്ങൾ ചെലവഴിച്ചു. ഒരു ദിവസം എന്റെ വളർത്തു നായ അബദ്ധത്തിൽ സാമ്പിൾ കാർഡ് മാന്തികുഴിയുണ്ടാക്കി. മൃദുവായ കോട്ടണി മെറ്റീരിയൽ ഞാൻ കണ്ടു. ഇത് എനിക്ക് ഡീഫിബ്രേഷൻ എന്ന ആശയം നൽകി.

പിന്നീട് മിസ്റ്റർ മുരുഗാനന്ദം, കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമായ യന്ത്രങ്ങളാണ് യഥാർത്ഥ ആവശ്യമെന്ന് നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തി. ഇത് നിങ്ങൾ എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കി

അക്കാലത്ത് സാനിറ്ററി നാപ്കിനുകൾ നിർമ്മിക്കുന്ന യന്ത്രങ്ങൾക്ക് കോടിക്കണക്കിന് രൂപ വിലവരും. യന്ത്രങ്ങളുടെ വില കുറഞ്ഞാൽ മാത്രമേ സ്ത്രീകൾക്ക് താങ്ങാനാവുന്ന വിലയിൽ നാപ്കിനുകൾ ലഭിക്കൂ എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി. കൂടുതൽ പരിശീലനമില്ലാതെ ആളുകൾക്ക് അവ പ്രവർത്തിപ്പി ക്കാൻ കഴിയും. വസ്തുക്കളുടെ ഡീഫിക്കേഷൻ, കംപ്രഷൻ, സ്റ്റെറിലൈസേഷൻ എന്നിവയ്ക്കായി ഞാൻ മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത മെഷീനുകൾ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തു.

സർ, നിങ്ങളുടെ മെഷീനുകൾക്ക് നിരവധി ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ മനോഹരമായ ഓഫറുകൾ നൽകുമായിരുന്നു. ഈ ഓഫറുകളിൽ ഏതെങ്കിലും സ്വീകരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് പ്രലോഭനം ഉണ്ടായോ?

എന്റെ കണ്ടുപിടുത്തത്തിന് പേറ്റന്റ് ലഭിക്കാൻ 13 വർഷമെടുത്തു. എനിക്ക് അത് ലഭിച്ചപ്പോൾ, അത് ഉപയോഗിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആർക്കും വേണ്ടി ഞാൻ അത് പൊതുസഞ്ചയത്തിൽ വച്ചു. സ്ത്രീക ളുടെ സ്വയം സഹായ ഗ്രൂപ്പുകൾക്ക് സബ്സിഡി വിലയ്ക്ക് ഞാൻ എന്റെ മെഷീനുകൾ വിൽക്കുന്നു. എന്റെ ലാഭവിഹിതം അത്യാഗ്രഹത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതല്ല. ആവശ്യത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി യുള്ളതാണ്. സംരംഭകത്വത്തിന്റെ വിജയം പണം സമ്പാദിക്കുന്നതിലല്ല. മറിച്ച് മറ്റുള്ളവർക്ക് പ്രയോ ജനം ഉണ്ടാകാൻ അനുവദിക്കുന്നതിലാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.

നിങ്ങൾ സ്ത്രീകളെയും വനിതാ സ്വയം സഹായ ഗ്രൂപ്പുകളെയും ഇത്രയധിതം പ്രോത്സാഹിപ്പി ക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?

സ്ത്രീകൾക്ക് ഇന്ത്യയെ പരിവർത്തനം ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് ഗാന്ധിജി വിശ്വസിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജ്ഞാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാതയും ഞാൻ പിന്തുടരുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ സ്ത്രീകൾക്ക് ഒരു ദശ ലക്ഷം തൊഴിലവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും വീടുകളിൽ 100% ശുചിത്വം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് എന്റെ ദർശനം. സ്ത്രീകളെ ശാക്തീകരിക്കാൻ ഞാൻ സ്ത്രീകളുടെ ശക്തി ഉപ യോഗിക്കുന്നു. എന്റെ ദൗത്യത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് 3 ഘടകങ്ങളാണ് അവബോധം, ലഭ്യത, താങ്ങാനാവുന്ന വില. സ്ത്രീകൾക്ക് സ്ത്രീകളുമായി ഫലപ്രദമായി ആശയവിനിമയം നടത്താനും ആർത്തവ ശുചിത്വത്തെക്കുറിച്ച് അവബോധം സൃഷ്ടിക്കാനും കഴിയും.

നിങ്ങളുടെ ഉൽപ്പന്നത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുമ്പോൾ റീട്ടെയിൽ’ എന്നതിനേക്കാൾ “വിശദാംശം എന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിക്കാനാണ് നിങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇത് കൊണ്ട് നിങ്ങൾ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്ന് വിശദീകരിക്കാമോ?

ടേൺ ഓവറിനേക്കാൾ അതിന്റെ ഫലത്തിലാണ് ഞാൻ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്. സാമൂ ഹിക സംരംഭകത്വം ആഘാതാധിഷ്ഠിതമായിരിക്കണം. എല്ലാ വനിതാ ഉപഭോക്താക്കളോടും ശുചി ത്വത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ ഞാൻ വനിതാ കൂട്ടായ്മകളോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. വിൽപ്പന വർദ്ധി പ്പിക്കുകയല്ല, അവബോധം വർദ്ധിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം. ഞങ്ങൾ 1363 പ്രാദേ ശിക ബ്രാൻഡുകൾ സൃഷ്ടിച്ചു. ഇതുവരെ മുക്കാൽ ബില്യൺ ഡോളർ വരുമാനം നേടി. വിവരങ്ങൾ വിശദമായി വിവരിക്കുകയും അവബോധം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമാണ്. എല്ലാ അധ്യാപകരും അവരുടെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ച് നൽകുന്നതിനായി ചെലവഴിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അവരെ നമിക്കുന്നു.

നിങ്ങളുടെ പദ്ധതിക്ക് നയരൂപികരണ വിദഗ്ധരിൽ നിന്നോ സർക്കാർ ഏജൻസികളിൽ നിന്നോ എപ്പോഴെങ്കിലും പിന്തുണ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടോ? സർക്കാർ നിങ്ങളുടെ ശ്രമങ്ങളെ എങ്ങനെ പിന്തുണച്ചു വെന്ന് പറയാമോ?

IIT മദ്രാസ് നാഷണൽ ഇന്നൊവേഷൻ ഫൗണ്ടേഷന്റെ “ഗാട്ട്സ് ടെക്നോളജിക്കൽ ഇന്നൊവേ ഷൻസ് അവാർഡ് നൽകി എന്നെ ആദരിച്ചു. ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രപതിയിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ഈ അവാർഡ് ലഭിച്ചു. 2016-ൽ ഇന്ത്യാഗവൺമെന്റ് എനിക്ക് പത്മശ്രീ നൽകി. സാനിറ്ററി നാപ്കിനുകളുടെ GST സർക്കാർ ഒഴിവാക്കി. എനിക്ക് ലഭിച്ച ഏറ്റവും വലിയ അവാർഡ് എന്റെ കുടുംബം എന്നിലേക്ക് തിരി ചുവന്നു എന്നതാണ്.

നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ യുവ ജനങ്ങൾ സാമൂഹിക സംരംഭകർക്കും നിങ്ങൾ പ്രത്യേകമായി എന്ത് സന്ദേശമാണ് നൽകുന്നത്? വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് നിങ്ങൾ എന്ത് ഉപദേശം നൽകും?

വിദ്യാഭ്യാസം നമ്മെ ശാക്തീകരിക്കുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുശേഷം നമ്മൾ ജോലിക്കായി യാചിക്കേ ണ്ടതില്ലെന്ന് നാം ഓർമ്മിക്കണം. സാമൂഹിക പ്രശ്നങ്ങൾക്കുള്ള പരിഹാരങ്ങൾ കണ്ടെത്താനും നിങ്ങൾക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും തൊഴിലവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാനും ശ്രമിക്കുക. പ്രശ്നങ്ങൾ തിരിച്ചറി യാൻ വിദ്യാഭ്യാസവും അറിവും ആവശ്യമാണ്. എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളെയും ഒരു അവസരമാക്കി മാറ്റുക. ഒരു പരിഹാരം, ഒരു കണ്ടുപിടുത്തം, ഒരു നവീകരണം, ഒരു സംരംഭം എന്നിവയുമായി പുറത്തു വരിക. പരിഹാര ദാതാക്കളും സാമൂഹിക സംരംഭകരുമായി മാറുക. ലോകത്തെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുക.

വളരെ നന്ദി സർ. നിങ്ങളുടെ ജീവിതവും ജ്ഞാനവാക്കുകളും വരും തലമുറകൾക്ക് തീർച്ചയായും ഒരു പ്രചോദനമാകുമെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്.

Class 10 English A Phoenix Rises by Twinkle Khanna About the Author

Twinkle Khanna was born in 1973 in Mumbai. She began acting in films in 1995. In 2002 she embarked on a new career as an interior designer. Later she established herself as an author and columnist. In 2015, her first book “Mrs. Funnybones” became a best seller. “The Legend of Lakshmi Prasad” is a collection of stories. In this she portrayed the life of the social entrepreneur Padma Shri Arunachalam Muruganantham. The story inspired the National Award Winning feature film – “Pad

1973 ൽ മുംബൈയിലാണ് ട്വിങ്കിൾ ഖന്ന ജനിച്ചത്. 1995-ൽ അവർ സിനിമകളിൽ അഭിനയിക്കാൻ തുട ങ്ങി. 2022 ൽ ഒരു ഇന്റീരിയർ ഡിസൈനറായി അവർ പുതിയൊരു കരിയർ ആരംഭിച്ചു. പിന്നീട് അവർ ഒരു എഴുത്തുകാരിയും കോളമിസ്റ്റുമായി 2015-ൽ അവരുടെ ആദ്യ പുസ്തകമായ “മിസ്സിസ് ഫണ്ണിബോൺസ് ‘ ബെസ്റ്റ് സെല്ലറായി മാറി . “ദി ലെജൻഡ് ഓഫ് ലക്ഷ്മി പ്രസാദ് ‘ എന്നത് കഥ കളുടെ ഒരു സമാഹാരമാണ്. ഇതിൽ അവർ സാമൂഹിക സംരംഭകനായ പത്മശ്രീ അരുണാചലം മുരുഗാനന്ദത്തിന്റെ ജീവിതത്തെ ചിത്രീകരിച്ചു. ദേശീയ അവാർഡ് നേടിയ ഫീച്ചർ ഫിലിം മാൻ ന് ഈ കഥ പ്രചോദനമായി.

Class 10 English A Phoenix Rises Vocabulary

• indifferent – having no particular interest or sympathy; unconcerned, mm.
• incubator – an enclosed apparatus in which premature or unusually small babies are placed and which provides a controlled and protective environment for their care, മുട്ടവിരിക്കുന്ന യന്ത്രം
• mortgage – a legal agreement by which a bank, building society, etc. lends money at interest in exchange for taking title of the debtor’s property, പണയം
• sauntered – walked towards a place or person in a slow, relaxed, and unhurried manner, പതുക്കെ നടന്നുക യറുക
• exorbitant – too costly, വലിയവിലയുള്ള
• gauze – a thin transparent fabric of silk. linen, or cotton, പഞ്ഞി നേർത്ത തുണി
• barely – hardly, കഷ്ടിച്ച്
• dejectedly – in a disappointed way, നിരാശയോടെ
• dough – a thick, malleable mixture of flour and liquid, used for baking into bread,
• procured – obtained, got, സംഘടിപ്പിച്ചു, ലഭ്യമാക്കി
• afford – have enough money to pay for, വാങ്ങാൻ പറ്റുന്ന അവസ്ഥ
• obsession – always thinking about the same thing , അഭിനിവേശം, അമിതമായ താൽപ്പര്യം beseeched – requested, begged,
• sordid – involving immoral or dishonourable actions നീചമായ, അധമമായ
• coarse – rough, not smooth, പരുക്കനായ
• glances – looks, നോക്കുന്നു
• gloomy – sad looking, ദുഃഖിതനായി കാണപ്പെടുക
• humiliation – disgrace, shame, അപമാനം
• ripped – torn, കീറിയ
• triggered – activated, തുടങ്ങി
• cellulose – an insoluble substance which is the main constituent of plant cell walls, പ്രധാന വിഭവം സസ്യകോശങ്ങളിലെ
• innovators – people who introduce something new or do something for the first time, പുതിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ
• enterprise – a project or undertaking, especially a bold or complex one, സംരംഭം

Students often refer to Kerala Syllabus 10th Standard English Textbook Solutions and Class 10 English Breaking Barriers, I Will Fly Summary in Malayalam & English Medium before discussing the text in class.

Class 10 English Breaking Barriers, I Will Fly Summary

Breaking Barriers, I Will Fly Summary in English

I am Srikanth. I am an entrepreneur. Do you know that 51% of Indians are self-employed? Let me share the story of the richest entrepreneurial couple in the world – my parents. They earned just Rs. 20,000 a year from their small plot of land. Giving birth to a child is the happiest thing for every married couple. At that moment in time “apple of the eye” did not mean much to them. My parents had never seen an apple. I did not have eyes.

Society saw me as a burden. Some even suggested I should be smothered. But my parents showered on me immense love and care. They felt they were the richest couple in the world and I consider myself the luckiest person.

As a child I spent most of my time with my father in the fields. My short legs made it difficult for me to help. My father began to think that perhaps the people who doubted my future might be right. I knew I did not fit into the traditional farming model. Then my father decided that education was to be my path.

Trekking to a faraway school was a challenge. I was ignored by teachers and classmates. I persevered. For two years I sat on the last bench, excluded from activities. I then felt like the poorest child in the world because of loneliness and isolation. Eventually my parents and relatives decided that I should study in a school with students like me. So I was sent to a special school in Hyderabad. There I excelled, earning top ranks. I represented India in chess and cricket. I had the privilege of working with Dr. APJ Abdulkalam on projects like the “Lead India Youth Transformation Project”.

When I completed my 10th grade with over 90% marks, I wanted to study science at A.P. State Board. But I was told I could take only a as I was impaired. I did not consider myself visually impaired but visually challenged. I could not do what I wanted to do because of the perceptions of others. I decided to sue the government. After 6 months of legal battle, I was allowed to study science at my own risk. I worked hard with the help of a mentor. She recorded my textbooks on audio. I scored 98 % in my exams. It proves that anyone can achieve great things in spite of the challenges.

My journey did not end there. When I applied for top engineering schools like IIT, I was told I could not sit for the competitive exams because of my blindness. If IIT did not want me, I didn’t want it. I applied to top schools in the US. I was accepted into MIT, Stanford, Berkely and Carnegie Mellon. I chose MIT. I became the first international blind student in its history.

While at MIT, I began to think deeply about my future. Should I get married, settle down and work in the US? No, I wanted to solve the problems I had faced. Why should blind children be made to sit on the last bench? 10% of India’s population are disabled. Why should they be excluded from the economy? I returned to India to build a strong support system for the disabled.

We established a platform, Bollant Industries together with my partner. Our aim is to find, rehabilitate, nurture and reintegrate disabled individuals into society and not separating them from it. We have supported 3000 students in education, vocational rehabilitation, sports and much more. Our Company now employs 150 disabled individuals. It grosses over a million dollars in sales. But we are still in the initial stages of our growth with rowth with much more to do.

I want to leave you with 3 lessons. First, show compassion and help others thrive. True wealth does not come from money but from the happiness of others. Second, remove loneliness from people’s lives, as it is the worst form of poverty. Finally, remember that when you do something good, you will be the first to benefit. The world may look at me and say, “Srikanth, you can do nothing.” But I look at the world and say, “I can do anything.” Thank you.
(Adapted from INK Talks)

Breaking Barriers, I Will Fly Summary in Malayalam

ഞാൻ ശ്രീകാന്ത്. ഞാൻ ഒരു സംരംഭകനാണ്. ഇന്ത്യക്കാരിൽ 51% പേരും സ്വയം തൊഴിൽ ചെയ്യുന്ന വരാണെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമോ? ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ധനികരായ സംരംഭ ദമ്പതികളുടെ കഥ ഞാൻ പങ്കുവെക്കട്ടെ എന്റെ മാതാപിതാക്കൾ. അവരുടെ ചെറിയ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് അവർ പ്രതിവർഷം 20,000 രൂപ മാത്രം സമ്പാദിച്ചു. ഒരു കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകുക എന്നതാണ് ഒരു ദമ്പതികൾക്ക് ഏറ്റവും ഷകരമായ കാര്യം. ആ സമയത്ത് “കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണി എന്ന പഴമൊഴി. അവർക്ക് വലിയ യിരുന്നു. എന്റെ മാതാപിതാക്കൾ ഒരിക്കലും ഒരു ആപ്പിൾ കണ്ടിട്ടില്ല. ഞാൻ ജനിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് കണ്ണു കളില്ലായിരുന്നു.

സമൂഹം എന്നെ ഒരു ഭാരമായി കണ്ടു. ചിലർ എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചുകൊല്ലണമെന്ന് പോലും നിർദ്ദേ ശിച്ചു. പക്ഷേ എന്റെ മാതാപിതാക്കൾ അതിരറ്റ് സ്നേഹവും കരുതലും എനിക്കു നൽകി. അവരാണ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ധനികരായ ദമ്പതികളാണെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാനായി കണക്കാക്കുന്നു.

കുട്ടിക്കാലത്ത് ഞാൻ അച്ഛനോടൊപ്പം കൂടുതൽ സമയവും വയലുകളിൽ ചെലവഴിച്ചു. എന്റെ നീളം കുറഞ്ഞ കാലുകൾ എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തെ സഹായിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കി. എന്റെ ഭാവിയെപ്പറ്റി സംശയിക്കുന്ന ആളുകൾ ഒരുപക്ഷേ ശരിയായിരിക്കുമെന്ന് എന്റെ അച്ഛൻ ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി.

പരമ്പരാഗത കൃഷിരീതിയുമായി എനിക്ക് പൊരുത്തപ്പെടാൻ കഴിയുകയില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. പിന്നീട് വിദ്യാഭ്യാസമാണ് എന്റെ വഴി എന്ന് അച്ഛൻ തീരുമാനിച്ചു.

ദൂരെയുള്ള ഒരു സ്കൂളിലേക്കുള്ള യാത്ര എനിക്ക് ഒരു വെല്ലുവിളിയായിരുന്നു. അധ്യാപകരും സഹ പാഠികളും എന്നെ അവഗണിച്ചു. എന്നിട്ടും ഞാൻ സ്ഥിരോത്സാഹത്തോടെ തുടർന്നു. രണ്ട് വർഷത്തോളം ഞാൻ അവസാന ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നു. വിവിധ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്ന് എല്ലാവരും എന്നെ മാറ്റിനിർത്തി. ഏകാന്തതയും ഒറ്റപ്പെടലും കാരണം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ദരിദ്രനായ കുട്ടിയാണ് ഞാൻ എന്ന് എനിക്കു തോന്നി. ഒടുവിൽ എന്റെ മാതാപിതാക്കളും ബന്ധുക്കളും എന്നെപ്പോലുള്ള വിദ്യാർത്ഥികൾ ഉള്ള ഒരു സ്കൂളിൽ എന്നെ പഠിപ്പിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ എന്നെ ഹൈദരാബാദിലെ ഒരു സ്പെഷ്യൽ സ്കൂളിലേക്ക് അയച്ചു. അവിടെ ഞാൻ മികച്ച റാങ്കുകൾ നേടി. മികവ് പുലർത്തി. ചെസ്സിലും ക്രിക്കറ്റിലും ഞാൻ ഇന്ത്യയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. “ലീഡ് ഇന്ത്യ യൂത്ത് ട്രാൻസ്ഫോർമേഷൻ പ്രോജക്റ്റ് പോലുള്ള പ്രോജക്ടുകളിൽ ഡോ. എ.പി.ജെ. അബ്ദുൾ കലാമിനൊപ്പം പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം എനിക്ക് ലഭിച്ചു.

90% ൽ കൂടുതൽ മാർക്കോടെ പത്താം ക്ലാസ് പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ, എ.പി. സ്റ്റേറ്റ് ബോർഡിൽ സയൻസ് പഠിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷേ, എനിക്ക് വൈകല്യമുളളതിനാൽ ആർട്ട്സ് വിഷയങ്ങൾ മാത്രമേ എടുക്കാൻ കഴിയൂ എന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞു. കാഴ്ച ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ വൈകല്യമുള്ളവനായി കണക്കാക്കിയില്ല. മറ്റുള്ളവരുടെ ധാരണകൾ കാരണം എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സർക്കാരിനെതിരെ കേസ് കൊടുക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. 6 മാസത്തെ നിയമപോരാട്ട ത്തിന് ശേഷം, എന്റെ സ്വന്തം ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ സയൻസ് പഠിക്കാൻ എനിക്ക് അനുവാദം ലഭിച്ചു. ഒരു ഉപദേഷ്ടാവിന്റെ സഹായത്തോടെ, ഞാൻ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തു. അവർ എന്റെ പാഠപുസ്തകങ്ങൾ ഓഡിയോയിൽ റെക്കോർഡ് ചെയ്തു. എന്റെ പരീക്ഷകളിൽ എനിക്ക് 98% മാർക്ക് ലഭിച്ചു. വെല്ലുവിളി കൾക്കിടയിലും ആർക്കും വലിയ നേട്ടങ്ങൾ കൈവരിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഇത് തെളിയിക്കുന്നു.

എന്റെ യാത്ര അവിടെ അവസാനിച്ചില്ല. IIT പോലുള്ള മികച്ച എഞ്ചിനീയറിംഗ് സ്കൂളുകളിൽ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, എന്റെ അന്ധത കാരണം മത്സര പരീക്ഷകൾക്ക് ഇരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് എന്നോട് അവർ പറഞ്ഞു. IITക്ക് എന്നെ വേണ്ടെങ്കിൽ, എനിക്ക് അത് വേണ്ട എന്ന് ഞാനും തീരുമാനിച്ചു. US സിലെ മികച്ച സ്കൂളുകളിലേക്ക് ഞാൻ അപേക്ഷിച്ചു. MIT, സ്റ്റാൻഫോർഡ്, ബെർക്ലി, കാർണഗി മെലൺ എന്നിവയൊക്കെ എന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഞാൻ പക്ഷേ MIT-യിൽ ചേരാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതിന്റെ ചരി ത്രത്തിലെ ആദ്യത്തെ അന്താരാഷ്ട്ര അന്ധ വിദ്യാർത്ഥിയായി ഞാൻ മാറി.

IITയിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ വിവാഹം കഴിക്കണോ, അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കണോ, US-ൽ ജോലി ചെയ്യണോ? ഇല്ല, ഞാൻ നേരിട്ട പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അന്ധരായ കുട്ടികളെ അവസാന ബെഞ്ചിൽ ഇരുത്ത ണ്ടത് എന്തുകൊണ്ട്? ഇന്ത്യയിലെ ജനസംഖ്യയുടെ 10% പേർ വികലാംഗരാണ്. അവരെ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ യിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? വികലാംഗർക്ക് ശക്തമായ ഒരു പിന്തുണാ സംവിധാനം കെട്ടി പടുക്കാൻ ഞാൻ ഇന്ത്യയിലേക്ക് മടങ്ങി.

എന്റെ ഒരു പങ്കാളിയുമായി ചേർന്ന് ഞങ്ങൾ ബൊളന്റ് ഇൻഡസ്ട്രീസ് എന്നൊരു പ്ലാറ്റ്ഫോം സ്ഥാപി ച്ചു. വികലാംഗരെ കണ്ടെത്തി പുനരധിവസിപ്പിക്കുക, പരിപോഷിപ്പിക്കുക, സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് അവരെ വേർതിരിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് സമൂഹത്തിലേക്ക് പുനഃസംയോജിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം. വിദ്യാഭ്യാസം, തൊഴിൽ പുനരധിവാസം, കായികം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ 3000 വിദ്യാർത്ഥികളെ ഞങ്ങൾ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ കമ്പനി ഇപ്പോൾ 150 വികലാംഗ വ്യക്തികളെ നിയമിക്കുന്നു. വിൽപ്പനയിൽ ഒരു ദശലക്ഷത്തിലധികം ഡോളർ ഉണ്ടാക്കുന്നു. പക്ഷേ, ഞങ്ങൾ വളർച്ചയുടെ പ്രാരംഭഘട്ടത്തിലാണ്, ഇനിയും വളരെയധികം കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനുണ്ട്.

നിങ്ങൾക്ക് 3 പാഠങ്ങൾ തരാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ആദ്യം, അനുകമ്പ കാണിക്കുകയും മറ്റുള്ള വരെ അഭിവൃദ്ധിപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുക. യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത് പണത്തിൽ നിന്നല്ല, മറിച്ച് മറ്റുളളവരുടെ സന്തോഷത്തിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. രണ്ടാമതായി, ആളുകളുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ഏകാന്തത നീക്കം ചെയ്യുക, കാരണം അത് ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും മോശം രൂപമാണ്. അവസാനമായി, നിങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും നല്ലത് ചെയ്യുമ്പോൾ, ആദ്യം പ്രയോജനം നേടുന്നത് നിങ്ങൾക്കായിരിക്കുമെന്ന് ഓർമ്മിക്കുക. ലോകം എന്നെ നോക്കി, “ശ്രീകാന്ത്, നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല” എന്ന് പറഞ്ഞ ക്കാം. പക്ഷേ ഞാൻ ലോകത്തെ നോക്കി. “എനിക്ക് എന്തും ചെയ്യാൻ കഴിയും” എന്ന് പറയും. നന്ദി. (INK Talks- ൽ നിന്ന് എടുത്തത്)

Class 10 English Breaking Barriers, I Will Fly by Srikanth Bolla About the Author

Srikanth Bolla was born in 1991 in Machilipatnam in Andhra Pradesh. His parents were uneducated farmers. He has been a youth leader since 2005. He is a member of the Lead India campaign of 2020, the National Youth Movement started by the former President of India, APJ Abdulkalam. In 2002, Bolla set up Bollant Industries with a partner Ravi Mantha. It produces eco-friendly recycled Kraft paper and packaging products from natural and recycled materials.

Srikanth Bolla is the director of Surge Impact Foundation which he founded in 2016. The organization aims to enable individuals and institutions to achieve the Sustainable Development Goals by 2030. In 2027, he was named in the Forbes Magazine list of “30 under 30″ across all Asia. A biopic of his life, Srikanth, was released in 2024.

ശ്രീകാന്ത് ബൊള്ള 1991-ൽ ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ മച്ചിലിപട്ടണത്ത് ജനിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്ത കർഷകരായിരുന്നു. 2005 മുതൽ അദ്ദേഹം ഒരു യുവ നേതാവാണ്. മുൻ ഇന്ത്യൻ പ്രസിഡന്റ് എ.പി.ജെ. അബ്ദുൾകലാം ആരംഭിച്ച ദേശീയ യുവജന പ്രസ്ഥാനമായ 2020-ലെ ലീഡ് ഇന്ത്യ കാമ്പെയ്നിലെ അംഗമാണ് അദ്ദേഹം. 2002-ൽ, ബൊള്ളയും, രവി മന്തയും പങ്കാളികളായാണ് ബൊള്ളന്റ് ഇൻഡസ്ട്രീസ് സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രകൃതിദത്തവും പുനരുപയോഗിച്ചതുമായ വസ്തുക്കളിൽ നിന്ന് പരിസ്ഥിതി സൗഹൃദ ക്രാഫ്റ്റ് പേപ്പറും പാക്കേജിംഗ് ഉൽപ്പന്നങ്ങളും ഇത് നിർമ്മിക്കുന്നു.

ശ്രീകാന്ത് ബൊള്ള 2016-ൽ അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ച സർജ് ഇംപാക്റ്റ് ഫൗണ്ടേഷന്റെ ഡയറക്ടറാണ്. 2030- ഓടെ സുസ്ഥിര വികസന ലക്ഷ്യങ്ങൾ കൈവരിക്കാൻ വ്യക്തികളെയും സ്ഥാപനങ്ങളെയും പ്രാപ്തരാ ക്കുക എന്നതാണ് സംഘടന ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. 2027-ൽ, എഷ്യയിലുടനീളം, 30 വയസ്സിന് താഴെയുള്ള 30 എന്ന ഫോർബ്സ് മാഗസിൻ പട്ടികയിൽ അദ്ദേഹത്തെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം കാണിക്കുന്ന ഒരു ഫിലിം “ശ്രീകാന്ത് 2024-ൽ പുറത്തിറങ്ങി.

Class 10 English Breaking Barriers, I Will Fly Vocabulary

• entrepreneur – a person who sets up a business taking on financial risks in the hope of profit, സംരഭകൻ
• smothered – killed by covering the face with something so that one cannot breathe, ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊല്ലുക
• immense – great, വലിയ
• trekking – walking, നടക്കുക
• persevered – continued in a course of action even in the face of difficulty, വിഷമസന്ധികളിലും പതറാതെ മുന്നേറുക
• isolation – separation, ഒറ്റപ്പെടൽ
• eventually – later, പിന്നീട്
• impaired – weakened or damaged, വൈകല്യമുള്ള
• perceptions – understandings, മനസ്സിലാക്കൽ
• mentor – an experienced and trusted adviser, ഉപദേശി
• MIT – Massachusetts Institute of Technology – One of the very best in the world, ഏറ്റവും പ്രശസ്ഥമായ ഒരു ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്
• rehabilitate – restore to normality, reintegrate, പുനരധിവസിപ്പിക്കുക
• thrive – flourish; grow well, നന്നായി വളരുക

Students often refer to Kerala Syllabus 10th Standard English Textbook Solutions and Class 10 English Friends, Romans, Countrymen Summary in Malayalam & English Medium before discussing the text in class.

Class 10 English Friends, Romans, Countrymen Summary

Friends, Romans, Countrymen Summary in English

“Julius Caesar” is a well known history play by William Shakespeare. In the play Caesar is one of the triumvirs who ruled Rome. He is assassinated in the Capitol by a band of conspirators, led by his close friend Brutus. After this, Brutus explains the reasons for killing Caesar in a short, but effective speech. The Romans seem to be convinced that Caesar deserved death. Mark Antony, Caesar’s friend, seeks Brutus’ permission to make a funeral speech. Brutus agrees. Antony’s masterful oration manipulates the emotions of the crowd. He persuades them to believe that Brutus and the other conspirators had selfish motives. The crowd now wants to take revenge on them for murdering Caesar.

Here is the first part of the speech during which the mob have begun to change their minds.

Friends, Romans, Countrymen, lend me your ears; I come to bury Caesar, not to praise him. The evil that men do lives after them. The good is often buried with their bones. So, let it be with Caesar. The noble Brutus has told you Caesar was ambitious. If it were so, it was a grievous fault. Caesar has answered it grievously. With permission from Brutus and the rest I come to speak in Caesar’s funeral. Brutus is an honourable man; so are the rest who joined him in killing Caesar.

Caesar was my friend. He was faithful and just to me. But Brutus says he was ambitious. Brutus is an honourable man. Caesar brought many prisoners to Rome and with the ransoms he got, he filled the public treasury. Would Caesar do it if he was ambitious? When the poor people cried, Caesar wept. If he was ambitious he would be stern. Yes, Brutus says he was ambitious. Brutus is an honourable man.

You all saw what happened on the Lupercal. On that day I offered him the kingly crown three times, but he refused it all the three times. Was this ambition? Yet Brutus says he was ambitious. Surely, Brutus is an honourable man. I speak not to disprove what Brutus spoke. I am speaking what I know. You all loved him once. There was a reason for that. What stops you from mourning for him? O, judgment you have fled to brutish beasts. Men have lost their reason. Bear with me. My heart is in the coffin with Caesar. I must pause till it comes back to me.

After Mark Antony’s speech, the crowd turns against the conspirators. Realising the danger, Brutus and the other conspirators flee. Mark Antony emerges as a leader getting support from the people of Rome. He along with Octavius, Caesar’s nephew, and others leads the battle which results on the defeat and death of the conspirators.

The Globe Theatre:
This was built in 1599. It was the best known London theatre in Shakespeare’s time. Many of his plays were staged there. It was destroyed in a fire in 1613. It was rebuilt in 1614. In 1977, a replica of the Globe was constructed near the original site and Shakespearean plays continue to be staged there.

Friends, Romans, Countrymen Summary in Malayalam

“ജൂലിയസ് സീസർ” എന്നത് വില്യം ഷേക്സ് പിയറിന്റെ അറിയപ്പെടുന്ന ചരിത്ര നാടകമാണ്. നാടകത്തിൽ സീസർ റോം ഭരിച്ച ത്രിമൂർത്തികളിൽ ഒരാളാണ് കാപ്പിറ്റോളിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്ത്. ബ്രൂട്ടസിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഗൂഢാലോചനക്കാരുടെ ഒരു സംഘം അദ്ദേഹത്തെ വധിക്കുന്നു. ഇതിനു ശേഷം സീസറിനെ കൊന്നതിന്റെ കാരണങ്ങൾ ഹ്രസ്വവും എന്നാൽ ഫലപ്രദവുമായ ഒരു പ്രസംഗത്തിൽ ബൂട്ട്സ് വിശദീകരിക്കുന്നു. സീസർ മരണത്തിന് അർഹനാണെന്ന് റോമാക്കാർക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടതായി തോന്നു ന്നു. സീസറിന്റെ സുഹൃത്തായ മാർക്ക് ആന്റണി. ഒരു ശവസംസ്കാര പ്രസംഗം നടത്താൻ ബ്രൂട്ടസിന്റെ അനു വാദം തേടുന്നു. ബ്രൂട്ടസ് സമ്മതിക്കുന്നു. ആന്റണിയുടെ സമർത്ഥമായ പ്രസംഗം ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ വികാര ങ്ങളെ മാറ്റിമറിക്കുന്നു. ബ്രൂട്ടസിനും മറ്റ് ഗൂഢാലോചനക്കാർക്കും സ്വാർത്ഥ ലക്ഷ്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ അദ്ദേഹം അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. സീസറിനെ കൊന്നതിന് ജനക്കൂട്ടം ഇപ്പോൾ അവരോട് പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

സുഹൃത്തുക്കളേ, റോമാക്കരേ, നാട്ടുകാരേ, നിങ്ങളുടെ ചെവി എനിക്ക് തരൂ, സീസറിനെ സ്തുതി ക്കാനല്ല. അടക്കം ചെയ്യാനാണ് ഞാൻ വരുന്നത്. മനുഷ്യർ ചെയ്യുന്ന തിന്മകൾ അവരുടെ ശേഷവും ജീവി ക്കുന്നു. നന്മ പലപ്പോഴും അവരുടെ അസ്ഥികളോടൊപ്പം കുഴിച്ചുമൂടപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, അത് സീസ റിന്റെ കാര്യത്തിലും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. സീസർ അതിമോഹിയായിരുന്നുവെന്ന് കുലീനനായ ബ്രൂട്ടസ് നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ, അത് ഗുരുതരമായ ഒരു തെറ്റായിരുന്നു. സീസർ അതിന് കഠിനമായി ഉത്തരം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ബ്രൂട്ടസിന്റെയും ബാക്കിയുള്ളവരുടെയും അനുമതിയോടെ ഞാൻ സീസറിന്റെ ശവസംസ്കാര ചടങ്ങിൽ ചരമപ്രസംഗം നടത്തുകയാണ്. ബ്രൂട്ടസ് ഒരു മാന്യനാണ്. സീസ റിനെ കൊല്ലുന്നതിൽ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ചേർന്ന മറ്റുള്ളവരും അങ്ങനെ തന്നെ.

സീസർ എന്റെ സുഹൃത്തായിരുന്നു. അദ്ദേഹം എനിക്ക് വിശ്വസ്തനും നീതിമാനുമായിരുന്നു. പക്ഷേ ബ്രൂട്ടസ് പറയുന്നത് അദ്ദേഹം അതിമോഹിയായിരുന്നു എന്നാണ്. ബ്രൂട്ടസ് ഒരു മാന്യനാണ്. സീസർ നിരവധി തടവുകാരെ റോമിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. അവരിൽ നിന്നും ലഭിച്ച മോചനദ്രവ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പൊതുഖജനാവ് നിറച്ചു. അതിമോഹിയായിരുന്നുവെങ്കിൽ സീസർ അത് ചെയ്യുമോ? ദരിദ്രർ കരഞ്ഞപ്പോൾ സീസർ കരഞ്ഞു. അതിമോഹിയായിരുന്നുവെങ്കിൽ അവൻ കർക്ശക്കാരനായിരിക്കും. അതെ, ബ്രൂട്ടസ് പറയുന്നു സീസർ അതിമോഹിയായിരുന്നുവെന്ന്. ബ്രൂട്ടസ് ഒരു മാന്യനാണ്.

ലുപെർകലിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കണ്ടു. അന്ന് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന് ധരിക്കാനായി മൂന്ന് തവണ രാജകീയ കിരീടം എടുത്തുകൊടുത്തു. പക്ഷേ മൂന്ന് തവണയും അദ്ദേഹം അത് നിരസിച്ചു. ഇത് അതിമോഹമായിരുന്നോ? എന്നിട്ടും ബ്രൂട്ടസ് പറയുന്നു. സീസർ അതിമോഹിയാ യിരുന്നുവെന്ന്. തീർച്ചയായും, ബ്രൂട്ടസ് ഒരു മാന്യനാണ്. ബ്രൂട്ടസ് പറഞ്ഞത് തെറ്റാണെന്ന് തെളിയിക്കാ നല്ല ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നത്. എനിക്കറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ പറയുന്നു എന്നുമാത്രം. നിങ്ങ ളെല്ലാം ഒരിക്കൽ സീസറിനെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. അതിന് ഒരു കാരണമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിനു വേണ്ടി വിലപിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് നിങ്ങളെ തടയുന്നതെന്താണ്? ഓ, മനസ്സാക്ഷി, നീ ക്രൂരമായ മൃഗങ്ങ ളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിപ്പോയി. മനുഷ്യർക്ക് യുക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു. എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ, എന്റെ ഹൃദയം സീസറിന്റെ ശവപ്പെട്ടിയിലാണ്. അത് എന്നിലേക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതുവരെ ഞാൻ പ്രസംഗം നിർത്തണം.

മാർക്ക് ആന്റണിയുടെ പ്രസംഗത്തിനുശേഷം ജനക്കൂട്ടം ഗൂഢാലോചനക്കാർക്കെതിരെ തിരിയുന്നു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ ബ്രൂട്ടസും മറ്റ് ഗൂഢാലോചനക്കാരും അവിടെ നിന്നും ഓടിപ്പോകുന്നു. റോമിലെ ജനങ്ങളുടെ പിന്തുണ നേടുന്ന ഒരു നേതാവായി മാർക്ക് ആന്റണി ഉയർന്നുവരുന്നു. സീസറിന്റെ അനന്ത രവൻ ഒക്ടാവിയസും മറ്റുള്ളവരും ചേർന്ന് ഗൂഢാലോചനക്കാർക്കെതിരായുള്ള യുദ്ധത്തിന് മാർക്ക് ആന്റണി നേതൃത്വം നൽകുന്നു. ആ യുദ്ധം ഗൂഢാലോചനക്കാരുടെ പരാജയത്തിലും മരണത്തിലും കലാശിക്കുന്നു.

ഗ്ലോബ് തിയേറ്റർ
ഇത് 1599-ൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. ഷേക്സ്പിയറുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന ലണ്ടൻ തിയേറ്ററായിരുന്നു ഇത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പല നാടകങ്ങളും അവിടെ അരങ്ങേറി. 1613-ൽ ഉണ്ടായ ഒരു തീപിടുത്തത്തിൽ ഇത് കത്തി നശിച്ചു. 1614-ൽ ഇത് പുനർനിർമ്മിച്ചു. 1977ൽ, പഴയ സ്ഥലത്തിന് സമീപം ഗ്ലോബിന്റെ ഒരു തനി പകർപ്പ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. ഷേക്സ്പിയർ നാടകങ്ങൾ അവിടെ അരങ്ങേ റുന്നത് ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു.

Class 10 English Friends, Romans, Countrymen by William Shakespeare About the Author

William Shakespeare (1564-1616) was born in Stratford-upon-Avon. England. He was a poet, playwright and actor. He is best known as the Bard of Avon, England’s national poet. He has written 38 plays, 154 sonnets and 3 long narrative poems. He is best known for his great tragedies – Hamlet, Othello, King Lear and Macbeth.

വില്യം ഷേക്സ്പിയർ (1564-1616) ഇംഗ്ലണ്ടിലെ സാറ്റ് ഫോർഡ് ഓൺ ആവോണിൽ ജനിച്ചു. അദ്ദേഹം ഒരു കവിയും നാടകകൃത്തും നടനുമായിരുന്നു. ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ ദേശീയ കവിയായ ബാർഡ് ഓഫ് ആവോൺ എന്നാണ് അദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നത്. 38 നാടകങ്ങളും 154 സോണറ്റുകളും 3 നീണ്ട ആഖ്യാന കവിതകളും അദ്ദേഹം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഹാംലെറ്റ്, ഒഥല്ലോ, കിംഗ് ലിയർ, മാക്ബത്ത് എന്നീ മഹത്തായ ദുരന്തനാടകങ്ങളിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം കൂടുതൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.

Class 10 English Friends, Romans, Countrymen Vocabulary

• interred – buried, കുഴിച്ചിട്ടു
• grievous – serious, ഗൗരവപരമായ
• captives – prisoners, തടവുപുള്ളികൾ
• ransom – a sum of money demanded or paid for the release of a captive, മോചന ദ്രവ്യം
• coffers – treasury, ട്രഷറി
• sterner – more severe, stronger, കൂടുതൽ കാർക്കശ്യമുള്ള
• Lupercal – an ancient Roman festival of purification and fertility, held on 15 February, ശുദ്ധീകരണത്തിനും സന്താനലാഭത്തിനുമായുള്ള ഒരു റോമൻ ആഘോഷം – ഫെബ്രു വരി 15 ന് ആഘോഷിക്കുന്നു.
• thrice – three times, മൂന്നു പ്രാവശ്യം
• withholds – stops, നിർത്തുന്നു
• brutish – cruel, ക്രൂരമായ
• coffin – the box in which a person is buried, ശവപ്പെട്ടി

Students often refer to Kerala Syllabus 10th Standard English Textbook Solutions and Class 10 English In the Attic Summary in Malayalam & English Medium before discussing the text in class.

Class 10 English In the Attic Summary

In the Attic Summary in English

I slumped on the chair and told the officer that he could do what he liked but I would not move from here. The officer said he had no intention to do anything to me. Then he asked me what I did for a living. I told him I was a pianist. He then asked me to follow him to the next room where a piano stood by the wall. He asked me to play something.

I looked enquiringly at him. He told me I could play. If anybody came he would say he was trying to play the piano. My fingers shook when I placed my fingers on the keyboard. I had not practised for 2½ years. My fingers were stiff and covered with dirt. I had not cut my nails for some weeks. I played Chopin’s Nocturne. When I finished there was dead silence. I heard a shot down below outside the building. I also heard a harsh loud German voice.

The officer told me that I should not stay there. He would take me out of the city, into a village where I would be safer. I told him I would not move out of that place. He asked me if I was a Jew. I told him I was, and I was hiding in the attic. He inspected the attic and found it had a loft just above the entrance. He asked me to hide in the loft. He also told me he would bring me some food. I then asked him if he was German. He said he was, but he was ashamed of it after all the things that were happening. He left the place suddenly.

He returned after 3 days. He gave me several loaves of bread and jam wrapped in greaseproof paper. I asked him to wait. He said the guards had seen him coming and so he could not stay for long. He told me to stay here for a few more weeks as the war would end by spring. Soon I heard the attic door closing. Monotonous, hopeless weeks passed. There was less and less artillery fire. There were days when I heard no shot at all. Soldiers went up and down the stairs, often bringing large packages up to the attic and taking others down.

My hiding place was well chosen. No one ever thought of searching it. On 12 December, the officer came for the last time. He brought me a larger supply of bread and a warm quilt. He told me he was leaving Warsaw and I must not lose heart. When I asked him how I will survive street fighting, he told me God had protected us for over five years and his will is for us to be alive. When he was about to go I told him my name was Szpilman and I used to work for Polish Radio. I will be back to work if I am alive after the war. If he needed help, I would be there for him. He smiled. I felt happy that I showed him my gratitude and my wish to help him.

Christmas came, followed by the New Year 1945. There were 6 Christmas and the New Year celebrations during the war period. This was the worst I had known. I lay in the dark, listening to the stormy wind. I heard the rustle of rats and mice running back and forth in the attic. I started thinking of Christmas before and during war. At first I had a home, parents, two sisters and a brother. Then we had no home, but we were together. Later I was alone, but surrounded by other people. Now I felt lonelier than anyone else in the world. I had to be alone, entirely alone, if I wanted to live.

On 14 January unusual noises woke me. Soldiers ran up and down the stairs and I heard agitated, nervous voices. On 15 January, the sound of artillery was heard. The ground and the walls shook. Three hours later the artillery fire stopped. But I was nervous. I did not sleep at all at night. The street fighting would begin at any moment and I would be killed.

The night passed peacefully. Around 1 o’clock, I heard the remaining Germans leaving the building. There was absolute silence. In the early hours of the next dawn, the silence was broken. Radio loudspeakers set up somewhere nearby were broadcasting announcements in Polish of the defeat of Germany and the liberation of Warsaw.

The Germans had withdrawn without a fight. As soon as there was light, I prepared myself to come out. My officer had left me a German military overcoat from freezing. I had put it on, when I heard the rhythmic footsteps of guards on the road again. Had the Soviet and Polish troops withdrawn, then? I sank into my mattress completely dejected until something new came to my ears: the voices of women and children.

I ran downstairs. It was a grey misty morning. To my left stood a woman soldier in a uniform that was difficult to identify at this distance. A woman with a bundle on her back was approaching from my left. When she came close to me I wanted to speak to her. She stared at me, dropped her bundle and ran away screaming “A German!” Immediately the guard fired her pistol but the bullets hit the wall. I rushed back to my attic. Soon I found the whole building was surrounded. I heard soldiers calling to each other and then the sounds of shots and exploding hand grenades. I was going to be shot by ‘Polish soldiers in liberated Warsaw on the very verge of freedom. I started wondering how I could make them realise I was Polish before they sent me to the other world as a German in hiding.

I came down shouting, “Don’t shoot! I am Polish!” I heard steps climbing the stairs. A young officer in Polish uniform came into view. He pointed his pistol at me and shouted, “Hands up!” I repeated my cry. He went red with fury, “Then why don’t you come down?” he roared with fury. “What are you doing in a German coat?” The soldiers looked at me carefully and they realised I am not a German. They decided to take me to their headquarters so that I could have a wash and have a meal.

After 2 weeks I walked through the streets of Warsaw without fear for the first time in 6 years. I looked over to the north of the city where the ghetto had been. There half a million Jews were murdered. There was nothing left of it. Tomorrow I must begin a new life. I went on my way.
(Adapted from The Pianist)

(Wilm Hosenfeld, the soldier who saved Wladyslaw Szpilman, also saved other individuals. He was captured by the Red Army towards the end of the war. He could not contact Szpilman and he died in a Soviet prison in 1952.)

In the Attic Summary in Malayalam

ഞാൻ കസേരയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ഓഫീസറോട് പറഞ്ഞു. അയാൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ചെയ്യാം, പക്ഷേ ഞാൻ ഇവിടെ നിന്ന് മാറില്ല എന്ന്, എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഓഫീസർ പറഞ്ഞു, എന്നിട്ട് ഞാൻ എന്താണ് ഉപജീവനത്തിനായി ചെയ്യുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം എന്നോട് ചോദിച്ചു. ഞാൻ ഒരു പിയാനിസ്റ്റാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം എന്നോട് അടുത്ത മുറിയിലേക്ക് പോകാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവിടെ ചുമരിനോട് ചേർന്ന് ഒരു പിയാനോ ഉണ്ടായിരുന്നു. പിയാനോയിൽ എന്തെങ്കിലും വായിക്കാൻ അദ്ദേഹം എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.

ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. എന്നോട് പിയാനോ വായിക്കാൻ അദ്ദേഹം എന്നോട് പറ ഞ്ഞു. ആരെങ്കിലും വന്നാൽ താൻ പിയാനോ വായിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം പറ യും. കീബോർഡിൽ വിരലുകൾ വെച്ചപ്പോൾ എന്റെ വിരലുകൾ വിറച്ചു. രണ്ടരവർഷമായി ഞാൻ പരിശീ ലിച്ചിട്ടില്ല. എന്റെ വിരലുകൾ കടുപ്പമുള്ളതും ചെളികൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടതുമായിരുന്നു. കുറച്ച് ആഴ്ചകളായി ഞാൻ നഖം മുറിച്ചിട്ടില്ല. ഞാൻ ചോപ്പിന്റെ നോൺ വായിച്ചു. ഞാൻ പിയാനോ വായന പൂർത്തിയാ ക്കിയപ്പോൾ അവിടെ പൂർണ്ണ നിശബ്ദത ഉണ്ടായിരുന്നു. കെട്ടിടത്തിന് പുറത്ത് ഒരു വെടിയൊച്ച കേട്ടു. കഠിനമായ ഉച്ചത്തിലുള്ള ജർമ്മൻ ശബ്ദവും ഞാൻ കേട്ടു.

ച്ചു. ഞാൻ
ആ ഓഫീസർ എന്നോട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവിടെ താമസിക്കരുതെന്ന്. അദ്ദേഹം എന്നെ നഗരത്തിന് പുറത്തേക്ക്, എനിക്ക് സുരക്ഷിതമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിലേക്ക്, കൊണ്ടുപോകും. ഞാൻ ആ സ്ഥലം വിട്ട് പോകില്ലെന്ന് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ ഒരു ജൂതനാണോ എന്ന് അദ്ദേഹം എന്നോട് ചോദി ജൂതനാണെന്ന് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ മുകളിലത്തെ മുറിയിൽ ഒളിച്ചിരിക്കു കയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം മുറി പരിശോധിച്ചപ്പോൾ അതിന്റെ പ്രവേശന കവാടത്തിന് തൊട്ടുമുകളിൽ ഒരു ചെറിയ മുറി ഉണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തി. അതിൽ ഒളിക്കാൻ അദ്ദേഹം എന്നോട്ട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. എനിക്ക് ഭക്ഷണം അദ്ദേഹം കൊണ്ടുവരും. അദ്ദേഹത്തോട് ജർമ്മൻകാരനാണോ എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു. അദ്ദേഹം ജർമ്മൻകാ രനാണെന്ന് പറഞ്ഞു. പക്ഷേ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അദ്ദേഹം ലജ്ജിച്ചു. അദ്ദേഹം പെട്ടെന്ന് സ്ഥലം വിട്ടു

മൂന്ന് ദിവസത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹം തിരിച്ചെത്തി. നിരവധി ബഡും ഗ്രീസ് പ്രൂഫ് പേപ്പറിൽ പൊതിഞ്ഞ ജാമും അദ്ദേഹം എനിക്ക് തന്നു. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് കാത്തിരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഗാർഡുകൾ താൻ വരുന്നത് കണ്ടതായും അതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന് അധികനേരം നിൽക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. വസന്തകാലത്തോടെ യുദ്ധം അവസാനിക്കുമെന്നതിനാൽ കുറച്ച് ആഴ്ചകൾ കൂടി ഇവിടെ താമ സിക്കാൻ അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞു. താമസിയാതെ മുറിയുടെ വാതിൽ അടയുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു. ഏകാന്തവും നിരാശാജനകവുമായ ആഴ്ചകൾ കടന്നുപോയി. പീരങ്കി വെടിവയ്പ്പ് കുറഞ്ഞു വന്നു. വെടി യൊച്ചകൾ ഒന്നും കേൾക്കാത്ത ദിവസങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. പട്ടാളക്കാർ പടികൾ കയറി ഇറങ്ങി. പലപ്പോഴും വലിയ പൊതികൾ മുകളിലത്തെ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് മറ്റുള്ളവയെ താഴെയിറക്കി എന്റെ ഒളിത്താവളം നന്നായി തിരഞ്ഞെടുത്തതായിരുന്നു. ആരും അത് തിരയാൻ തുനിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

ഡിസംബർ 12 ന്, ഓഫീസർ അവസാനമായി വന്നു. അദ്ദേഹം എനിക്ക് ഒരു വലിയ റൊട്ടിയും ചൂടുള്ള പുതപ്പും കൊണ്ടുവന്നു. അദ്ദേഹം വാർസോ വിടുകയാണെന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ നിരാശപ്പെടരു തെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. തെരുവ് പോരാട്ടത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ എങ്ങനെ അതിജീവിക്കുമെന്ന് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ, അഞ്ച് വർഷത്തിലേറെയായി ദൈവം ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചുവെന്നും ഞങ്ങൾ ജീവിച്ചിരിക്കണമെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇഷ്ടമെന്നും അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് എന്റെ പേര് സിൽമാൻ എന്നാണെന്നും ഞാൻ പോളിഷ് റേഡി യോയിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്നുവെന്നും പറഞ്ഞു. യുദ്ധാനന്തരം ഞാൻ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ ജോലിയിൽ തിരിച്ചെത്തും. അദ്ദേഹത്തിന് സഹായം ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിനോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും എന്നും പറഞ്ഞു അദ്ദേഹം. പുഞ്ചിരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തെ സഹായിക്കാനുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹവും, നന്ദിയും അദ്ദേഹത്തോട് ഞാൻ പ്രകടിപ്പിച്ചതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷം തോന്നി.

ക്രിസ്മസ് വന്നു, തുടർന്ന് 1945 ലെ പുതുവത്സരവും. യുദ്ധകാലത്ത് ആറ് ക്രിസ്മസുകളും പുതുവ ത്സര ആഘോഷങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അറിഞ്ഞതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും മോശമായ ഒന്നായിരുന്നു ഇത്. കൊടുങ്കാറ്റുപോലുള്ള കാറ്റിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇരുട്ടിൽ കിടന്നു. മുറിയിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഓടുന്ന എലികളുടെയും മറ്റും ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു. യുദ്ധത്തിന് മുമ്പും യുദ്ധസമയത്തും നടന്ന ക്രിസ്മസ്സുകളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യം എനിക്ക് ഒരു വീടും മാതാപിതാ ക്കളും രണ്ട് സഹോദരിമാരും ഒരു സഹോദരനും ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നീട് ഞങ്ങൾക്ക് വീടില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. പിന്നീട് ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കായി ഇപ്പോൾ ലോകത്തിലെ മറ്റാരെക്കാളും ഏകാന്തത എനിക്ക് തോന്നി. ജീവിക്കണമെങ്കിൽ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കായിരിക്കണം. പൂർണ്ണമായും ഒറ്റയ്ക്കായി
രിക്കണം.

ജനുവരി 14 ന് അസാധരണമായ ശബ്ദങ്ങൾ എന്നെ ഉണർത്തി. പട്ടാളക്കാർ പടികൾ കയറി ഇറങ്ങി ഓടി, അസ്വസ്ഥതയും പരിഭ്രാന്തിയും നിറഞ്ഞ ശബ്ദങ്ങൾ ഞാൻ കേട്ടു. ജനുവരി 15ന് പീരങ്കികളുടെ ശബ്ദം കേട്ടു. നിലവും മതിലുകളും കുലുങ്ങി. മൂന്ന് മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് പീരങ്കി വെടിവയ്പ്പ് നിലച്ചു. പക്ഷേ ഞാൻ പരിഭ്രാന്തനായിരുന്നു. രാത്രിയിൽ ഞാൻ ഒട്ടും ഉറങ്ങിയില്ല. തെരുവ് പോരാട്ടം ആരംഭിക്കു മ്പോൾ ഞാൻ കൊല്ലപ്പെടും എന്നെനിക്കറിയാമായിരുന്നു.

രാത്രി സമാധാനപരമായി കടന്നുപോയി. ഏകദേശം ഒരു മണിയോടെ, ബാക്കിയുള്ള ജർമ്മൻകാർ കെട്ടിടം വിട്ടുപോകുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു. അവിടെ പൂർണ്ണ നിശബ്ദത ഉണ്ടായിരുന്നു. അടുത്ത പ്രഭാത ത്തിന്റെ പുലർച്ചെ അവിടത്തെ നിശബ്ദത ഭഞ്ജിക്കപ്പെട്ടു. സമീപത്ത് എവിടെയോ സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന റേഡിയോ ലൗഡ്സ്പീക്കറുകൾ ജർമ്മനിയുടെ പരാജയത്തെയും വാർസോയുടെ വിമോചനത്തെയും കുറിച്ചുള്ള പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ പോളിഷ് ഭാഷയിൽ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്തു.

ജർമ്മൻകാർ ഒരു പോരാട്ടവുമില്ലാതെ പിൻവാങ്ങി. വെളിച്ചം വന്നയുടനെ ഞാൻ പുറത്തുവരാൻ തയ്യാ റെടുത്തു. എന്റെ ഓഫീസർ പഴയ ഒരു ജർമ്മൻ സൈനിക ഓവർകോട്ട് എനിക്ക് തന്നിരുന്നു. റോഡിൽ വീണ്ടും കാവൽക്കാരുടെ താളാത്മകമായ കാൽപ്പാടുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ അത് ധരിച്ചിരുന്നു. സോവി യറ്റ്, പോളിഷ് സൈനികർ പിൻവാങ്ങിയോ? എന്റെ കാതുകളിൽ പുതിയ ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കുന്നതുവരെ ഞാൻ നിരാശയോടെ എന്റെ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി; സ്ത്രീകളുടെയും കുട്ടികളുടെയും ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കാം.

ഞാൻ താഴേക്ക് ഓടി. മൂടൽമഞ്ഞിന്റെ ചാരനിറത്തിലുള്ള ഒരു പ്രഭാതമായിരുന്നു അത്. എന്റെ ഇടതു വശത്ത് ഇത്രയും അകലെ തിരിച്ചറിയാൻ പ്രയാസമുള്ള ഒരു യൂണിഫോമിൽ ഒരു വനിതാ സൈനിക നിന്നിരുന്നു. എന്റെ ഇടതുവശത്ത് നിന്ന് ഒരു കെട്ടുമായി ഒരു സ്ത്രീ പുറകിൽ വന്നു. അവൾ എന്റെ അടു ത്തെത്തിയപ്പോൾ എനിക്ക് അവളോട് സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി. തന്റെ കെട്ട് താഴെയിട്ടിട്ട് “ഒരു ജർമ്മൻ!” എന്ന് നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ഓടിപ്പോയി! ഉടനെ ഗാർഡ് അവളുടെ പിസ്റ്റൾ കൊണ്ട് വെടിവച്ചു. പക്ഷേ വെടിയുണ്ടകൾ ചുമരിൽ തട്ടി. ഞാൻ എന്റെ മുറി യിലേക്ക് തിരികെ ഓടി. താമസിയാതെ കെട്ടിടം മുഴുവൻ പട്ടാളക്കാർ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടെത്തി. സൈനികർ പരസ്പരം വിളിക്കുന്നതും തുടർന്ന് വെടിവയ്പ്പുകളുടെയും ഹാൻഡ് ഗ്രനേഡുക ളുടെയും ശബ്ദങ്ങൾ ഞാൻ കേട്ടു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വക്കിൽ, മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ട വാർസോയിൽ പോളിഷ് പട്ടാളക്കാർ എന്നെ വെടിവച്ചുകൊല്ലാൻ പോകുകയായിരുന്നു. ഒരു ജർമ്മൻകാരനായി ഒളിവിൽ കഴി യുന്ന എന്നെ മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് അയയ്ക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഞാൻ പോളിഷ് ആണെന്ന് അവരെ എങ്ങനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുമെന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങി.

“വെടിവെക്കരുത്! ഞാൻ പോളിഷ് ആണ് !’ എന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇറങ്ങി വന്നു. പോളിഷ് യൂണിഫോം ധരിച്ച ഒരു യുവ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ എന്റെ നേരെ തോക്ക് ചൂണ്ടി, “കൈകൾ ഉയർത്തൂ!’ എന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. ഞാൻ എന്റെ നിലവിളി ആവർത്തിച്ചു. അവൻ കോപത്താൽ ചുവന്നു. “പിന്നെ നീ ഇറങ്ങി വരാത്തതെന്താണ്?” അവൻ കോപത്താൽ അലറി. “നീ ജർമ്മൻ കോട്ടിൽ എന്താണ് ചെയ്യു ന്നത്?” പട്ടാളക്കാർ എന്നെ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം നോക്കി. ഞാൻ ഒരു ജർമ്മൻകാരനല്ലെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലാ യി. എനിക്ക് കുളിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വേണ്ടി അവർ എന്നെ അവരുടെ ആസ്ഥാനത്തേക്ക് കൊണ്ടു പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.

രണ്ടാഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം 6 വർഷത്തിനിടെ ആദ്യമായി ഞാൻ വാർസോയിലെ തെരുവുകളിലൂടെ ഭയമി ല്ലാതെ നടന്നു. ഗെറ്റോ ഉണ്ടായിരുന്ന നഗരത്തിന്റെ വടക്ക് ഭാഗത്തേക്ക് ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവിടെ അരലക്ഷം ജൂതന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. അതിൽ ഒന്നും അവശേഷിച്ചില്ല. നാളെ എനിക്ക് ഒരു പുതിയ ജീവിതം ആരംഭിക്കണം. ഞാൻ എന്റെ വഴിക്ക് പോയി (ദി പിയാനിസ്റ്റിൽ നിന്ന് എടുത്തത്)

(വ്ളാഡിസ്ലോ സ്പിൽമാനെ രക്ഷിച്ച സൈനികനായ വില്യം ഹോസെൻഫെൽഡ് മറ്റ് വ്യക്തികളെയും രക്ഷിച്ചു. യുദ്ധാവസാനത്തോടെ റെഡ് ആർമി അദ്ദേഹത്തെ പിടികൂടി. അദ്ദേഹത്തിന് സ്പിൽമാനെ ബന്ധ പ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. 1952-ൽ അദ്ദേഹം ഒരു സോവിയറ്റ് ജയിലിൽ മരിച്ചു)

Class 10 English In the Attic by Wladyslaw Szpilman About the Author

Wladyslaw Szpilman (pronounced Vwadiswaf Spilman) (1911-2000) was a Polish pianist and classical composer. His memoir “The Pianist” was published in 1946. The book was adapted into a film by Roman Polanski in 2002. Szpilman composed over 500 works including piano pieces, songs and film scores.

വ്ളാഡിസ്ലാവ് സ്പിൽമാൻ (1911–2000) ഒരു പോളിഷ് പിയാനിസ്റ്റും ക്ലാസി ക്കൽ സംഗീതസംവിധായകനുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പ് “ദി പിയാ ‘നിസ്റ്റ്’ 1946 ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 2002 ൽ റോമൻ പോളാൻസ്കി ഈ പുസ്തകം ഒരു സിനിമയാക്കി മാറ്റി. പിയാനോ സംഗീതം, ഗാനങ്ങൾ, ഫിലിം സ്കോറുകൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെ 500 ലധികം വർക്കുകൾ സ്പിൽമാൻ രചിച്ചു.

Class 10 English In the Attic Vocabulary

• attic – an upper room, മുകളിലത്തെ മുറി
• slumped – sank, ഇരുന്നു
• larder – room for storing food, ഫുഡ് സൂക്ഷിക്കുന്ന സ്ഥലം
• reassuringly – in a way that removes someone’s doubts and fears, സംശയം തീർക്കുന്ന രീതിയിൽ
• Chopin’s Nocturne – a famous music composition by Chopin, ചോപ്പിന്റെ ഒരു നല്ല സംഗീതം
• loft – space directly under the roof of a house, റൂഫിന് തൊട്ടുതാഴെയുള്ള മുറി
• abruptly – suddenly, പെട്ടെന്ന്
• hang on – continue staying , ധൃതി പിടിക്കാതെ പിടിച്ചുനിൽക്കുക
• artillery – big guns, പീരങ്കി
• fetching – bringing , കൊണ്ടുവരുക
• eiderdown – quilt, കട്ടിയുള്ള പുതപ്പ്
• detachment – a group of troops, പട്ടാളക്കാരുടെ ഒരു കൂട്ടം
• inferno – hell, നരകം
• naive – foolish, മണ്ടത്തരമായ
• resonant – deep, clear, and continuing to sound; reverberate, നല്ല സ്വരം
• feverishly – excitedly; energetically, നല്ല ഉൽസാഹത്തോടെ
• ventured – showed courage, ധൈര്യം കാണിച്ചു
• beckoning – giving an indication of calling, വിളിക്കുക
• despatched – sent, അയച്ചു
• ghetto – a part of a city, often characterized by poverty and social isolation, ആൾക്കാർ തിങ്ങിപ്പാർക്കുന്ന, വൃത്തികെട്ട ഒരു സ്ഥലം

Students often refer to Kerala Syllabus 10th Standard English Textbook Solutions and Class 10 English A Very Old Man With Enormous Wings Summary in Malayalam & English Medium before discussing the text in class.

Class 10 English A Very Old Man With Enormous Wings Summary

A Very Old Man With Enormous Wings Summary in English

The light was weak, even at noon. When Pelayo was coming to the house, it was hard for him to see what was moving and groaning at the back of the courtyard. He went close. It was an old man lying face down in the mud. The man was trying to get up, but he could not, as he was impeded by his huge wings. Pelayo was afraid. He went to get help from his wife Elisenda. She was putting pads on their sick child.

Pelayo took her near the courtyard and they looked at the man. He was dressed like a rag-picker. He was bald except for a little hair here and here. He had very few teeth. He looked like a drenched great grandfather. His huge wings were dirty and half plucked and were entangled in the mud.

They looked at him long and closely. Soon they overcame their surprise. They started to speak with him. He spoke in a dialect incomprehensible to them. He had a sailor’s voice. They thought he was a castaway from a foreign ship wrecked by the storm. Soon they called a neighbour, a woman, who said, “He must have been coming for the child. He is so old that the rain knocked him down.”

On the following day everyone knew a flesh-and-blood angel was held prisoner in Pelayo’s house. Pelayo watched him from the kitchen, armed with his club. Before going to bed he dragged him out of the mud and locked him up with the hens in the chicken coop. After some time the child woke up. Now he had no fever and he wanted to eat. Pelayo and Elisenda were happy. They put the angel on a raft with fresh water and food for 3 days and left him to his fate on the sea.

But when they went into the courtyard the following morning, they saw the whole neighbourhood in front of the chicken coop. The people were having fun with the angel. They were giving him things to eat. It was as if he was not an angel but a circus animal.

The news of the angel spread with great speed. Soon the courtyard became like a marketplace. The couple had to call the troops to send away the mob. They decided to fence the yard. They would charge 5 cents for admission to see the angel. People came even from faraway places. Invalids came looking for health. Pelayo and Elisenda were happy. In less than a week, their rooms were filled with money. The visitors were still coming.

The angel spent his time making himself comfortable in his nest. They tried to give him different foods, but he liked only eggplant mush. His only supernatural virtue was patience. The hens pecked at him, looking for parasites in his wing. Some cripples pulled out his feathers to touch their limbs with. Some even threw stones at him. He thought they all were trying to make him stand. Soon a travelling show came to town. The main attraction was a woman who had been changed into a spider by a burst of thunder and lightning. The admission fee to see her was less than the fee to see the angel. So, people flocked to see her. They were also allowed to ask her questions about her condition.

With the money they got, Pelayo and Elisenda built a 2-storey mansion with balconies and gardens. It also had high netting so that crabs would not enter during the winter, and iron bars on the windows so that angels would not get in. Pelayo also set up a rabbit warren. He gave up his job as a bailiff. Elisenda bought some satin shoes with high heels and many dresses of fine silk. The got no attention. The dung-heap stench from the coop was making the new house into coop old one.

When the child was able to walk, they made sure he did not go near the coop. Soon they got used to the smell. Before the child got his second tooth, he had gone into the coop to play, as the wires were falling apart. They both came down with chicken pox at the same time. The doctor who attended the child wanted to listen to the heart of the angel. There was much whistling in his heart and many sounds in his kidneys. He was surprised at the wings on the man. He did not know why others had no wings.

When the child began to go to school, the sun and rain caused the coop to collapse. The angel went dragging himself here and there like a dying man. It looked as if he was in so many places at the same time. He could hardly eat. His eyes were very foggy and he bumped into posts. Pelayo threw a blanket on him and let him sleep in the shed. Then they found he had fever at night. They were alarmed. They thought he was going to die. But he survived and when the sunny days came he improved. He remained motionless for several days in a corner of the courtyard. At the beginning of December, some large stiff feathers began to grow on his wings. They looked like the feathers of a scarecrow.

One morning Elisenda was cutting some onion for lunch. A wind blew into the kitchen. Then she saw the angel trying to fly. It was as if he would knock down the shed as he could not get a grip on the air. But then he managed to gain altitude.

Elisenda let out a sigh of relief as he saw him flying away. He was managing to fly like an old vulture. She kept watching as she cut her onions. Then she could not see him. He was no longer an annoyance in her life but an imaginary dot on the horizon of the sea.

A Very Old Man With Enormous Wings Summary in Malayalam

ഉച്ചയ്ക്ക് പോലും വെളിച്ചം കുറവായിരുന്നു. പെലായോ വീട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോൾ, മുറ്റത്തിന്റെ പിൻഭാ
പോയി. ചെളിയിൽ മുഖം താഴ്ത്തി കിടക്കുന്ന ഒരു വൃദ്ധനായിരുന്നു അത്. ആ മനുഷ്യൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ അയാളുടെ വലിയ ചിറകുകൾ തടസ്സപ്പെടുത്തിയതി നാൽ അയാൾക്ക് എഴുന്നേൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പെലായോ ഭയപ്പെട്ടു. അയാൾ ഭാര്യ എലിസൻഡയിൽ നിന്ന് സഹായം തേടാൻ പോയി. അവൾ അവരുടെ രോഗിയായ കുട്ടിയുടെ ദേഹത്ത് പാഡുകൾ വക്കുക യായിരുന്നു.
ആണ് ചലിക്കുന്നതെന്നും ഞരങ്ങുന്നതെന്നും അയാൾക്ക് കാണാൻ പ്രയാസമായിരുന്നു. അയാൾ

പലായോ അവളെ മുറ്റത്തിന് സമീപം കൊണ്ടുപോയി. അവർ ആ മനുഷ്യനെ നോക്കി. അയാൾ ഒരു പഴയതുണികൾ വാങ്ങി വിൽക്കുന്നയാളെപ്പോലെ വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്നു. അവിടെയും ഇവിടെയും അല്പം മുടി ഒഴികെ അയാൾ കഷണ്ടിയായിരുന്നു. അയാൾക്ക് വളരെ കുറച്ച് പല്ലുകൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നു ള്ളൂ. അയാൾ ഒരു നനഞ്ഞു കുതിർന്ന മുതുമുത്തച്ഛനെപ്പോലെ കാണപ്പെട്ടു. അയാളുടെ വലിയ ചിറകു കൾ വൃത്തികെട്ടതും തൂവലുകൾ പകുതി പറിച്ചെടുത്തതുമായിരുന്നു. അത് ചെളിയുടെ നടുവിൽ കുടു ങ്ങിയിരുന്നു.

അവർ അയാളെ ദീർഘമായും അടുത്തും നോക്കി. താമസിയാതെ അവരുടെ അത്ഭുതം മാറി. അവർ അവനോട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവർക്ക് മനസ്സിലാകാത്ത ഒരു ഭാഷയിൽ അയാൾ സംസാ രിച്ചു. അയാൾക്ക് ഒരു നാവികന്റെ ശബ്ദമായിരുന്നു. കൊടുങ്കാറ്റിൽ തകർന്ന ഒരു വിദേശകപ്പലിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട ഒരാളാണെന്ന് അവർ കരുതി. താമസിയാതെ ഒരു അയൽപക്കക്കാരി അയാൾ ഒരു മാലാഖയാ ണെന്ന് കണ്ടെത്തി. അവൾ പറഞ്ഞു. “അവൻ കുട്ടിയെ തേടി വന്നതായിരിക്കണം. കനത്ത മഴ അവനെ വീഴ്ത്തുകയായിരുന്നു.

പിറ്റേന്ന് പെലായോയുടെ വീട്ടിൽ മാംസരക്തങ്ങളുള്ള ഒരു മാലാഖ തടവിലാണെന്ന് എല്ലാവരും അറി ഞ്ഞു. പെലായോ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് തന്റെ വടിയുമായി അവനെ നിരീക്ഷിച്ചു. ഉറങ്ങാൻ പോകുന്നതിന് മുമ്പ് അയാൾ അവനെ ചെളിയിൽ നിന്ന് വലിച്ചെടുത്ത് കോഴിക്കൂട്ടിലെ കോഴികളോടൊപ്പം പൂട്ടി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുട്ടി ഉണർന്നു. ഇപ്പോൾ അവന് പനിയില്ല. അവന് ഭക്ഷണം കഴിക്കണമെന്നുണ്ടായിരു ന്നു. പെലായോയും എലിസൻഡയും സന്തോഷിച്ചു. അവർ ആ മാലാഖയെ മൂന്ന് ദിവസത്തേക്കുള്ള ശുദ്ധജലവും ഭക്ഷണവും കൊടുത്ത് ഒരു ചങ്ങാടത്തിൽ കയറ്റി കടലിൽ അവന്റെ വിധിക്ക് വിട്ടു.

പരിസരത്തെ എന്നാൽ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അവർ മുറ്റത്തേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ, കോഴിക്കൂട്ടിന് മുന്നിൽ മുഴുവൻ ജനങ്ങളേയും അവർ കണ്ടു. ആളുകൾ മാലാഖയെ കണ്ട് ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. അവർ അവന് കഴിക്കാൻ ഭക്ഷണം എറിഞ്ഞു കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ ഒരു മാലാഖയല്ല, ഒരു സർക്കസ് മൃഗമാണെന്ന് അവർക്കു തോന്നി.

മാലാഖയെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത വളരെ വേഗത്തിൽ അവിടെയെല്ലാം പരന്നു. താമസിയാതെ മുറ്റം ഒരു ചന്തസ്ഥലം പോലെയായി. ജനക്കൂട്ടത്തെ പറഞ്ഞയക്കാൻ ദമ്പതികൾക്ക് സൈന്യത്തെ വിളിക്കേണ്ടി വന്നു. മുറ്റം വേലികെട്ടി തിരിക്കാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു. മാലാഖയെ കാണാൻ പ്രവേശനത്തിന് അവർ 5 സെന്റ് ഈടാക്കും. ദൂരെ സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നുപോലും ആളുകൾ എത്തി. ആരോഗ്യം തേടി വികലാംഗർ എത്തി. പെലായോയും എലിസൻഡയും സന്തുഷ്ടരായിരുന്നു. ഒരു ആഴ്ചയിൽ താഴെ സമയത്തിനുള്ളിൽ അവ രുടെ മുറികൾ പണം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. സന്ദർശകർ ഇപ്പോഴും വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

മാലാഖ തന്റെ കൂട്ടിൽ സുഖമായി ഇരുന്ന് സമയം ചെലവഴിച്ചു. അവർ അവന് വ്യത്യസ്ത ഭക്ഷണ ങ്ങൾ നൽകാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ അവന് വഴുതന കഞ്ഞി മാത്രമേ ഇഷ്ടപ്പെട്ടുള്ളൂ. അവന്റെ ഒരേയൊരു അമാനുഷിക ഗുണം ക്ഷമ മാത്രമായിരുന്നു. അവന്റെ ചിറകിലെ കീടങ്ങളെ തിരഞ്ഞുകൊണ്ട് കോഴികൾ അവനെ കൊത്തി. ചില വികലാംഗർ അവന്റെ തൂവലുകൾ പുറത്തെടുത്ത് അവരുടെ കൈകാലുകളിൽ തൊടാൻ ശ്രമിച്ചു. ചിലർ അവന്റെ നേരെ കല്ലെറിഞ്ഞു. അവയെല്ലാം അവനെ എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമി ക്കുകയാണെന്ന് അയാൾ കരുതി. താമസിയാതെ ഒരു ഷോ പട്ടണത്തിലെത്തി. ഇടിമിന്നലിൽ ചിലന്തി യായി മാറിയ ഒരു സ്ത്രീയായിരുന്നു അതിലെ പ്രധാന ആകർഷണം. അവളെ കാണാനുള്ള പ്രവേശന ഫീസ് മാലാഖയെ കാണാനുള്ള ഫീസിനേക്കാൾ കുറവായിരുന്നു. അതിനാൽ, ആളുകൾ അവളെ കാണാൻ ഒഴുകിയെത്തി. അവളുടെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് അവളോട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനും അവർക്ക് അനുവാ ദമുണ്ടായിരുന്നു.

അവർക്ക് ലഭിച്ച പണം ഉപയോഗിച്ച്, പെലായോയും എലിസൻഡയും ബാൽക്ക പൂന്തോട്ട ങ്ങളുമുള്ള ഒരു 2 നില മാളിക പണിതു. ശൈത്യകാലത്ത് ഞണ്ടുകൾ പ്രവേശിക്കാതിരിക്കാൻ ഉയർന്ന വലയും, മാലാഖമാർ അകത്ത് കടക്കാതിരിക്കാൻ ജനാലകളിൽ ഇരുമ്പ് കമ്പികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. പെലായോ ഒരു മുയൽ ബറോകളും ഉണ്ടാക്കി. ബയ്ലിഫ് ആയുള്ള തന്റെ ജോലി അദ്ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ചു. എലിസൻഡ് ഹൈഹീൽസ് ഉള്ള സാറ്റിൻ ഷൂസും ധാരാളം നല്ല സിൽക്ക് വസ്ത്രങ്ങളും വാങ്ങി. കോഴി കൂട് ആരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. കോഴിക്കൂടിൽ നിന്നുള്ള കാഷ്ഠത്തിന്റെ ദുർഗന്ധം പുതിയ വീടിനെ പഴയ വീടാക്കി മാറ്റുകയായിരുന്നു.

കുട്ടി നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അവൻ കൂട്ടിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകാതിരിക്കാൻ അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു. താമസിയാതെ അവർ ആ ഗന്ധവുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടു. കുട്ടിക്ക് രണ്ടാമത്തെ പല്ല് വരുന്നതിന് മുമ്പ്, വയ റുകൾ പൊട്ടിപ്പോയതിനാൽ അവൻ കൂട്ടിൽ കളിക്കാൻ പോയിരുന്നു രണ്ടുപേർക്കും ഒരേ സമയം ചിക്കൻപോക്സ് വന്നു. കുട്ടിയെ പരിചരിച്ച ഡോക്ടർ മാലാഖയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ധാരാളം വിസിലുകളും വൃക്കകളിൽ നിരവധി ശബ്ദങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അയാളുടെ മനുഷ്യന്റെ ചിറകുകൾ കണ്ട് ഡോക്ടർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. മറ്റുള്ളവർക്ക് ചിറകുകൾ ഇല്ലാത്തത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് അയാൾക്കു മനസ്സിലായില്ല.

കുട്ടി സ്കൂളിൽ പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ വെയിലും മഴയും കാരണം കൂടു തകർന്നു. മാലാഖ മരി ക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യനെപ്പോലെ അസ്വസ്ഥനായി. അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്ന്, അതുമിതും വലിച്ചു. അവൻ ഒരേ സമയം പല സ്ഥലങ്ങളിലാണെന്ന് തോന്നി. അവന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞി ല്ല. അവന്റെ കണ്ണുകൾ മൂടൽ മഞ്ഞുകൊണ്ട് മൂടിയപോലെയായിരുന്നു. അവൻ തൂണുകളിൽ ഇടിച്ചു. പെലായോ അവന്റെ മേൽ ഒരു പുതപ്പ് ഇട്ടു. ഷെഡിൽ ഉറങ്ങാൻ അനുവദിച്ചു. അപ്പോൾ രാത്രിയിൽ അവന് പനി ഉണ്ടെന്ന് അവർ കണ്ടെത്തി. അവർ പരിഭ്രാന്തരായി. അവൻ മരിക്കുമെന്ന് അവർ കരുതി. പക്ഷേ അവൻ അതിനെ അതിജീവിച്ചു. വെയിൽ നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങൾ വന്നപ്പോൾ അവൻ സുഖം പ്രാപി ച്ചു. മുറ്റത്തിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ അയാൾ ദിവസങ്ങളോളം അനങ്ങാതെ കിടന്നു. ഡിസംബർ മാസത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, അ അവന്റെ ചിറകുകളിൽ ചില വലിയ കട്ടിയുള്ള തൂവലുകൾ വളരാൻ തുടങ്ങി. അവ ഒരു ഇരപിടിക്കുന്ന പക്ഷിയുടെ തൂവലുകൾ പോലെ കാണപ്പെട്ടു.

ഒരു ദിവസം രാവിലെ എലിൻഡ ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനായി ഉള്ളി അരിയുകയായിരുന്നു. അടുക്കളയി ലേക്ക് ഒരു കാറ്റ് വീശി. അപ്പോൾ അവൾ പറക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മാലാഖയെ കണ്ടു. വായുവിൽ പിടി കിട്ടാതെ ഷെഡ് ഇടിച്ചു വീഴ്ത്തുന്നത് പോലെ അവൾക്കു തോന്നി. പക്ഷേ പിന്നീട് അവന് ഉയരത്തിലെ ത്താൻ കഴിഞ്ഞു.

അവൻ പറന്നു പോകുന്നത് കണ്ട് എലിൻഡ ആശ്വാസത്തോടെ നെടുവീർപ്പിട്ടു. ഒരു വൃദ്ധ കഴുക നെപ്പോലെ അയാൾ പറന്നുയരാൻ തുടങ്ങി. ഉള്ളി മുറിക്കുമ്പോൾ അവൾ അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരു ന്നു. പിന്നെ അവൾക്ക് അവനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൻ അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു ശല്യമായി മാറിയില്ല. മറിച്ച് കടലിന്റെ ചക്രവാളത്തിലെ ഒരു സാങ്കൽപ്പിക ബിന്ദുവായി അവൻ മാറി.

Class 10 English A Very Old Man With Enormous Wings by Gabriel Garcia Marquez About the Author

Gabriel Garcia Marquez (1927-2014) was a Columbian novelist. He was one of the greatest writers of the 20th century. He got the Nobel Prize in 1982. His notable works are “Love in the Time of Cholera”, “No one Writes to the Colonel” and “One Hundred Years of Solitude”. He is one of the best known Latin American writers of our time.

Magical Realism is one of the unique narrative styles of the last century. Many Latin American writers like Gabriel Garcia Marquez and others such as Salman Rushdie and Angela Carver contributed to this genre. This genre depicts the real world with an undercurrent of magic or fantasy. Like fairy tales, works of magical realism blur the line between fantasy and reality.

രചയിതാവിനെക്കുറിച്ച്
ഗബ്രിയേൽ ഗാർസിയ മാർക്വേസ് (1927-2014) ഒരു കൊളംബിയൻ നോവലിസ്റ്റായിരുന്നു. ഇരു പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഏറ്റവും മികച്ച എഴുത്തുകാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം. 1982-ൽ അദ്ദേ ഹത്തിന് നോബേൽ സമ്മാനം ലഭിച്ചു. “ലവ് ഇൻ ദ് ടൈം ഓഫ് കോളറ, “നോ വൺ റ്റൈറ്റ്സ് ടു ദ് കേണൽ’, ‘വൺ ഹൺഡഡ് ഇയേഴ്സ് ഓഫ് സോളിറ്റ്യൂഡ്’ എന്നിവയാണ് അദ്ദേഹ ത്തിന്റെ ശ്രദ്ധേയമായ കൃതികൾ. നമ്മുടെ കാലത്തെ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന ലാറ്റിൻ അമേ രിക്കൻ എഴുത്തുകാരിൽ ഒരാളാണ് അദ്ദേഹം.

കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിലെ സവിശേഷമായ ആഖ്യാന ശൈലികളിൽ ഒന്നാണ് മാജിക്കൽ റിയലിസം. ഗബ്രിയേൽ ഗാർസിയ മാർക്വേസ്, സൽമാൻ റുഷ്ദി, ആഞ്ചല കാർവർ തുടങ്ങിയ നിരവധി എഴുത്തുകാർ ഈ വിഭാഗത്തിന് സംഭാവന നൽകി. ഈ വിഭാഗം യഥാർത്ഥ ലോകത്തെ മാന്ത്രികതയുടെയോ ഫാന്റസിയുടെയോ ഒരു അന്തർധാരയോടെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. യക്ഷി ക്കഥകളെപ്പോലെ, മാജിക്കൽ റിയലിസത്തിന്റെ കൃതികളും ഫാന്റസിക്കും യാഥാർത്ഥ്യത്തിനും ഇടയിലുള്ള രേഖ മങ്ങിക്കുന്നു.

Class 10 English A Very Old Man With Enormous Wings Vocabulary

• groaning – crying in pain, വേദന കൊണ്ട് കരയുന്നു
• courtyard – an open place outside the house, വീടിനു പുറത്തുള്ള ഒരു തുറസ്സായ സ്ഥലം,
• tremendous – in a big way, ഒരു വലിയ രീതിയിൽ,
• impeded – stopped, created obstacles, പ്രതിബന്ധങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു
• enormous – huge, big, വളരെ വലിയ
• compresses – pads, പാഡുകൾ
• rag-picker – one who collects old clothes, പഴയതുണികൾ വാങ്ങിവിൽക്കുന്നയാൾ
• faded – dim, without bright colour, മങ്ങിയ, പ്രകാശമില്ലാത്ത
• drenched – completely wet,പൂർണ്ണമായും നനഞ്ഞ,
• grandeur – glory, മഹത്വം
• buzzard – a bird of prey, ഇരപിടിക്കുന്ന ഒരിനം പക്ഷി
• entangled – knotted, കെട്ടുപിണഞ്ഞുകിടക്കുക
• incomprehensible – not understandable, മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റാത്ത
• dialect – spoken language, without written form, എഴുത്തുരൂപമില്ലാതെ സംസാരിക്കുന്ന ഭാഷ,
• castaway – a person who has been shipwrecked and stranded in an isolated place, കപ്പൽ ദുരന്തത്തിൽപെട്ടയാൾ
• bailiff – a court officer, കോടതി ജീവനക്കാരൻ
• coop – a place where chicken are kept, കോഴികളെ സൂക്ഷിക്കുന്ന സ്ഥലം
• magnanimous – large-hearted, മഹാമനസ്കനായ
• provisions – food items, തീറ്റസാധനങ്ങൾ, ഭക്ഷണപദാർത്ഥങ്ങൾ
• tossing – throwing, എറിയുക
• supernatural – beyond nature, അതീന്ദ്രിയമായ
• captive – a person in prison, തടവുകാരൻ
• rapidity – speed , സ്പീഡ്, വേഗത
• disperse – send away, പിരിച്ചുവിടുക
• invalids – weak people with disease or injuries, അംഗവൈകല്യമുള്ളവർ
• fatigue – tiredness, ക്ഷീണം
• mothballs – small balls of chemical pesticide, രാസ കീടനാശിനിയുടെ ചെറിയ പന്തുകൾ
• eggplant mush – undercooked or roasted brinjal, വഴുതനങ്ങ വറുത്തത്
• flocked – came in large numbers, കൂട്ടമായി എത്തി
• absurd – foolish, മണ്ടത്തരം കാണിക്കുന്ന
• lament – cry, കരയുക
• mansion – bungalow, ബംഗ്ളാവ്
• rabbit warren – a network of interconnecting rabbit burrows, മുയലുകൾക്കുപോകാനുള്ള വഴികൾ
• iridescent – showing luminous colours that seem to change when seen from different angles, കോണുകളിൽ നിന്നു കാണുമ്പോൾ പലനിറങ്ങളിൽ കാണുന്ന
• stench – foul smell, ദുർഗന്ധം
• dung-heap – the chicken excreta, കോഴി വിസർജ്ജ്യം
• resist – stop , തടയുക
• dragging – puling, വലിച്ചെടുക്കുക
• foggy – covered with fog, unclear, മൂടൽമഞ്ഞുള്ള
• scarecrow – an object resembling a person set up to scare birds away from a field, aulacgojo മറ്റും വിരട്ടാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന കോലം
• attempts – efforts, പരിശ്രമങ്ങൾ
• clumsy – awkward in movement or in handling things, വൃത്തിയില്ലാത്ത
• flapping – moving the wings up and down, ചിറകടിക്കുക
• senile – showing poor mental ability due to old age, പ്രായംമൂലം മനസ്സിന്റെ ശക്തികുറയുക
• annoyance – anger, ദേഷ്യം

Parents often use SCERT Class 10 English Solutions Unit 3 Chapter 3 A Piece of String Questions and Answers Activities Notes Pdf to assist their kids with homework.

Class 10 English A Piece of String Question Answer Notes Kerala Syllabus

Std 10 English A Piece of String Question Answer

Let’s read and reflect

The story “War” reveals how war shatters the hearts of the affected families. Now, think about how it would feel to be misunderstood or wrongly judged. How would you react if your honesty is questioned? The story “A Piece of String” by Guy de Maupassant depicts the pain of being falsely accused.

“യുദ്ധം” എന്ന കഥ, യുദ്ധം എങ്ങനെയാണ് ദുരിതമനുഭവിക്കുന്ന കുടുംബങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ തകർക്കു ന്നതെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഇനി, തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുകയോ തെറ്റായി വിധിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നത് എങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്ന് ചിന്തിക്കുക. നിങ്ങളുടെ സത്യസന്ധത ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടാൽ നിങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും? ഹൈ ഡി മൗപാസാന്റിന്റെ “എ പീസ് ഓഫ് സിംഗ്’ എന്ന കഥ തെറ്റായി ആരോപിക്ക പ്പെടുന്നതിന്റെ വേദന ചിത്രീകരിക്കുന്നു.

10th Class English A Piece of String Question Answer – Textual Questions

(a) Why were the peasants and their wives coming to town?
കർഷകരും അവരുടെ ഭാര്യമാരും പട്ടണത്തിലേക്ക് വരുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?
Answer:
The peasants and their wives were coming to town because it was market day. They sell and buy things on that day.

ചന്ത ദിവസമായതിനാൽ കർഷകരും അവരുടെ ഭാര്യമാരും പട്ടണത്തിലേക്ക് വരികയായിരുന്നു. ആ ദിവസം അവർ സാധനങ്ങൾ വിൽക്കുകയും വാങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.

(b) How does Hauchecome behave when he notices Malandain watching him?
മലാൻഡെയ്ൻ തന്നെ നിരീക്ഷിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഹൗചെകോം എങ്ങനെയാണ് പെരുമാറിയത്?
Answer:
Hauchecome did not want to appear to be a cheap man picking up a piece of string from the street. He and Malandain were not in good terms. So he hid it in his trousers’ pocket. Then he pretended to be looking on the ground for something else.

തെരുവിൽ നിന്ന് ഒരു ചരട് എടുക്കുന്ന വിലകുറഞ്ഞ മനുഷ്യനായി തോന്നാൻ ഹൗചെകോം ആഗ ഹിച്ചില്ല. അയാളും മലാൻഡെയ്നും നല്ല ബന്ധത്തിലായിരുന്നില്ല. അതിനാൽ അയാൾ അത് തന്റെ ട്രൗസറിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഒളിപ്പിച്ചു. പിന്നെ അയാൾ മറ്റെന്തെങ്കിലും നിലത്ത് നോക്കുന്നതായി നടിച്ചു.

(c) “He concealed his find quickly in his trousers’ pocket.” What does the word “find” refer to in this sentence?
“അയാൾ തന്റെ കണ്ടെത്തൽ ട്രൗസറിന്റെ പോക്കറ്റിൽ വേഗത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചു. ഈ വാക്യത്തിൽ ‘കണ്ടെത്തൽ’ എന്ന വാക്ക് എന്താണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്?
Answer:
The word “find” in this sentence refers to the piece of string.
ഈ വാക്യത്തിലെ “കണ്ടെത്തൽ” എന്ന വാക്ക് ചരടിന്റെ കഷണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. EXAM POINT

(d) What did the peasants discuss at the tavern?
കർഷകർ മദ്യശാലയിൽ എന്താണ് ചർച്ച ചെയ്തത്?
Answer:
At the tavern the peasants discussed their crops, their purchases and sales and the weather.
മദ്യശാലയിൽ കർഷകർ അവരുടെ വിളകൾ, വാങ്ങലുകൾ, വിൽപ്പനകൾ, കാലാവസ്ഥ എന്നിവയെ ക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്തു.

(e) What did the public crier announce?
പൊതുജനങ്ങൾക്കുള്ള വിളംബരക്കാരൻ എന്താണ് പ്രഖ്യാപിച്ചത്?
Answer:
The public crier announced that in the morning between nine and ten o’clock, a black leather pocketbook containing five hundred francs and some business papers was lost. The finder is requested to return the same with all haste to the mayor’s office. There will be twenty francs reward to the finder.

രാവിലെ ഒൻപതിനും പത്ത് മണിക്കും ഇടയിൽ അഞ്ഞൂറ് ഫ്രാങ്കുകളും ചില ബിസിനസ് പേപ്പറു കളും അടങ്ങിയ ഒരു കറുത്ത തുകൽ പോക്കറ്റ് ബുക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടതായി പൊതുജനങ്ങൾക്കുള്ള വിളംബരക്കാരൻ അറിയിച്ചു. കണ്ടെത്തിയയാൾ അത് തിടുക്കത്തിൽ മേയറുടെ ഓഫീസിലേക്ക് തിരികെ നൽകാൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചു. കണ്ടെത്തിയയാൾക്ക് ഇരുപത് ഫ്രാങ്ക് പ്രതിഫലം ലഭിക്കും.

(f) Why did the Mayor summon Hauchecome to his office?
മേയർ എന്തിനാണ് ഹൗഷെക്കോമിനെ തന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചത്?
Answer:
The Mayor summoned Hauchecome to his office to question him about the lost pocketbook. Malandain who had seen Hauchecome picking up the piece of string and hiding it in his pocket must have informed the mayor that Hauchecome has got the pocketbook.

നഷ്ടപ്പെട്ട പോക്കറ്റ് ബുക്കിനെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കാനാണ് മേയർ ഹൗഷെക്കോമിനെ തന്റെ ഓഫീസി ലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചത്. ഹൗഷെക്കോം ചരടിന്റെ കഷണം എടുത്ത് പോക്കറ്റിൽ ഒളിപ്പിച്ചത് കണ്ട മലാൻഡെ യ്ൻ, ഹൗഷെക്കോം പോക്കറ്റ് ബുക്ക് കൈവശം വച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് മേയറെ അറിയിച്ചു.

(g) Why did Hauchecome feel terrified?
ഹൗഷക്കോമിന് എന്തിനാണ് ഭയം തോന്നിയത്?
Answer:
Hauchecome felt terrified because the mayor suspected him of having kept the pocket book which was lost by someone.

നഷ്ടപ്പെട്ട പോക്കറ്റ് പുസ്തകം തന്റെ കൈവശമുണ്ട് എന്ന് മേയർ സംശയിച്ചതിനാൽ ഹൗഷെക്കോ മിന് ഭയം തോന്നി.

(h) What did the mayor say when Hauchecome showed him the piece of string? ഹാഷക്കാം ചരടിന്റെ കഷണം കാണിച്ചപ്പോൾ മേയർ എന്താണ് പറഞ്ഞത്?
Answer:
When Hauchecome showed him the piece of string, the mayor said that he would not make him believe that Mr. Malandain, who is a man worthy of credence, mistook the piece of string for a pocketbook.

ഹൗഷെകോം ആ ചരടിന്റെ കഷണം മേയറിനെ കാണിച്ചപ്പോൾ, വിശ്വാസയോഗ്യനായ മിസ്റ്റർ മലാൻഡെയ്ൻ ആ നൂലിന്റെ കഷണം പോക്കറ്റ് ബുക്കായി തെറ്റിദ്ധരിച്ചുവെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വിശ്വ സിപ്പിക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് മേയർ പറഞ്ഞു.

(i) How did the people react when Hauchecome told his history about the piece of string?
ഹൗഷാം നൂൽക്കഷണത്തെക്കുറിച്ച് തന്റെ ഭാഗം പറഞ്ഞപ്പോൾ ജനങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രതിക രിച്ചു
Answer:
When Hauchecome told his history about the piece of string, people did not believe him. They laughed at him.

ഹൗഷെകോം നൂൽക്കഷണത്തെക്കുറിച്ച് തന്റെ ഭാഗം പറഞ്ഞപ്പോൾ ആളുകൾ വിശ്വസിച്ചില്ല. അവർ അവനെ പരിഹസിച്ചു.

(j) Why did the person who found the pocketbook take it to his employer?
പോക്കറ്റ് ബുക്ക് കണ്ടെത്തിയയാൾ അത് തൊഴിലുടമയുടെ അടുത്തേക്ക് എന്തിന് കൊണ്ടുപോയി?
Answer:
The person who found the pocketbook took it to his employer because he did not know how to read.

അയാൾക്ക് വായിക്കാൻ അറിയാത്തതിനാൽ പോക്കറ്റ് ബുക്ക് കണ്ടെത്തിയയാൾ അത് തൊഴിലുടമ യുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

(k) Did people believe Hauchecome’s story after the pocketbook was found? Give reasons.
പോക്കറ്റ് ബുക്ക് കണ്ടെത്തിയതിന് ശേഷം ആളുകൾ ഹൗഷാമിന്റെ കഥ വിശ്വസിച്ചോ? കാരണ ങ്ങൾ നൽകുക.
Answer:
People did not believe Hauchecome’s story even after the pocketbook was found. People had the air of joking while they listened. They did not seem convinced.

പോക്കറ്റ് ബുക്ക് കണ്ടെത്തിയതിന് ശേഷം ആളുകൾ ഹൗഷെകോമിന്റെ കഥ വിശ്വസിച്ചില്ല. ആളു കൾ അതു കേൾക്കുമ്പോൾ തമാശ പറയുന്ന ഒരു അന്തരീക്ഷം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർക്ക് ആ കഥ ബോധ്യപ്പെട്ടില്ല.

(l) “At any rate you are mixed up with it.”What did the horse dealer mean by the statement? “എന്തായാലും നിങ്ങൾ അതിൽ ആശയക്കുഴപ്പിലാണ്.” ഈ പ്രസ്താവനയിലൂടെ കുതിരക്കച്ചവട ക്കാരൻ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്?
Answer:
The horse dealer means that Hauchecome had a role in the finding and returning of the pocketbook. Indirectly he is saying that Hauchecome sent the pocketbook to the mayor through another person.

കുതിരക്കച്ചവടക്കാരൻ അർത്ഥമാക്കുന്നത് പോക്കറ്റ് ബുക്ക് കണ്ടെത്തുന്നതിലും തിരികെ നൽകുന്ന തിലും ഹൗഷെകോമിന് പങ്കുണ്ടെന്നാണ്. പരോക്ഷമായി അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഹൗഷെകോം മറ്റൊരു വ്യക്തി വഴി മേയർക്ക് പോക്കറ്റ് ബുക്ക് അയച്ചു എന്നാണ്.

(m) What was the impact of the injustice of the suspicion on Hauchecome?
സംശയത്തിന്റെ അനീതി ഹൗഷാമിൽ ചെലുത്തിയ ആഘാതം എന്തായിരുന്നു?
Answer:
As people did not believe him, his mind was touched to the depth. He began to weaken. Towards the end of December he took to his bed and in the first days of January he died.
ആളുകൾ അദ്ദേഹത്തെ വിശ്വസിക്കാതിരുന്നതിനാൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് ആഴത്തിൽ മുറിവേൽക്ക പ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം ദുർബലനാകാൻ തുടങ്ങി. ഡിസംബർ അവസാനത്തോടെ അദ്ദേഹം കിടക്കയിലാ യി. ജനുവരി ആദ്യ ദിവസങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം മരിച്ചു.

(n) What were Hauchecome’s last words? Explain their significance.
ഹാഷെക്കോമിന്റെ അവസാന വാക്കുകൾ എന്തായിരുന്നു? അവയുടെ പ്രാധാന്യം വിശദീകരിക്കുക.
Answer:
Hauchecome’s last words were “A piece of string, a piece of string, look – here it is, Your Honour, the Mayor.” It means what he put in his trousers’ pocket, when Malandain was watching, was a piece of string and not any pocketbook. He was proclaiming his innocence even as he was breathing his last.

ഹൗഷെക്കോമിന്റെ അവസാന വാക്കുകൾ “ഒരു കഷണം നൂൽ, ഒരു കഷണം നൂൽ, നോക്കൂ ഇതാ, യുവർ ഓണർ, മേയർ, അതായത്, മലാൻഡെയ്ൻ നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം തന്റെ ട്രൗസറിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഇട്ടത് ഒരു കഷണം നൂൽ ആയിരുന്നു. പോക്കറ്റ് ബുക്കല്ല എന്നാണ്. അന്ത്യ ശ്വാസം വലിക്കുമ്പോഴും അദ്ദേഹം തന്റെ നിരപരാധിത്വം പ്രഖ്യാപിക്കുകയായിരുന്നു.

10th Std English A Piece of String Question Answer Notes – Let’s rewind

Question 1.
Hauchecome picks up a a piece of string, but the innocent action is misunderstood. Have you had a similar experience of being misunderstood by others? Describe your personal experience or that of someone you know.
Answer:
I had an experience of being misunderstood once when I was in class 9. One day I was going to school on foot. Near the school on the road, I saw something like a golden ring. I picked it up and was examining it when I saw another student, who did not like me, looking at me. I then put it in my pocket, and pretended I was looking for a lost coin. Later I took the ring out and I found it was just a broken, shiny plastic ring. I threw it out and forgot all about it.
When the class began a girl complained to the teacher that she lost her golden ring while coming to school. She was crying. Then the boy who saw me pocketing the plastic ring told the teacher that he saw me picking up a golden ring and putting it into my pocket. The teacher asked me and I told him what I picked was a plastic ring and I threw it away. The teacher took me out of the class the examined my bag, my shoes and also my pockets. I felt very embarrassed. Even now some students who don’t like me think, I have got that golden ring! Whenever that girl sees me she looks at me with anger.

Question 2.
Does Malandain actually believe that Hauchecome took the pocket book? Give reasons.
Answer:
Malandain does not actually believe that Hauchecome took the pocket book. He saw Hauchecome rolling the piece of string carefully. He just wanted to malign the good name of Hauchecome with whom he was not on good terms.

Question 3.
Hauchecome keeps on claiming his innocence until his death. Write a short paragraph on his sense of honour and dignity.
Answer:
Hauchecome had just arrived at Goderville. He was walking towards the public square. Then he saw a little piece of string on the ground. He thought that everything useful ought to be picked up. He took the bit of thin cord from the ground. He began to roll it carefully. Then he noticed Malandain, on the threshold of his door, looking at him. They were on bad terms with each other. Hauchecome was seized with shame to be seen thus by his enemy. He concealed his “find” in his trousers’ pocket. He pretended to be looking on the ground for something else. Then he went toward the market. Then the public crier announces the loss of a pocket book with 500 francs and some business papers asking the finder to give it to the mayor’s office. Malaidain informs the mayor that he saw Hauchecome picking up the “pocketbook” and putting it in his trousers’ pocket. The mayor summons Hauchecome. Hauchecome denies having seen the pocketbook. He is searched. Later the pocketbook is found as someone else had got it and returned it. But the shame continued to torment Hauchecome. He went on repeating his innocence to everyone he met, but they all thought he had some role in finding the pocketbook. The torments make him sick and he dies soon. His last words were, “A piece of string! Look here it is. Your Honour, Mayor.” We feel sorry for Hauchecome and hatred for the villain Malandain.

10th English A Piece of String Question Answer – Let’s recall and recreate

Question 1.
Hauchecome has a strong and determined nature. His sense of justice impels him to defend himself tirelessly. He tries to justify himself even when everyone mistrusts him. Prepare a character sketch of Hauchecome.

Answer:
Character sketch of Hauchecome
Hauchecome is the protagonist of the story “A Piece of String” by the French writer Guy de Maupassant. What impresses us first about him is his frugality. He believes tht nothing useful should be wasted. That is why when he sees a piece of string lying in the street, he picks up, rolls it carefully and puts it in his trousers’ pocket. But this simple action proves too costly for him. His adversary Malandain says to the mayor that Hauchecome has the lost pocketbook because he saw him picking it up. What actually he picked was a piece of string.

Another thing about Hauchecome is his desire to clear his name from the false accusation against him. He went on telling his version of the story to everyone he met, even to strangers. He was obsessed with it. He could not get the stigma away. This made him sick and he dies. One thing we notice here is that he does not speak ill of Malandain although he knows it was Malandain who maligned him.

Hauchecome impresses me as a very touchy person. He could have just forgotten the accusation made against him and go on with his life, but instead he was going on telling everyone about his innocence. He was making a fool of himself by doing that. It wounds his soul deeply and then he becomes sick and dies just because of the villainy of the evil-minded Malandain. We can say that Hauchecome is a victim of false rumour and gossip who dies in shame and humiliation.

Question 2.
In ‘A Piece of String’ Hauchecome dies in shame and humiliation because of the attitude of society. Prepare a write-up on how society can make or break an individual, drawing on the story and your personal knowledge and experience.

Answer:
Society can make or break an individual
Society can certainly make or break an individual. Society not only fulfils a person’s physical needs and determines his social nature but also determines his personality and guides the course of development of his mind.

Society moulds our attitudes, beliefs, morals, ideals and thereby moulds an individual’s personality. In the course of living and with the process of socialization man’s personality develops and he becomes a fully fledged individual. From birth to death an individual acquires different social qualities by social interaction with his fellow beings which moulds his personality. Individual remains neutral without society. Society can make a person great by attributing qualities which he may not have or break him by spreading rumours and gossips against him. I remember the story of a poor young girl named Gowri who committed suicide last month.

She wanted to help her poor parents by earning some money. So Gowri took up the job as a housemaid in a rich man’s family. Her special duty was taking care of a two-year boy in the house. The boy had an expensive golden chain. One day the chain was lost. The police came for investigation. They suspected Gowri. She was taken the police and questioned. She and her family members were embarrassed. When she came back home, she felt so ashamed that she committed suicide.

Question 3.
Hauchecome is devastated when he is falsely accused of stealing the pocketbook. No one believes him. He couldn’t control his emotions. He pours out his feelings in his diary. Prepare the likely diary entry.

Answer:
Diary Entry
This is the worst day of my life. I was walking towards the public square. Then I saw a little piece of string on the ground. I thought that everything useful ought to be picked up. I took the bit of thin cord from the ground. I began to roll it carefully. Then I noticed Malandain, on the threshold of his door, looking at me. He does not like me. I felt ashamed to be seen picking up a piece of string by my enemy. I concealed the piece in my trousers’ pocket. I pretended to be looking on the ground for something else. Then I went toward the market. I heard the public crier announcing the loss of a pocket book with 500 francs and some business papers asking the finder to give it to the mayor’s office. I was soon taken by a police officer to the mayor’s office. The mayor asked me where I kept the pocketbook I picked in the street. I told him I did not know anything about it. Ehatlpicked was aspiece of string. But the mayor said someone like Malandain could tell a lie and . h I was searched. Later the pocketbook was found as someone else had got it and returned it. But the shame continues to torment me. People look at me with suspicion thinking that I have some role in returning the pocket book through another person. My God, what will do to wash away this stain!

Question 4.
The news of the missing pocketbook spreads like wildfie and Hauchecome is seen as the likely thief. You are an inhabitant of Goderville and you come across Hauchecome on your way to the market. Prepare the likely conversation between you and Hauchecome.
Answer:
Conversation
I : Good afternoon, Mr. Hauchecome!
H: Good Morning! Long time no see! Were you not here?
I : I was not here. I had gone to Mumbai in connection with my work. I returned only yesterday.
H :I see. I didn’t know that.
I : Hauchecome: I heard that you had a problem this morning.
H: Yes, you are right. I was walking towards the public square this morning. Then I saw a little piece of string on the ground. I thought that everything useful ought to be picked up. I took the bit of thin cord from the ground. I began to roll it carefully. Then I noticed Malandain, on the threshold of his door, looking at me. He does not like me. I felt ashamed to be seen picking up a piece of string by my enemy. I concealed the piece in my trousers’ pocket.
I : Then what happened?
H : In the the market. I heard the public crier announcing the loss of a pocket book with 500 francs and some business papers asking the finder to give it to the mayor’s office. I was soon taken by a police officer to the mayor’s office. The mayor asked me where I kept the pocketbook I picked in the street.
I : How did he ask you that?
H: He said like that because my enemy Malandain told him that he saw me picking up the pocketbook found in the street.
I : Then what happened?
H: The pocketbook was later found. But the mayor and all others believe I had something to do with the pocketbook and I sent it with another person.
I: I am sorry. I hope soon people will know the truth.
H I doubt it. People continue to think of me is a lair. Let God help me!

Question 5.
After Hauchecome dies, the Mayor appears deeply remorseful and troubled. He writes a letter of condolence to Hauchcome’s wife. Write the likely letter.

Answer:
Condolence letter
Mayor’s Office
Goderville
15 June 2018
Mrs. Hauchecome
XV/25 Palace Street
Goderville

Madam,
It is with great sorrow and regret that I write this letter to you. I was shocked to hear about the untimely demise of your husband Hauchecome. It was a mistake on our part to suspect his involvement in the lost and found pocketbook issue. I understand that he was much grieved after that unfortunate incident. Well, there is nothing we can do except to say we are sorry.
Please accept our heartfelt condolences. May God give you the courage to accept the untimely departure of your beloved husband.

Yours sincerely,
Jacques Rousau
Mayor

A Piece of String Activities

10th Standard English A Piece of String Question Answer Notes – Let’s play with words:

Activity 1

Read the sentences given below.
1. Hauchecome couldn’t put up with the ridicule of the villagers.
2. The stout passenger put on his fawn coat.

Did you notice the words highlighted in these sentences?
These are called ……………………………

Can you guess the meaning of the phrasal verbs from the context?

• put up with: ………………………………….
• put on: …………………………………………..

As part of a campaign to create awareness on the consequences of war, your school conducted a speech competition. Let’s read the script of one of the speeches.

Good morning, everyone. I am here to put across my views on the consequences of war. It’s high time that the war-mongering nations put aside their aggression and united for a better tomorrow. For centuries, common people, including children, have had to put up with the atrocities of war, but enough is enough. Many suggestions to end war once and for all have been put forward by great thinkers and leaders. There may be differences of opinion, but these should all be put aside to achieve a common goal, the goal of peace. A peaceful life is the birthright of every citizen. So, dear friends, put off all your other commitments for the day. Let’s put in our best efforts to organise a flash mob to spread awareness about the consequences of war. Dear friends… put up a strong resistance to war… it’s your right! Let me wind up my speech. Thank you.

Answer:
“Put up with” and “put on” are called phrasal verbs.
put up with = tolerate
put on = wear

a. Now, identify the phrasal verbs in the speech and write them in the table, along with their meanings. One has been done for you.

Answer:

Phrasal Verbs	Meaning
put across	communicate
put aside	keep away
put up with	tolerate
put forward	submit a plan, proposal, or theory for consideration
put off	postpone
put in	make, bring in
put up	erect, build

b. The following passage is incomplete. Complete the passage choosing from the phrases given in the brackets.

For children who have ……………………… violence, exploitation, or abuse, the trauma may not subside even after years. Child victims have limited knowledge of their rights, and at times, they find it diffiult to ……………….. their inner trauma to others. They may also struggle to …………………. their fear of judgment and isolation. Without proper guidance, they might not know how to …………………….. their need for help and support. It is important not to ……………….. the concerns of child victims, as acknowledging their trauma is the fist step to healing. Healthcare professionals should …………………. clear guidelines on how to support children who have experienced violence, ensuring that they know help is available.
(put forward, put across, put up with, put aside, put out, put down)
Answer:
a. put up with
b. put across
c. put down
d. put forward
e. put aside
f. put out

Activity 2

a. Read the following passage and fill in the blanks using appropriate words from those given in the brackets.

The Sahayata Foundation is a prominent organisation dedicated to promoting social justice through education. It works to provide quality schooling for children from underprivileged backgrounds, ensuring every child’s …….(a)……. to good education. Providing such children with education is the ……(b)….. way to protect them from exploitation. By fostering an inclusive environment, the Foundation aims to …….(c)……. the issues which hinder the development of the children. Exploitation of all ……..(d)……. has to be prevented. The foundation organises campaigns in which professionals …….(e)……. the people. This should make society ……(f)….. and considerate to the marginalised. As children grow in confience, they become advocates for the community, inspiring others to join the fight for equality and social justice.
(address, right, kind/kinds)
Each of the words in brackets has been used twice to fil in the blanks. Have these words been used in exactly the same sense both times? Explain.
Answer:
a. right
b. right
c. address
d. kinds
e. address
f. kind

b. Now, match the words in column B with their meanings in column A and C.

As you can see, these words have been used in two different contexts in two different senses.
What do we call such words?
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
Answer:
The words right, address and kind are used twice each with two different meanings in the sentences. Now, match the words with their meanings:
right: i) a legal or moral entitlement; ii) true or correct d as a fact.
address: i) throw light on/begin to deal with; ii) a formal speech delivered to an audience.
kind: i) a group of things with similar characteristics; ii) showing generosity and consideration to others.
Such words that the same spelling or pronunciation but different meanings are called homonyms.

c. Fill in the blanks using appropriate homonyms. The letters of the words have been jumbled in brackets.
1. The ……….. was a lot of fun, and the weather was also ………… outside. (i/f/a/r)
2. The security personnel will soon ………. the door which is ………. to the reception. (l/c/e/o/s)
3. The secretary took thirty ……….. to prepare the ………… of the meeting. (n/t/i/m/e/s/u)
4. The ……….. information about the missing person is that he was swept away by the strong …………………… of water. (r/c/u/r/t/n/e)
5. It was a small………, but it had always been ……. maintained by the people of the locality. (l/e/w/l)
Answer:
1. The fair was a lot of fun and the weather was also fair outside.
2. The security personnel will soon close the door which is close to the reception.
3. The secretary took thirty minutes to prepare the minutes of the meeting.
4: The current information about the missing person is that he was swept away by the strong current of water.
5. It was a small well, but it had always been well maintained by the people of the locality.

Activity 3

Complete the Crossword Puzzle.

Answer:
Across
4. one who helps another in a crime (10)
6. unable to believe (11)
8. ashamed or shy (11)
10. anger (11)
13. strange (11)
14. too solemn or grand (7)
15. fireplace (6)

Down
1. causing distress (9)
2. a bubble on the skin caused by friction, burns or infection (7)
3. twisted out of shape (9)
5. black dress worn when a close relative or friend dies (8)
7. a disturbed state of mind (8)
9. strength (8)
11. the armed French police (9)
12. the entrance to a building or room (9)
Answer:
Across
4. ACCOMPLICE
6. INCREDULOUS
8. EMBARRASSED
10. INDIGNATON
13. INCONGRUOUS
14. POMPOUS
16. HEARTH

Down
1. HARROWING
2. BLISTER
3. DISTORTED
5. MOURNING
7. DELIRIUM
9. VITALITY
11. GENDARMES
12. THRESHOLD

A Piece of String Questions and Answers – Let’s Analyse

Activity 1

Read the following sentence.
The woman, bundled in a corner, had been listening till he finished speaking.
What is the main action in the sentence?
The woman had been ………………………………..
When did the action begin ? ……………………………………………………………….
The action was in progress till ……………………..
Thus, this sentence tells us about an action that began in the past and continued till a certain point of time in the past.

The past perfect continuous tense is used to indicate an action that began before a certain point in the past and continued up to that point of time. We use the ‘had + been + -ing’ form of the verb to denote an action in the past perfect continuous tense.

Now, let’s read what Hauchecome says.
What is the main action in the statement?
……………………………………………………………………………

When did Hauchecome begin to speak about his innocence?
…………………………………………………………………………..

How long has the action been going on?
…………………………………………………………………………..

Is he trying to prove his innocence at the time of his statement?
……………………………………………………………………………

This sentence tells us about an action that began in the past and is in progress at the time of speaking.

The present perfect continuous tense denotes an action which began at a certain point in the past and continues at the time of speaking. We use the ‘has/have + been + -ing’ form of the verb to denote an action in the present perfect continuous tense.

Answer:
In this activity, we are going to see the use of the past perfect continuous tense and the present perfect continuous tense.

The past perfect continuous tense is made by using 3 words: had + been + ing-form of the verb.
Example: The woman had been listening till he finished speaking.

This tense shows that an action which began in the past continued until a certain point of time in the past. The present perfect continuous tense is made by using 3 words: has/have + been + ing-form of the verb.
Example: I have been trying to prove my innocence for over a week now.

The present perfect continuous tense shows an action which began in the past is still continuing at the time of speaking.

a. Read the conversation given below.
Dad : Arjun, you have been avoiding us and your friends for weeks now. What’s happening?
Arjun : I have been trying to handle things on my own, Dad, but it’s diffiult.
Mom : Until last week, we had been living with the impression that you were fie.
Arjun : What happened then, Mom?
Mom : We got a call from your college informing us about your bad company and your use of drugs. They said they were shocked by the change in your behaviour. We’ve been waiting to talk to you since then.
Dad : You have been hiding a lot of things from us, Arjun. Why on earth did you start taking drugs?
Arjun : I’m sorry. I’d been trying to stay away from drugs till my new friends persuaded me to try it out. Now, I understand it was wrong.
Mom : You had been working so hard towards your dream of becoming a pilot until you joined the hostel. What happened to you, my dear?
Arjun : Please help me. I don’t think I can deal with this by myself. Addiction has been tightening its grip on me ever since I started using drugs.
Dad : Don’t worry son. We’ll get through this together.

Pick out the verbs in the present perfect continuous tense and in the past perfect continuous tense in the above conversation and complete the table.

Answer:

present perfect continuous tense	past perfect continuous tense
have been avoiding	had been living
have been trying	had been trying
have been waiting
have been hiding
has been tightening

b. Fill in the blanks with appropriate tense forms given in brackets.

1. My mother …………………………. (had been teaching/has been teaching)in a college for 20 years before her retirement.
2. I …………………………. (have been reading/had been reading) this book for almost two hours now.
3. We …………………………. (had been living/have been living) in Rome before we shifted to our hometown in Kerala.
4. It …………………………. (has been raining/had been raining) since morning and so the cricket match is cancelled.
Answer:
1. had been teaching
2. have been reading
3. had been living
4. has been raining

Activity 2

Read the sentences given below.

• The finder is requested to return the pocketbook either to the Mayor’s office or to the police.
• Neither the Mayor nor the villagers believed Hauchecome.

Can you split the fist sentence into two? Let’s try.

a. The fider is requested to return the pocketbook to the Mayor’s offie.
b. ……………………………………………………………………………….

Which are the connecting words used to combine the above sentences?
………………………………………………………………………………

Now, shall we split the second sentence into two? Let’s try.
a. The Mayor did not believe Hauchecome.
b. …………………………………………………………………………………

What are the connecting words that combine the above sentences?
………………………………………………………………………….

What do we call these connecting words?

Connecting words like either…or and neither…nor are conjunctions.

Either… or and neither…nor are pairs of conjunctions. They correlate words, phrases or clauses of equal importance. Such pairs of conjunctions are called correlative conjunctions. ‘Either…or’ is used to indicate two possibilities or choices. ‘Neither… nor’ connects two negative alternatives.

Now, take a look at the sentences given below. Can you identify the subject and the verb in each sentence?

a. Neither the woman’s husband nor her friends understand the depth of her sorrow.
Subject – the woman’s husband, her friends
Verb – ……………………….

b. Neither the villagers nor the Mayor trusts Hauchecome.
Subject – …………………….
Verb – …………………………
In the fist sentence, the subjects of the sentence are ‘the woman’s husband’ and ‘her friends.’

Which subject is closer in position to the verb?
…………………………………………………………..

Is the subject closer to the verb in its singular or plural form?
………………………………………………………….

Here, the subject (her friends) which is closer in position to the verb is plural. Hence the verb in the sentence takes the plural form.

Now, consider the second sentence. Can you identify the subject and the verb?
………………………………………………………………

Identify the subject closer in position to the verb.
……………………………………………………………….

Here, the subject closer in position to the verb is in the singular form.
What should be the form of the verb? …………………………………………………..
What do you infer from the above sentences?

1. Either…or and neither…nor function as conjunctions. They connect two grammatically equal elements.
2. The verb agrees with the noun closer to it.
a. If both nouns are singular, the verb takes the singular form. It may be remembered that unlike nouns, verbs with’s’ or ‘es’ suffix are considered singular.
b. If both nouns are plural, the verb takes the plural form.
c. If one noun is singular and the other plural, the verb agrees with the noun closer to it.
Answer:
Here we are going to study the use of “either…..or” and “neither….nor”.
They are called correlative conjunctions because they correlate words, phrases or clauses of equal importance. “Either…or” shows two possible choices. “Neither …nor” shows two negative alternatives.

Remember these rules:
a) If both the nouns connected by “either… or” or “neither … nor” in the sentence are singular the verb will be singular.
Example: Either the father or the son is guilty.

b) If both nouns are plural the verb will be plural.
Example: Neither students nor the teachers want to go for a picnic.

c) If one noun is singular and the other one plural, the verb agrees with the noun closer to it.
Example: Either the mother or the children are guilty.
Either the children or the mother is guilty.

a. Fill in the blanks using appropriate words chosen from those given in the brackets.

1. The woman was ……… (either/neither) twisting and wriggling or growling like a wild animal.
2. His innocence was neither easy to prove ……………. (or/nor) recognised by others.
3. The pocketbook was ……….. (either/neither) taken by Hauchecome ………. (or/nor) seen by Malandain.
4. You may ……….. (either/neither) win ………. (or/nor) lose the game. Participation is the spirit of the game.
5. Neither New York nor London ………(is/are) a city in India.
6. Neither the teacher nor the children …………. (was/were) in the school bus.
Answer:
1. The woman was either twisting and wriggling or growling like a wild animal.
2. His innocence was neither easy to prove nor recognised by others.
3. The pocketbook was neither taken by Hauchecome nor seen by Malandain.
4. You may either win or lose the game. Participation is the spirit of the game.
5. Neither New York nor London is a city in India.
6. Neither the teacher nor the children were in the school bus.

Activity 3

Look at the following sentence from the story ‘War’.
The one who had had his son at the front since the first day of the war sighed.
Which is the expression given in bold?…………………………..

Now, look at the sentences given below and analyse the expressions given in bold type.
1. Rani is late for the evening session. She has had a headache all day.
2. Shanu and Rahul are preparing the script now. They have had a discussion with the author.
What does the second statement in each set indicate?
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Such statements are used to indicate something that happened in the immediate past. In the above sentences, the initial verbs (has/have) serve as auxiliary verbs and the latter (had) is the main verb.

Now, read the following statements and analyse the expressions given in bold type.
1. Last weekend Prabith just wanted to relax because he had had a busy week.
2. The director told me that he had had a meeting with the producer.

What is the signifiance of the expressions given in bold in each sentence?
……………………………………………………………………………………………………….
Such expressions are used to indicate an action that happened at an earlier point in the past before another action.
Answer:
Here we are going to see why we find “had had”, “has had”, “have had” etc. in some sentences.
To make the past perfect tense we use “had + the past participle”.
To make the present perfect tense we use “has/have + the past participle”.
So, in the sentence “He had had his lunch before he came here”, the first had is the auxiliary, and the second had means “taken”. So, the sentence means “He had taken his lunch before he came here”.
In the sentence “They have had a discussion on the matter” have is the auxiliary and had is the main verb. It shows the discussion took place very recently.

Class 10 English A Piece of String Question Answer – Let’s converse

Activity 1

Read the passage given below.
The peasants of Goderville did not believe Hauchecome. They accused him of stealing the pocketbook. This false accusation deeply saddened Hauchecome and sparked a heated argument between him and another villager. How would they argue? Let’s see. Let’s read the transcript of the argument, shall we?

Hauchecome : Why should I take someone’s pocketbook?
Villager : That we don’t know, but it’s clear as day that you took it.
Hauchecome : Do you have any evidence to support your accusation? You can’t just accuse me without proof.
Villager : Of course we do. Malandain saw you with his own eyes.
Hauchecome : You’re too quick to judge! Could he see what I picked up from where he stood?

a. Pick out the expressions used by Hauchecome and the villager to present their arguments.
……………………………………………………………
……………………………………………………………

What are some other expressions that we may use in an argument? A few are given below. You may add more to the list.

• I’d beg to differ…
• It’s not necessarily that way…
• My point of view is diametrically opposite…
• That’s not a valid argument…
• Clearly, we have different perspectives on this…
• I’m not yet convinced…
• ………………………………………………………
• ………………………………………………………..

Answer:
1. Why should I take…..
2. That we don’t know.
3. It s clear as day
4. Do you have any evidence…
5. You can’t just accuse me…
6. Of course we do.
7. You’re too quick to judge.
8. Could he see….

Some expressions used in arguments:

• I’d beg to differ….
• It is not necessary that way…
• My point of view is diametrically opposite ….
• That is not a valid argument…
• Clearly, we have different perspective on this….
• I’m not convinced…
• You’re free to think like that.
• How illogical is your argument that …
• You can believe what you like but ……..
• What makes you think so?

b. Hauchecome and the villager engage in a heated argument. Hauchecome defends himself against the accusation. But the villager insists that Hauchecome is guilty of stealing the pocketbook. Using the expressions given above, prepare the draft of the argument between the two.

Answer:
Hauchecome and the villager engage in a heated argument. Prepare a draft of the argument between them.

Villager: Hauchecome, I never thought you are such a liar.
Hauchecome: Keep quiet, you fool. Why do you call me a liar?
Villager: Because you lied. You had the pocketbook with you. But when you realised you are in trouble you invented a story and returned the pocketbook through another person.
H: How do you know I had the pocketbook with me?
V: Didn’t Malandain see you picking it up from the mud? When you saw him noticing you, you slipped the pocketbook into your trouser’s pocket.
H: Malandain does not like me. To spoil my name he cooked up a story. It was a piece of string that I picked up, not any pocketbook.
V: Malandain is a decent man. He won’t tell a lie.
H: He may be a decent man for you, but for me he is an indecent, dirty fellow.
V: If you talk will of him again I will not tolerate it.
H: What will you do?
V: I will slap you.
H: You will slap me, a weakling like you?
V: I’m not a weakling.
H: Just keep your trap shut and go away!

Activity 2

Read the passage given below.
The stout man who had lost his son in the war, is deeply affected by the woman’s question to him. Unable to control his grief, he begins to weep. When he regains his composure, he apologises to the other passengers for his emotional outburst. How would he have apologised to them? He might have used expressions like the following:-

• I am sorry for this sudden outburst…
• I apologise for behaving like this…
• I regret my outburst…

Some other ways of extending and accepting apologies are given below. You may add to the list.
Extending an apology

• I didn’t mean to hurt your feelings…
• Please accept my apologies for…
• I take full responsibility for the error…
• I’m really sorry about what I said…
• I deeply regret what I said…
• I owe you an apology …
• I’m sincerely sorry for the misunderstanding…

Accepting an apology

• It’s okay. You didn’t mean any harm…
• That’s all right. It doesn’t matter…
• Never mind. I quite understand…
• It’s okay. You couldn’t help it…

a. The woman who asked the stout man about the death of his son now feels sorry for bringing up such a sensitive topic. She extends her sincere apologies and the stout man graciously accepts her apology. Using the expressions provided above, draft a conversation between the two.
Answer:
Woman: Gentleman, I am indeed sorry for asking you such a question.
Stout man: It’s okay. You had every right to ask it the way I was behaving.
Woman: When I heard you speaking so stoically and seeing you not wearing mourning, I was really surprised. I just could not believe that a person could accept the death of his son so stoically.
Stout man: I am quite emotional. But somehow I had to accept the tragedy. So I tried to put up a brave face. I pretended that my son had sacrificed his life for the king and the country and as the father I should look brave.
Woman: You are brave, aren’t you?
Stout man: My body is big but somehow my mind is not big or brave. I loved my so dearly. His loss was a shock to me. I tried to suppress my emotions. But when you asked me that question, suddenly the truth of the loss hit my heart like a hammer. I lost all my control and you saw me crying like a baby in distress. Woman: I am sorry once again, please forgive me,
Stout man: It’s alright. I have n ill feelings towards you! We are in the same boat!

Let’s team up:

Group project
The problems caused by inequality and injustice seem to be present everywhere in the world today. It is crucial to create awareness about such issues and to foster the values of compassion and empathy to make our world a better place. Let’s organise a seminar on ‘Compassion in Action: Exploring the Effects of Kindness and Empathy.’

What are the steps involved in conducting a seminar? Let’s discuss.
The following steps are suggested.

1. Planning the Seminar
A. Define the objectives and the outcome.

B. List the range of sub topics.
The following sub topics may be selected:
Group 1 : Compassion in times of crisis (examples of ordinary people helping others in difficult times)
Group 2 : Compassion in the lives and works of famous people who have fought injustice
Group 3 : Compassion in Art and Literature, with reference to popular stories that highlight the need for empathy and kindness
Group 4 : Compassion in the global arena, highlighting issues such as refugee aid, disaster relief and the need to offer voluntary service

C. Fix the date, time and venue of the seminar, and inform the target audience.

2. Content preparation
A. Collect data from a variety of sources.
B. Prepare multimedia presentation materials.
C. Review and fialise the content.

3. Day of the Seminar
A. Each group presents their seminar paper.
B. Post-presentation: the paper stands open for discussion.

4. Follow–up activity
Publish the Seminar Report: Create a digital record of the presentation and upload it on the school blog.

Answer:
This a group project to be done in the group.

A Piece of String Extra Questions and Answers

Question 1.
What was Hauchecome doing when he saw a little piece of string on the ground?
Answer:
When he saw a little piece of string on the ground, Hauchecome was walking towards the public square.

Question 2.
Why did Hauchecome pick up the string?
Answer:
Hauchecome picked up the string because he thought everything useful ought to be picked up.

Question 3.
“It made everybody’s mouth water.” What does “it” refer to in this sentence?
Answer:
The appetizing odour of roast meat rose from the hearth.

Question 4.
What is the meaning of the word ‘tavern’?
Answer:
Tavern means an inn or pub.

Question 5.
Fill in the blank in the following sentence with the right word taken from those given in brackets.
(trader, soldier, singer, peasant)
Mr. Hauchecome was a ___________
Answer:
Mr. Hauchecome was a peasant.

Question 6.
“In the delirium of death”. In this phrase what figure of speech is used?
Answer:
Alliteration.

Expert Teachers at HSSLive.Guru has created Kerala Syllabus SSLC 10th Standard Hindi Notes Textbook Solutions Answers Guide Pdf Free Download of Activity Answers, Chapters Summary in Malayalam, Hindi Study Material, Teachers Hand Book are part of Kerala Syllabus 10th Standard Textbooks Solutions. Here we have given SCERT Class 10 Hindi Solutions of Kerala Syllabus 10th Standard Hindi Textbook Solutions. Students can also read Kerala SSLC Hindi Model Question Papers 2025-2026.

Kerala Syllabus 10th Standard Hindi Textbook Solutions

Kerala Syllabus 10th Standard Hindi Notes Pdf 2025

Class 10 Hindi Kerala Syllabus Unit 1 सफ़रों की जुगलबंदी

• Chapter 1 खिड़की (लघुकथा) – Khidki Question Answer
• Chapter 2 ज़िंदगी का सफ़र (हाइकु) – Zindagi Ka Safar Question Answer
• Chapter 3 रैन बसेरे में (यात्रावृत्त) – Rain Basere Mem Question Answer

SCERT Class 10 Hindi Solutions Unit 2 उम्मीद की दुनिया

• Chapter 1 मेरी दुनिया के तमाम बच्चे (कविता) – Meri Duniya Ke Tamam Bacche Question Answer
• Chapter 2 व्हाइट कैप (कहानी) – White Cap Question Answer

Hindi Class 10 Kerala Syllabus Unit 3 दिलों का मिलन

• Chapter 1 दिल्ली में उनींदे (संस्मरण) – Dilli Mein Uninde Question Answer
• Chapter 2 मधुर वचन (दोहे) – Madhur Vachan Question Answer
• Chapter 3 एक तिनका (कविता) – Ek Tinka Question Answer

10th Hindi Notes Kerala Syllabus Unit 4 उठती तर्जनी

• Chapter 1 गैलीलियो (लेख) – Galileo Question Answer
• Chapter 2 पैदल चलता हुआ आदमी (कविता) – Paidal Chalta Hua Aadmi Question Answer

Hindi 10th Standard Kerala Syllabus Unit 5 प्रकाश की ओर

• Chapter 1 परी लड़की (कहानी) – Pari Ladaki Question Answer
• Chapter 2 सिला बीनती लड़कियाँ (कविता) – Sila Binati Ladakiyan Question Answer

Kerala Syllabus 10th Standard Hindi Summary

Unit 1 सफ़रों की जुगलबंदी

• Chapter 1 खिड़की Summary
• Chapter 2 ज़िंदगी का सफ़र Summary
• Chapter 3 रैन बसेरे में Summary

Unit 2 उम्मीद की दुनिया

• Chapter 1 मेरी दुनिया के तमाम बच्चे Summary
• Chapter 2 व्हाइट कैप Summary

Unit 3 दिलों का मिलन

• Chapter 1 दिल्ली में उनींदे Summary
• Chapter 2 मधुर वचन Summary
• Chapter 3 एक तिनका Summary

Unit 4 उठती तर्जनी

• Chapter 1 गैलीलियो Summary
• Chapter 2 पैदल चलता हुआ आदमी Summary

Unit 5 प्रकाश की ओर

• Chapter 1 परी लड़की Summary
• Chapter 2 सिला बीनती लड़कियाँ Summary

Class 10 Hindi Notes Kerala Syllabus (Old Syllabus)

Kerala SSLC Hindi Guide इकाई 1

• Chapter 1 बीरबहूटी (कहानी)
• Chapter 2 हताशा से एक व्यक्ति बैठ गया था (टिप्पणी)
• Chapter 3 टूटा पहिया (कविता)
• Chapter 4 बंटी (उपन्यास (अंश))

Kerala Syllabus 10th Standard Hindi Textbook इकाई 2

• Chapter 1 आई एम कलाम के बहाने (फ़िल्मी लेख)
• Chapter 2 सबसे बड़ा शो मैन (जीवनी (अंश))
• Chapter 3 नीली आसमानी छतरी (फिल्मी गीत)

HSSLive Hindi 10th इकाई 3

• Chapter 1 अकाल और उसके बाद (कविता)
• Chapter 2 ठाकुर का कुआँ (कहानी)
• Chapter 3 एक थाल चाँद भरा (कहानी)

HSS Live Hindi 10th इकाई 4

• Chapter 1 बसंत मेरे गाँव का (लेख)
• Chapter 2 दिशाहीन दिशा (यात्रावृत्त)
• Chapter 3 जगहों के नाम (कविता)

10th स्टैंडर्ड Kerala इकाई 5

• Chapter 1 बच्चे काम पर जा रहे हैं (कविता)
• Chapter 2 गुठली तो पराई है (कहानी)
• Chapter 3 तुम लड़की हो तुम्हें क्यों पढ़ना है? (कविता)

We hope the given Kerala Syllabus 10th Standard Hindi Solutions Guide Pdf Free Download of Textbook Questions and Answers, Chapter Wise Notes, Activity Answers, Chapters Summary in Malayalam, Hindi Study Material, Teachers Hand Book will help you. If you have any queries regarding SCERT Kerala State Board Syllabus 10th Standard Hindi Textbooks Answers Guide Pdf of Kerala SSLC Class 10 Part 1 and 2, drop a comment below and we will get back to you at the earliest.

Parents often use SCERT Class 10 English Solutions Unit 3 Chapter 2 War Questions and Answers Activities Notes Pdf to assist their kids with homework.

Class 10 English War Question Answer Notes Kerala Syllabus

Std 10 English War Question Answer

10th Class English War Question Answer – Textual Questions

(a) Why did the passengers have to stop at Fabriano?
യാത്രക്കാർക്ക് ഫാബിയാനോയിൽ നിർത്തേണ്ടിവന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
Answer:
The passengers had to stop at Fabriano because it is from there they have to take a local train to go to Sulmona, their destination.

യാത്രക്കാർക്ക് ഫാബിയാനോയിൽ നിർത്തേണ്ടിവന്നു. കാരണം അവിടെ നിന്നാണ് അവരുടെ ലക്ഷ്യ സ്ഥാനമായ സൂൽ മോണയിലേക്ക് പോകാൻ അവർക്ക് ഒരു ലോക്കൽ ട്രെയിനിൽ പോകണ്ടിയിരു ന്നത്.

(b) Describe the physical appearance of the woman’s husband.
സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവിന്റെ ശാരീരിക രൂപം വിവരിക്കുക.
Answer:
He was a tiny, thin and weak man, his face death white. His eyes were small and bright and he looked shy and uneasy.

അയാൾ ചെറുതും മെലിഞ്ഞതും ദുർബലനുമായ ഒരു മനുഷ്യനായിരുന്നു. അയാളുടെ മുഖം മരണം പോലെ വെളുത്തതായിരുന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ചെറുതും തിളക്കമുള്ളതുമായിരുന്നു. അയാൾ ലജ്ജാശീലനും അസ്വസ്ഥനുമായി കാണപ്പെട്ടു.

(c) Why was the woman upset?
എന്തുകൊണ്ടാണ് സ്ത്രീ അസ്വസ്ഥയായത്?
Answer:
The woman was upset because her only son was asked to go to the war front and he had to leave in 3 day’s time.

തന്റെ ഏക മകനെ യുദ്ധമുന്നണിയിലേക്ക് പോകാൻ അനുവദിച്ചതിനാൽ ആ സ്ത്രീ അസ്വസ്ഥയാ യിരുന്നു. മൂന്ന് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ അവന് പോകേണ്ടിവന്നു.

(d) Why was the old couple going to Sulmona?
വൃദ്ധ ദമ്പതികൾ എന്തിനാണ് സുൽമോണയിലേക്ക് പോകുന്നത്?
Answer:
The old couple was going to Sulmona to see their only son off. He was asked to depart in three days’ time for the war front.

വൃദ്ധ ദമ്പതികൾ തങ്ങളുടെ ഏക മകനെ യാത്രയാക്കാൻ സുൽമോണയിലേക്ക് പോകുകയായിരു ന്നു. മൂന്ന് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ യുദ്ധമുന്നണിയിലേക്ക് പോകാൻ അവനോട് ഭരണകൂടം ആവശ്യപ്പെ ട്ടിരുന്നു.

(e) How did the woman react when her husband explained their situation?
ഭർത്താവ് അവരുടെ സാഹചര്യം വിശദീകരിച്ചപ്പോൾ സ്ത്രീ എങ്ങനെ പ്രതികരിച്ചു
Answer:
When her husband explained their situation, the woman was twisting and wriggling and at times growling like a wild animal. She was certain that all those explanations by her husband would not arouse even a shadow of sympathy from the fellow passengers.

ഭർത്താവ് അവരുടെ സാഹചര്യം വിശദീകരിച്ചപ്പോൾ, സ്ത്രീ വളയുകയും പുളയുകയും ഒരു കാട്ടു മൃഗത്തെപ്പോലെ മുരളുകയും ചെയ്തു. ഭർത്താവിന്റെ ഈ വിശദീകരണങ്ങളെല്ലാം സഹയാത്രിക രിൽ സഹതാപത്തിന്റെ ഒരു നിഴൽ പോലും ഉണർത്തില്ലെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.

(f) “Parental love is not like bread.” What does the speaker mean by this?
“മാതാപിതാക്കളുടെ സ്നേഹം അപ്പം പോലെയല്ല.” സ്പീക്കർ ഇത് കൊണ്ട് എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കു ന്നത്?
Answer:
The speaker means that love can’t be shared like bread. Bread can be cut into smaller pieces and the pieces can be given to different people. But love is not like that. Whether a person has one child or ten children, each one gets the same amount of love. Love can’t be cut into pieces.

സ്പീക്കർ അർത്ഥമാക്കുന്നത് സ്നേഹം അപ്പം പോലെ പങ്കിടാൻ കഴിയില്ല എന്നാണ്. അപ്പം ചെറിയ കഷണങ്ങളായി മുറിച്ച് കഷണങ്ങൾ വ്യത്യസ്ത ആളുകൾക്ക് നൽകാം. എന്നാൽ സ്നേഹം അങ്ങ നെയല്ല. ഒരാൾക്ക് ഒരു കുട്ടിയായാലും പത്ത് കുട്ടികളായാലും, ഓരോരുത്തർക്കും ഒരേ അളവിൽ സ്നേഹം ലഭിക്കുന്നു, സ്നേഹത്തെ കഷണങ്ങളായി മുറിക്കാൻ കഴിയില്ല.

(g) Why did the other passengers stare at the stout man?
മറ്റ് യാത്രക്കാർ തടിച്ച മനുഷ്യനെ തുറിച്ചുനോക്കിയത് എന്തുകൊണ്ട്?
Answer:
The stout man was red faced and had bloodshot eyes. He was panting. From his bulging eyes inner violence of an uncontrolled vitality seemed to spurt. He asserted that people don’t’ give life to their children for their own benefit. That is why the other passengers stared him.

തടിച്ച മനുഷ്യൻ ചുവന്ന മുഖമുള്ളവനും രക്തനിറമുള്ള കണ്ണുകളുമുള്ളവനുമായിരുന്നു. അയാൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയാളുടെ വീർപ്പുമുട്ടുന്ന കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് അനിയന്ത്രിതമായ ഒരു ഊർജ്ജസ്വലതയുടെ ആന്തരിക ഊർജ്ജം ഉയർന്നുവരുന്നതായി തോന്നി. സ്വന്തം നേട്ടത്തിനായി ആളുകൾ തങ്ങളുടെ കുട്ടികൾക്ക് ജീവൻ നൽകുന്നില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. അതുകൊ ണ്ടാണ് മറ്റ് യാത്രക്കാർ അദ്ദേഹത്തെ തുറിച്ചുനോക്കിയത്.

(h) According to the stout man, what is stronger than the love of their Country for older people?
തടിച്ച മനുഷ്യന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, പ്രായമുള്ളവരോടുള്ള അവരുടെ രാജ്യത്തിന്റെ സ്നേഹത്തേ ക്കാൾ ശക്തമായത് എന്താണ്?
Answer:
According to the stout man, for older people the love of their children is stronger than the love of their Country.

തടിച്ച മനുഷ്യന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, പ്രായമായവർക്ക് അവരുടെ കുട്ടികളുടെ സ്നേഹം അവരുടെ രാജ്യത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തേക്കാൾ ശക്തമാണ്.

(i) Why did the passengers suddenly become silent?
യാത്രക്കാർ പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദരായത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?
Answer:
The passengers suddenly became silent because the stout man asked them, “Is there any one of us here who would not gladly take his son’s place at the front if he could?”

തടിച്ച മനുഷ്യന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി യാത്രക്കാർ പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദരായി. “കഴിയുമെ ങ്കിൽ യുദ്ധമുഖത്ത് തന്റെ മകന്റെ സ്ഥാനം സന്തോഷത്തോടെ ഏറ്റെടുക്കാത്ത ആരെങ്കിലും ഇവിടെ ഉണ്ടോ?” എന്നായിരുന്നു അയാളുടെ ചോദ്യം.

(j) What message did the stout man’s son pass on before his death?
തടിച്ച മനുഷ്യന്റെ മകൻ മരണത്തിന് മുമ്പ് എന്ത് സന്ദേശമാണ് നൽകിയത്?
Answer:
The message the stout man’s son passed on before his death was that he was dying satisfied at having ended his life in the best way he could have wished.

താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രീതിയിൽ തന്റെ ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചതിന്റെ സംതൃപ്തിയിൽ മരിക്കുക യാണെന്നായിരുന്നു തടിച്ച മനുഷ്യന്റെ മകൻ മരണത്തിനു മുൻപ് നൽകിയ സന്ദേശം

(k) Why didn’t the stout man wear mourning for his dead son?
തടിച്ച മനുഷ്യന്റെ മരിച്ച മകനുവേണ്ടി എന്തുകൊണ്ടാണ് അയാൾ കറുത്തവിലാപ വസ്ത്രം ധരിക്കാ ത്തത്?
Answer:
The stout man didn’t wear mourning for his dead son because before his death his son had sent him a message saying he was dying satisfied at having ended his life in the best way he could have wished.

തടിച്ച മനുഷ്യന്റെ മകൻ മരണത്തിന് മുമ്പ് തന്റെ മകൻ തനിക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്ന രീതിയിൽ തന്റെ ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചതിന്റെ സംതൃപ്തിയോടെ മരിക്കുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരു സന്ദേശം അയച്ചിരുന്നതിനാൽ, തടിച്ച മനുഷ്യൻ കറുത്തവസ്ത്രം ദുഃഖസൂചകമായി ധരിച്ചില്ല.

(l) Why did the women feel stunned by the stout man’s words?
തടിച്ച മനുഷ്യന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് സ്ത്രീകൾ സ്തബ്ദരായിപ്പോയത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?
Answer:
The women felt stunned by the stout man’s words because he was telling them that his son had died as a hero for his country, happy and without regrets.

തന്റെ മകൻ രാജ്യത്തിനുവേണ്ടി ഒരു വീരനായ മരിച്ചുവെന്ന് സന്തോഷത്തോടെയും ഖേദമില്ലാതെയും പറഞ്ഞതിനാലാണ് തടിച്ച പുരുഷന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് സ്ത്രീകൾ സ്തബ്ദരായിപ്പോയത്.

(m) Why did the other passengers congratulate the stout man?
മറ്റ് യാത്രക്കാർ എന്തിനാണ് തടിച്ച പുരുഷനെ അഭിനന്ദിച്ചത്?
Answer:
The other passengers congratulated the stout man because he was speaking so stoically of his child’s death.

തന്റെ കുട്ടിയുടെ മരണത്തെക്കുറിച്ച് വളരെ വാചാലമായി സംസാരിച്ചതിന് മറ്റ് യാത്രക്കാർ തടിച്ച പുരുഷനെ അഭിനന്ദിച്ചു.

(n) What was the stout man’s reaction to the woman’s question?
സ്ത്രീയുടെ ചോദ്യത്തിന് തടിച്ച പുരുഷന്റെ പ്രതികരണം എന്തായിരുന്നു?
Answer:
The stout man looked deeply in her face with his great, bulging, horribly watery eyes. For a time he tried to answer, but words failed him. He suddenly realised that his son was really, gone forever. His face contracted and became horribly distorted. He snatched his handkerchief from his pocket and broke into a harrowing, heart-breaking uncontrollable sobs.

തടിച്ച പുരുഷന്റെ തന്റെ വലുതും വീർത്തതും ഭയങ്കരമായി വെള്ളം നിറഞ്ഞതുമായ കണ്ണുകളോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ആഴത്തിൽ നോക്കി. കുറച്ചുനേരം അയാൾ ഉത്തരം പറയാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ വാക്കുകൾ കിട്ടിയില്ല. തന്റെ മകൻ എന്നെന്നേക്കുമായി പോയെന്ന് അയാൾ പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അയാളുടെ മുഖം ചുരുങ്ങി ഭയങ്കരമായി വികൃതമായി. അയാൾ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് തൂവാല വലിച്ചെ ടുത്ത്, ഹൃദയഭേദകവും നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്തതുമായ ഒരു പൊട്ടികരച്ചിൽ നടത്തി.

10th Std English War Question Answer Notes – Let’s rewind:

Question 1.
Why were the passengers in the train distressed?
ട്രെയിനിലെ യാത്രക്കാർ എന്തിനാണ് ബുദ്ധിമുട്ടിയത്?
Answer:
The passengers in the train were distressed because they were grappling with loss and grief because of the war. The sons of many of the passengers were either fighting in the war or going to the front or were dead.

Question 2.
Why, in your opinion, did the woman ask the stout man if his son was already dead?
നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ആ സ്ത്രീ ആ തടിച്ച മനുഷ്യനോട് മകൻ ഇതിനകം മരിച്ചോ എന്ന് ചോദിച്ചത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?
Answer:
The woman asked the stout man if his son was already dead because of the way he was speaking. He was not wearing any mourning dress and naturally she asked this question.

Question 3.
Why did the stout man break down at the end of the story?
കഥയുടെ അവസാനം ആ തടിച്ച മനുഷ്യൻ തകർന്നു പോയത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?
Answer:
The stout man broke down at the end of the story because when the woman asked him if his son was really dead, he suddenly realised that his son was gone forever. So far he was pretending to be brave and stoic, but the question of the woman breaks his façade.

Question 4.
The other passengers were amazed to see the stout man break down. How would you respond in such a situation?
ആ തടിച്ച മനുഷ്യൻ തകർന്നു വീഴുന്നത് കണ്ട് മറ്റ് യാത്രക്കാർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിൽ നിങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും?
Answer:
The other passengers were amazed to see the stout man break down because so far he was pretending to be stoic. But when the woman asks him if his son was really dead, he broke into a harrowing, heart-breaking uncontrollable sobs. In such a situation, I would respond very much in the same manner like the stout man.

Question 5.
What does the story tell us about the different ways in which people cope with grief and loss?
ദുഃഖത്തെയും നഷ്ടത്തെയും ആളുകൾ എങ്ങനെ നേരിടുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് കഥ എന്താണ് പറയുന്നത്?
Answer:
The story tells us about the different ways in which people cope with grief and loss. Some people display their grief and loss publicly. But some pretend they are brave and they can accept any grief of loss with equanimity and stoicism. But they can’t keep up their façade for long as we saw in the case of the stout man. Some people accept their grief and loss silently.

Question 6.
Pirandello’s story “War” presents a realistic picture of the misery and meaninglessness of war even today. It also questions the value of nationalism. How in your opinion should the concept of nationalism be widened to promote cooperation rather than competition between nations? Do you think a unified world would ensure a better future for humanity, and for the planet Earth? Mention instances from the story and recent events in current life to support your arguments.

പിരാൻഡായുടെ ‘യുദ്ധം’ എന്ന കഥ ഇന്നും യുദ്ധത്തിൻ്റെ ദുരിതത്തിൻ്റെയും അർത്ഥശൂന്യതയുടെയും ഒരു യഥാർത്ഥ ചിത്രം അവതരിപ്പിക്കുന്നു. അത് ദേശീയതയുടെ മൂല്യത്തെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ രാഷ്ട്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള മത്സരത്തിനുപകരം സഹകരണം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിന് ദേശീയത എന്ന ആശയം എങ്ങനെ വിശാലമാക്കണം? ഒരു ഏകീകൃത ലോകം മനുഷ്യ രാശിക്കും ഭൂമിക്കും മികച്ച ഭാവി ഉറപ്പാക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങളുടെ വാദങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിന് കഥയിൽ നിന്നുള്ള ഉദാഹരണങ്ങളും വർത്തമാന ജീവിതത്തിലെ സമീപകാല സംഭവങ്ങളും പരാമർശിക്കുക.
Answer:
In a war, there are no winners. Pakistan and China fought with India. What did they gain? What did we gain? Many of their people died and many of our people died. Now war is going on between Russian and Ukraine and the Jews and the PalestiniAnswer:What will anybody gain? Only destruction and lamentation result from war. The concept of nationalism is a really very vague. Until 1947 it was undivided India. All were IndiAnswer:Then India was divided. Some Indians then became Pakistanis. Pakistan was divided in 1971. Some Pakistanis then became Bangaladesis. So the same person was an Indian in 1947, then he became a Pakistani after the division, and then he became a Bangladesi in 1971! So what is nationality?

Many people migrate to other countries and accept citizenship there. So in the modern world what we should emphasize is internationalism and universal brotherhood. Imagine the colossal sums countries spend in the name of defence. If all this money can be used for constructive purposes and people can live in brotherhood, the Earth can be made into a Paradise.

10th English War Question Answer – Let’s recall and recreate

Question 1.
It is ordinary people who suffer in a war, not the privileged. “War” by Luigi Pirandello highlights the effect of war on common people. Prepare a script for a speech to be delivered in your school on 6 August, Hiroshima Day.

Answer:
Respected Principal, teachers and my dear students,
As all of you know today is the 6th of August, when the world observes the Hiroshima Day. Albert Einstein famously said, “I know not with what weapons World War III will be fought, but World War IV will be fought with sticks and stones”.

August 6, 1945, is a day when none among us was born. But it is significant in world history. On this day, the United States dropped an atomic bomb, the likes of which no one had ever seen before, on Hiroshima, Japan. Codenamed “Little Boy,” it was the first of the only two uses of nuclear weapons in an armed conflict. Three days later on August 9, another bomb, codenamed “Fat Man”, was dropped on Nagasaki. The decision to bomb Hiroshima was made in light of Japan’s refusal to surrender in World War II. The war had ended in Europe with Germany’s fall, but the Allied forces anticipated another year of fighting to defeat Japan. The invasion of the Japanese mainland was deemed too costly, time-taking and devastating for the Allies to undertake.

The United States had already developed two atomic bombs in the Manhattan Project and decided to use them against Japan with the approval of all the other allied nations. The result was the prompt and utter destruction of Hiroshima. It was a bustling city of thousands. It was reduced to ashes within minutes. It’s estimated that around 200,000 people died from the bombing and its after effects like radiation poisoning. The Hiroshima and Nagasaki bombings are a blot on humanity, but they also ended World War II, preventing potentially years of fighting and thousands of military and civilian casualties. Hiroshima and Nagasaki were chosen because they had big military garrisons and factories. Many historians argue that the step was too extreme and should be considered a war crime. We observe this day to remember all the lost souls who perished for no reason in the Hiroshima bombings. Let us always remember the deadly power of nuclear force and how it could flatten the world. Today, let us pledge to work for peace and not war.
Thank you!

Question 2.
I know not with what weapons WW III will be fought. But WW IV will be fought with sticks and Albert Einstein stones.

Rapid technological advances have changed the face of warfare with the use of biochemical weapons, autonomous drones and cyber attacks. Are we progressing to a safer future or are we on the path to self-self destruction? Draft arguments on both aspects of the questions to explore the future of war and its impact on the society of the 21st century. You may also conduct a debate in class.
Answer:
Advantages of Biological and Chemical Weapons:

• Most countries use them for attacking enemy countries.
• Biological and chemical weapons are useful for self defence.
• A country will not dare to attack another if the possibility of being attacked in return is probable.
• They are much cheaper and easier to build than the conventional bombs.
• This is good for nations that want to reduce their defence budget.
• They are called a “poor nation’s atomic bombs”.
• When people become sick by using biological and chemical weapons, they will need attention by the living.
• Thus it is better than attempting to kill one individual.

Disadvantages of biological and chemical weapons:

• Their unavoidable lasting effect. Once they are out, the weapons have the potential to unleash massive epidemics of deadly infectious disease.
• Terrorists can easily use them.
• They are easy to produce.
• They have adverse psychological effects.
• They induce fear, and anxiety on everyday life.
• They easily spread common problems like nausea, headache, sore throat and many other irritable conditions.

Question 3.
The woman in mourning dress is deeply moved by the stout man’s grief at the death of his son. She pours out her feelings in her diary that evening. Draft the likely diary entry.

Answer:
I was travelling to Sulmona in a local train. I was feeling sad thinking of my son who died in the war. His memories were coming to me and I was distressed. Suddenly I heard a man’s loud talk. I looked at him. He was a stout man. He was red faced and had bloodshot eyes. He was panting. From his bulging eyes inner violence of an uncontrolled vitality seemed to spurt. He asserted that people don’t give life to their children for their own benefit. When he said this all the passengers stared him. Then he said everyone should stop crying; everyone should laugh, as he did. They should thank God-as he did because his son, before dying, sent him a message. He was dying satisfied at having ended his life in the best way he could have wished. That is why he did not even wear mourning. People looked at him in wonderment for his stoicism. Then I just asked him if his son really died. There was a sudden change in him. He looked deeply into my face with his great, bulging, horribly watery eyes. For a time he tried to answer, but words failed him. He suddenly realised that his son was really, gone forever. His face contracted and became horribly distorted. He snatched his handkerchief from his pocket and broke into a harrowing, heart-breaking uncontrollable sobs.

I felt sad. I should not have asked him that question.

Question 4.
The passengers in the train were amazed to see the stout man break into uncontrollable sobs. Back home, a passenger narrates the experience to his children. He recounts how the stout man tries at first to hide his emotions, only to break down minutes later. Write the possible narration.

Answer:
Dear children, I am going to tell you what happened in a local train in which I was travelling to Sulmona. There were only a few passengers in our compartment. All of them were parents whose children were either soldiers already fighting in the war or going to join the army. Some parents had lost their sons in the war. So, the atmosphere in the train was one sadness and sorrow. Some were wearing mourning dresses. People were discussing things about the war and the fate of their children.
Suddenly I heard a stout man speaking loudly. He was red faced and had bloodshot eyes. He was panting. From his bulging eyes inner violence of an uncontrolled vitality seemed to spurt. He asserted that people don’t give life to their children for their own benefit. When he said this all the passengers stared at him. Then he said everyone should stop crying; everyone should laugh, as he did. They should thank God-as he did because his son, before dying, sent him a message. The message was he was dying satisfied at having ended his life in the best way he could have wished. That is why he did not even wear mourning. People looked at him in wonderment for his stoicism.

Then a woman in a mourning dress asked the stout him if his son really died. There was a sudden change in him. He looked deeply into her face with his great, bulging, horribly watery eyes. For a time he tried to answer, but words failed him. He suddenly realised that his son was really, gone forever. His face contracted and became horribly distorted. He snatched his handkerchief from his pocket and broke into a harrowing, heart-breaking uncontrollable sobs.

All the time the stout man was pretending that he was not sorry at the death of his son as he served his country through his valiant death. But woman’s question shattered him and he could not any more suppress his strong emotions. No father can accept the untimely death of his son.

10th Standard English War Question Answer Notes – Let’s perform

Shall we try to create a script for a ‘Readers Theatre’ based on the story ‘War,’ capturing its emotional depth in dialogue and narration?
Let’s begin by exploring the features of a Readers Theatre.

Key Features of Readers Theatre:

• Characters: Identify the roles.
• Narration: The narrator sets the scene, links the events of the story, and guides the audience through the narrative.
• Dialogues and Monologues: the spoken words of each character
• Emotional Expression: The script comes alive through proper voice modulation, facial expressions and purposeful body movements.
• Style of Arrangement: Performers stand or sit in a row or semi circle, with major characters at the centre and the narrator on one side.
• Props and Costumes: …………………………………………………………………………………………………
• Script Reading: ……………………………………………………………………………………………………………

Readers Theatre focuses on reading the script expressively rather than memorising lines or staging actions. It makes the audience experience the emotions of the story through the use of voice and gestures. Let’s go through the process of preparing a script for Readers Theatre step by step.

Characters:

• Narrator
• The grief-stricken mother
• …………………………….
• …………………………….

Settings and Events:

• A crowded railway carriage
• ……………………………………………………………………………………………………
• ……………………………………………………………………………………………………

Narration:

• The setting of the story and the links within it(to be read by the narrator)
• …………………………………………………………………………
• …………………………………………………………………………

Dialogue and Monologue:

• The spoken words to be read out for each character as in role play, to bring out the emotions.
• …………………………………………………………………………
• …………………………………………………………………………

Now, create a script for a Readers Theatre for the story ‘War’. It should bring out the shared grief of the characters as they reflect on the meaning of sacrifice in wartime. Let’s form groups and perform it in class. As you perform, focus on how your voice reflects a character’s experience, emotions and traits such as sorrow, resilience, or the awareness of shared humanity. Provide suitable background music (BGM) for the performance.

Answer:
(To be performed by the students.)

War Extra Questions and Answers

Question 1.
How many people had already spent the night in the stuffy and smoky second-class carriage?
Answer:
Five people had already spent the night in the stuffy and smoky second-class carriage.

Question 2.
On what condition did the parents allow their son to volunteer for war?
Answer:
The parents allowed their son to volunteer for war on the condition that for at least six months he would not be sent to the war front.

Question 3.
How can parents spoil their only son?
Answer:
Parents can spoil their only son by giving him excessive attentions.

Question 4.
The fat man says that “At their age the children should consider the love for their country even greater than the love for their parents.” Do you agree? Give your reasons.
Answer:
I do not agree with the fat man’s view. It is the parents who bring the children up by making a lot of sacrifices. So the love for their parents must be greater than the love for their country. The country has many children, but parents may have only one or just a few!

Question 5.
What is the difference between the words “quiet” and “quite”?
Answer:
Quiet means ‘calm’ or ‘silent’ and it is an adjective. Quite means ‘very’ and it is an adverb.

Question 6.
What question from the woman made the fat man break into harrowing, heart-breaking, uncontrollable sobs?
Answer:
The question from the woman that made the fat man break into harrowing, heart-breaking, uncontrollable sobs was “Then… is our son really dead?”

Parents often use SCERT Class 10 English Solutions Unit 3 Chapter 1 Another Day in Paradise Questions and Answers Activities Notes Pdf to assist their kids with homework.

Class 10 English Another Day in Paradise Question Answer Notes Kerala Syllabus

Std 10 English Another Day in Paradise Question Answer

Class 10 English Unit 3 Question Answer

Let’s log in:

What is the difference between treating everyone the same, and helping people with what they need to succeed?
Circle the words hidden in the grid below. You may use the hints given.


Answer:
1. Equality
2. Rights
3. Equity
4. Justice
5. Fairness
6. Inclusion
7. Freedom
8. Dignity

Let’s read and enjoy:

Take a moment to reflect on the last time you walked past someone in need. Did you notice them? How did you respond to their plight? What thoughts or feelings came to your mind then? Let’s read and reflect on the lyrics of the song “Another Day in Paradise”.

ആവശ്യക്കാരനായ ഒരാളുടെ അരികിലൂടെ നിങ്ങൾ അവസാനമായി നടന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു നിമിഷം ചിന്തി ക്കുക. നിങ്ങൾ അവനെ ശ്രദ്ധിച്ചോ? അവന്റെ ദുരവസ്ഥയോട് നിങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രതികരിച്ചു? അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ എന്ത് ചിന്തകളും വികാരങ്ങളും ആണു വന്നത്?

10th Class English Another Day in Paradise Question Answer – Textual Questions

Question 1.
What do you think the woman in the street really needs?
തെരുവിലെ സ്ത്രീക്ക് ശരിക്കും എന്താണ് വേണ്ടതെന്നാണ് നിങ്ങൾ കരുതുന്നത്?
Answer:
The woman in the street really needs a place to sleep. It is too cold on the street and she has no place to go.

തെരുവിലെ സ്ത്രീക്ക് ശരിക്കും ഉറങ്ങാൻ ഒരു സ്ഥലം ആവശ്യമാണ്. തെരുവിൽ വളരെ തണുപ്പാണ്. അവൾക്ക് പോകാൻ ഒരിടവുമില്ല.

Question 2.
How does the man respond to the woman’s call?
സ്ത്രീയുടെ അപേക്ഷയോട് പുരുഷൻ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുന്നു
Answer:
The man walks on. He doesn’t look back. He pretends he can’t hear her. He starts to whistle as he crosses the street. He seems embarrassed to be there.

പുരുഷൻ നടക്കുന്നു. അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നില്ല. അവളെ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്ന് അവൻ നടി ക്കുന്നു. തെരുവ് മുറിച്ചുകടക്കുമ്പോൾ അവൻ ചൂളമടിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. അവിടെ ആയിരിക്കുന്നതിൽ അയാൾക്ക് ലജ്ജ തോന്നുന്നു.

Question 3.
Why does the writer ask us to think twice?
എഴുത്തുകാരൻ നമ്മളോട് രണ്ടുതവണ ചിന്തിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
Answer:
The writer asks us to think twice because we all have to die sooner or later. When we die we will have to answer for our indifference to our fellow human beings when we were on the earth.
എഴുത്തുകാരൻ നമ്മളോട് രണ്ടുതവണ ചിന്തിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. കാരണം നാമെല്ലാവരും ഈ പാരഡൈസ് വിട്ടു പോകേണ്ടവരാണ്. നമ്മൾ മരിക്കുമ്പോൾ, ഭൂമിയിലായിരുന്നപ്പോൾ നമ്മുടെ സഹമ നുഷ്യരോടുള്ള നമ്മുടെ നിസ്സംഗതയ്ക്ക് നാം ഉത്തരം നൽകേണ്ടി വരും.

Question 4.
Why can’t the woman walk?
സ്ത്രീക്ക് നടക്കാൻ കഴിയാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്?
Answer:
The woman can’t walk because she’s got blisters on the soles of her feet. She is trying to walk and because of the pain she is crying.
കാലിൽ കുമിളകൾ ഉള്ളതിനാൽ സ്ത്രീക്ക് നടക്കാൻ കഴിയില്ല. അവൾ നടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. വേദന കാരണം അവൾ കരയുന്നു.

Question 5.
Comment on the significance of the line “…Is there nothing more anybody can do?”
ആർക്കും ഇനി ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നില്ലേ?” എന്ന വരിയുടെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് അഭി പ്രായം പറയുക.
Answer:
The line “Oh Lord, is there nothing more anybody can do?” is very significant. The man whom she approached for help is utterly indifferent. She is crying because of the blisters on her soles give her pain as she ties to walk. But nobody seems to be bothered about her miserable plight. The question is to the society which has become so callous, so selfish that it just ignores the sufferings of the poor people like the helpless, crying woman in the poem.

“ഓ ദൈവമേ, ഇനി ആർക്കും ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നില്ലേ?” എന്ന വരി വളരെ പ്രധാനമാണ്. സഹാ യത്തിനായി അവൾ സമീപിച്ച പുരുഷൻ തീർത്തും നിസ്സംഗനാണ്. നടക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കാലിലെ കുമിളകൾ വേദന നൽകുന്നതിനാലാണ് അവൾ കരയുന്നത്. പക്ഷേ അവളുടെ ദയനീയാവ സ്ഥയെക്കുറിച്ച് ആരും വിഷമിക്കുന്നില്ല. കവിതയിലെ നിസ്സഹായയായ, കരയുന്ന സ്ത്രീയെപ്പോലെ ദരി ദരുടെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ അവഗണിക്കുന്ന തരത്തിൽ വളരെ നിർദയവും സ്വാർത്ഥവുമായി മാറിയ സമൂഹ ത്തോടാണ് കവിയുടെ ചോദ്യം.

Question 6.
Why is the woman always asked to move on?
സ്ത്രീയോട് എപ്പോഴും മുന്നോട്ട് പോകാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
Answer:
The woman is always asked to move on because nobody wants her near them. She is driven away from the places she is found. As she has no home to go to, she is constantly on the move, driven from one place to another by the insensitive society.

ആർക്കും അവളെ അവരുടെ അടുത്ത് വേണ്ടാത്തതിനാൽ എപ്പോഴും അവളോട് മുന്നോട്ട് പോകാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അവൾ എത്തിപ്പെടുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് അവളെ ആട്ടിയോടിക്കുന്നു. പോകാൻ വീടില്ലാത്തതിനാൽ സംവേദനക്ഷമതയില്ലാത്ത സമൂഹം അവളെ ഒരു സ്ഥലത്തു നിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേക്ക് ആട്ടിയോടിക്കുന്നു. അവൾ നിരന്തരം യാത്രയിലാണ്.

Question 7.
Do you think the woman shows perseverance? Give reasons.
സ്ത്രീ സ്ഥിരോത്സാഹം കാണിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതുന്നുണ്ടോ? കാരണങ്ങൾ നൽകുക
Answer:
The woman does show perseverance. The soles of her feet are full of blisters. She feels much pain when she walks. But she is trying to walk and she is crying because of her pain.

സ്ത്രീ സ്ഥിരോത്സാഹം കാണിക്കുന്നു. അവളുടെ കാലിന്റെ അടിഭാഗം നിറയെ പൊള്ളലേറ്റപോലെ കുമിളകളാണ്. നടക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് വളരെയധികം വേദന അനുഭവപ്പെടുന്നു. പക്ഷേ അവൾ നട ക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. വേദന കാരണം അവൾ കരയുകയാണ്.

Question 8.
What, in your opinion, is the message of the song?
നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, പാട്ടിന്റെ സന്ദേശം എന്താണ്?
Answer:
In my opinion, the message of the song is to show compassion to the poor. We should know that we are not permanent on this earth. After our brief sojourn on this earth, we expect to go to the Paradise, where the poor, crying woman will also be there!

എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, പാട്ടിന്റെ സന്ദേശം ദരിദ്രരോട് അനുകമ്പ കാണിക്കുക എന്നതാണ്. ഈ ഭൂമി യിൽ നമ്മൾ സ്ഥിരമല്ലെന്ന് നാം അറിയണം. ഈ ഭൂമിയിലെ നമ്മുടെ ഹ്രസ്വകാല വാസത്തിനുശേഷം, പാവപ്പെട്ട, കരയുന്ന സ്ത്രീയും ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകാൻ നാം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു!

10th Std English Another Day in Paradise Question Answer Notes – Let’s appreciate

Question 1.
Identify the poetic devices in the song and complete the table.

Answer:

Poetic device	Example from the song	Purpose
Refrain	Oh, think twice, ’cause it’s another day for you and me in paradise”.	To stress the point by repeating
Imagery picture	She’s got blisters on the soles of her feet. She can’t walk, but she’s trying.	To impress the listeners with a vivid image.
Anaphora	It’s just another day for you and me in paradise	emphasizes the stark contrast between the privileged and the destitute.
Metaphor	another day for you and me in paradise	Paradise is metaphorically used to contrast between the privileged and the homeless.

Question 2.
Do the man’s actions reveal the general attitude of society to the homeless? Give reasons.
Answer:
The man’s actions certainly reveal the general attitude of society to the homeless. She calls out to the man and asks him to help her. She says it is cold and she has nowhere to sleep. She asks him if he can tell her some place where she can sleep. But what does the man do? He walks on. He doesn’t look back. He pretends he can’t hear her. He starts to whistle as he crosses the street. He seems embarrassed to be there. This is what the majority of us also do. Many of us may have huge mansions with a lot of empty rooms. We will not allow any homeless person to come and stay in our empty room. We may have our justifications. But on the whole we are also indifferent to the sufferings and needs of others.

Question 3.
The central theme of the song “Another Day in Paradise” is social indifference to the poor and the homeless. Write a brief appreciation of the song, focusing on its theme, images and poetic devices.
Answer:
“Another Day in Paradise,” a song by Phil Collins, is a poignant exploration of social injustice and the plight of the homeless, prompting reflection on empathy and social responsibility. It talks about empathy, social awareness, and the moral duty to assist those in need. Collins uses the narrative of a homeless woman pleading for help to evoke a sense of urgency and compassion in the listener. The helpless woman calls out to the man on the street requesting him to help her. It is too cold for her on the street. She wants a place to sleep. Is there some place he knows and can tell her? But he walks on. He doesn’t look back. He pretends he can’t hear her. He starts to whistle as he crosses the street. He seems embarrassed to be there.

She has been crying. She’s got blisters on the soles of her feet. She can’t walk. She can’t rest anywhere because people drive her away. She is really suffering and in agony. But the society seems to be utterly indifferent. To convey the message the poet uses fine vivid imagery. We can see the woman walking awkwardly as the blisters on the soles of her feet torment her. The poet uses refrain “Oh, think twice, because it’s another day for you and me in paradise” to stress the point. He uses anaphora “It’s just another day for you and me in paradise” to emphasizes the stark contrast between the privileged and the destitute. There is a fine metaphor in “Paradise”. The poor woman with blisters on her soles, shivering with cold and crying, is walking in the Paradise!

The poem gives us a fine message. Many of us may have huge mansions with a lot of empty rooms. We will not allow any homeless person to come and stay in our empty room. We may have our justifications. But on the whole we are indifferent to the sufferings and needs of others. To some this earth may be a paradise but to many others it is a place of tortures and torments. On the whole it is a fine song that shows the inequality between the haves and the have-nots, exhorting the haves to be empathetic to the have-nots.

10th English Another Day in Paradise Question Answer – Let’s perform:

Shall we attempt a choreography of the song ‘Another Day in Paradise’? Prepare a script detailing the movements and gestures to capture the central idea of the song. You may perform it in groups.

Answer:
(To be performed in class.)

Another Day in Paradise Extra Questions and Answers

Question 1.
When the woman asks the man on the street for help, what does he do?
Answer:
When the woman asks the man on the street for help, he walks on. He does not look back. He pretends he can’t hear her.

Questions 2.
What lines are repeated in the song many times?
Answer:
The repeated lines are: “Oh, think twice because it’s another day for you and me in paradise. Just think about it.”

Question 3.
How was the weather when the woman seeks help from the man?
Answer:
When the woman seeks help from the man, the weather was very cold.

Question 4.
Why do you think she has blisters on her feet?
Answer:
She has blisters on her feet because she has been walking for long.

Question 5.
Was she staying in the same place every day?
Answer:
No, she was not staying in the same place every day as she has been moved from every place because she did not fit in there.

Question 6.
What message does the song give you?
Answer:
The song gives me a good message: Never turn a deaf ear to anyone who seeks your help.

Let’s read and reflect

“Another Day in Paradise” paints a heart-rending picture of the suffering of the homeless. Now, think about how people would feel when they lose someone important to them. How would they express their emotions and share their feelings? How would they find the strength to move on? Let’s read a story by Luigi Pirandello which explores how people grapple with loss and grief in times of war.

“പറുദീസയിലെ മറ്റൊരു ദിവസം ഭവനരഹിതരുടെ കഷ്ടപ്പാടുകളുടെ ഹൃദയഭേദകമായ ഒരു ചിത്രം വര യ്ക്കുന്നു. ഇനി, ആളുകൾക്ക് പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരാളെ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ എങ്ങനെ തോന്നുമെന്ന് ചിന്തിക്കു ക. അവർ അവരുടെ വികാരങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രകടിപ്പിക്കുകയും വികാരങ്ങൾ പങ്കിടുകയും ചെയ്യും? മുന്നോട്ട് പോകാനുള്ള ശക്തി അവർ എങ്ങനെ കണ്ടെത്തും? യുദ്ധസമയത്ത് ആളുകൾ നഷ്ടവും ദുഃഖവും എങ്ങനെ നേരിടുന്നുവെന്ന് പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുന്ന ലൂയിജി പിരാൻഡെല്ലോയുടെ ഒരു കഥ നമുക്ക് വായിക്കാം.